برای دریافت مشاوره در زمینه مراقبت از نوزادان دوقلو می توانید از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: مراقبت از نوزادان دوقلو | نوزادان در چه زمینه هایی نیاز به مراقبت دارند
راهنمای خرید سیسمونی برای هر کسی که قرار است صاحب فرزند شود ضروری است. خرید سیسمونی به خودی خود کار سختی است. شما می بایست همه لوازمی که فرزندتان نیاز خواهد داشت را تهیه کنید. و اگر نقصی در این وسایل وجود داشته باشد تا حدودی به دردسر خواهید افتاد. به همین خاطر و به خصوص اگر اولین تجربه بارداری را می گذرانید داشتن راهنمای خرید سیسمونی می تواند بسیار کمک کننده باشد. این راهنما به شما کمک خواهد کرد تا بتوانید همه وسایلی که فرزندتان به آن نیاز دارد را تهیه کنید. و درعین حال از خرید لوازم غیرضروری خودداری کنید. ما در این مطلب سعی می کنیم فهرستی از آنچه برای خرید سیسمونی لازم دارید و همین طور نکاتی که باید در نظر بگیرید را بیان کنیم. پس با ما همراه باشید. و برای دریافت مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: راهنمای خرید سیسمونی | لیست کامل خرید سیسمونی
هرکسی می بایست خرید سیسمونی را باتوجه به شرایط خودش انجام بدهد. درنظرگرفتن همه جوانب باعث می شود در آینده مشکلات کمتری را تجربه کنید. از جمله نکاتی که باید در خرید سیسمونی به آنها توجه کنید به شرح زیر است.
خرید وسایل نوزاد یکی از خوشایندترین تجربه های هرکدام از ما است. احتمالاً شور و شوق بسیاری برای این کار دارید. به همین خاطر برای تان این سؤال پیش خواهد آمد که بهترین زمان برای شروع این تجربه شیرین کی است؟ باید بگوییم که برای خرید سیسمونی بهتر است تا انتهای ماه ششم یعنی زمانی که جنسیت فرزندتان مشخص می شود صبر کنید. این کار باعث می شود بهتر بتوانید برای رنگ لباس ها و وسایل نوزاد برنامه ریزی کنید.
برای آشنایی با موارد مورد نیاز برای ساک نوزاد برای بیمارستان کلیک کنید.
انتخاب رنگ برای سیسمونی نوزاد یکی دیگر از دغدغه هایی است که بسیاری از والدین دارند. همه ما سعی می کنیم بهترین و زیباترین وسایل را برای فرزندمان انتخاب کنیم. به همین خاطر توجه به رنگ یکی از مهم ترین مسائلی است که باید در نظر گرفت. به طورکلی رنگ ها به سه دسته دخترانه، پسرانه و خنثی تقسیم می شوند. در ادامه این موضوع را بررسی می کنیم که هر رنگ در کدام دسته قرار می گیرد
| جنسیت | رنگ |
| دخترانه | صورتی، نارنجی، قرمز، گل بهی، بنفش، |
| پسرانه | آبی، قهوه ای، توسی، سرمه ای، قرمز |
| خنثی | سبز، سفید، خاکستری، زرد |
مهم ترین بخش از راهنمای خرید سیسمونی تهیه لیست از وسایلی است که فرزند شما به آنها نیاز دارد. شما می توانید باتوجه به اولویت ها و نیازهای خودتان وسایلی را به این لیست اضافه یا از آن کم کنید. بااین حال مهم ترین وسایلی که باید به آنها توجه کنید به شرح زیر است. برای آشنایی با نیازهای نوزاد تازه متولد شده کلیک کنید.
از جمله لباس هایی که فرزند شما به آنها نیاز دارد عبارتند از:
همان طور که گفتیم از جمله نکاتی که در خرید لباس باید به آنها دقت کنید فصلی است که فرزند شما در آن به دنیا می آید. به علاوه سعی کنید تا جای ممکن از لباس های رنگ روشن استفاده کنید. این کار در روحیه خود شما و همین طور فرزندتان تأثیر بسیاری دارد.
سایز مناسب برای لباس نوزاد
لیست لوازم بهداشتی که فرزند شما نیاز دارد عبارتند از:
یکی از مهم ترین نکاتی که پس از تولد فرزندتان باید به آن توجه کنید تربیت کودک است. شخصیت نوزاد و باورهای او قبل از هر جای دیگری در محیط خانواده شکل می گیرد. و بسیاری از مواقع تربیت های اشتباه آسیب های جبران ناپذیری به شخصیت کودک وارد می کنند که تا بزرگسالی همراه او باقی خواهد ماند. به همین خاطر توصیه می شود در کنار تمام برنامه هایی که برای تولد فرزندتان دارید مشورت با روان شناس کودک را نیز در برنامه خود قرار دهید.
برای دریافت مشاوره در زمینه راهنمای خرید سیسمونی می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره بارداری از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
شما می بایست به خرید لباس، لوازم تغذیه، وسایل بهداشتی و وسایل حمل ونقل کودک توجه داشته باشید.
تنها تفاوت در خرید سیسمونی برای دختر و پسر رنگ آنهاست که باید به آن دقت کنید.
منبع: راهنمای خرید سیسمونی | لیست کامل خرید سیسمونی
برچسب: راهنمای خرید سیسمونی , لیست کامل خرید سیسمونی,
نویسنده: نینی مایند
هوش تصویری و فضایی مفهومی است که اولین بار توسط هوارد گاردنر در تئوری هوش های چندگانه مطرح شد. براساس این تئوری هوش تصویری و فضایی یکی از انواع هوش است که به توانایی انسان برای درک و تجسم اشکال سه بعدی اشاره دارد. در حقیقت این هوش تصویری و فضایی است که به ما کمک می کند تصور درستی از مسیرها داشته باشیم و بتوانیم موقعیت مکانی خود را به درستی تشخیص دهیم. راه های متعددی برای تقویت آن وجود دارد که در ادامه شرح داده ایم. سطح این هوش را می توان از دوران کودکی شناسایی و پرورش داد، برای آن که زمینه رشدی مناسب را برای فرزندتان محیا کنید، می توانید برای استعدادیابی کودک تان به متخصصان مراجعه نمایید. برای دریافت خدمات مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: هوش تصویری و فضایی با چه تستی سنجیده می شود؟
هوش تصویری و فضایی که به تفکر فضایی نیز شهرت دارد، در ابتدا توسط هوارد گاردنر در نظریه هوش های چندگانه مطرح شد. گاردنر بر این باور بود که هوش یک مفهوم کلی نیست که با شاخص واحدی نظیر IQ سنجیده شود. بلکه هوش ابعاد مختلفی را در بر می گیرد که هرکدام باید به صورت جداگانه مورد سنجش قرار بگیرد. هوش بصری وفضایی یکی از 8 بعدی است که گاردنر برای هوش در نظر گرفته است.
این مفهوم به قابلیت درک و تجزیه و تحلیل اشکال به صورت ذهنی و سه بعدی اشاره دارد. شما براساس تفکر فضایی می توانید به درک درستی از موقعیت مکانی برسید. در واقع مهارت مسیریابی، نقشه خوانی، تجسم محیط، تحلیل اشکال و تصاویر همگی از جمله توانایی های مرتبط با هوش بصری و فضایی هستند. برای آشنایی با سایر انواع هوش کودکان کلیک کنید.
کسانی که در تست هوش گاردنر در بخش مرتبط با هوش بصری و فضایی نمره بالایی کسب می کنند از ویژگی های خاصی برخوردارند که آن ها را از دیگران متمایز می کند از جمله این ویژگی ها می توان به موارد زیر اشاره کرد.
توانایی هوشی مفهومی ایستا و غیرقابل تغییر نیست. هرچقدر محیط غنی تری در اختیار شما قرار داشته باشد، امکان شکوفا شدن استعداد و هوش تان نیز افزایش می یابد. در نتیجه می توانید به کمک برخی راهکارها ظرفیت های هوشی خود را ارتقا دهید. در ادامه به توصیه هایی برای پرورش بهتر هوش تصویری و فضایی اشاره کرده ایم. برای آشنایی با روش های استعدادیابی کودکان کلیک کنید.
بازی ها ابزارهای بسیار خوبی برای پرورش هوش تصویری و فضایی هستند. برای مثال کودکانی که با لگوها کار می کنند، اغلب تفکر فضایی بالاتری را پرورش می دهند. از دیگر بازی هایی که تا حد زیادی در ارتقای ظرفیت هوش تصویری و فضایی موثر است باید به شطرنج اشاره کرد. زیرا کسانی که شطرنج بازی می کنند همواره باید بطور ذهنی قدم های بعدی مهره ها را در ذهن خود تجسم کنند. این کار در کنار برنامه ریزی و ایجاد یک استراتژی ذهنی برای غلبه بر موقعیت حریف تا حد زیادی توانمندی فضایی ذهن را افزایش می دهد.
نقاشی و طراحی اشکال حتی به صورت ساده می تواند در تقویت هوش تصویری و فضایی موثر باشد. برای این کار شما می توانید یک شیء ساده را از زوایای مختلف در نظر گرفته و آن را طراحی کنید. این کار به شما کمک می کند تا تصور دقیق تری از جزئیات تصاویر در ذهن خود داشته باشید.
مکعب های روبیک امروزه به یکی از بازی های پرطرفدار در جهان تبدیل شده است. در حین بازی با این مکعب ها شما باید بتوانید نوعی هماهنگی از نظر رنگ و شکل در بین ابعاد مختلف مکعب ایجاد نمایید. کار کردن با این مکعب ها به طور واضح بر قدرت تفکر فضایی و هوش تصویری شما تاثیر می گذارد.
تصویرسازی ذهنی یکی از تمرین هایی است که به شما کمک می کند ظرفیت های هوش تصویری و فضایی خود را بهبود ببخشید. برای این کار باید در ذهن خود یک موقعیت مکانی خاص را تجسم کرده و تلاش کنید آن را با جزئیات کامل به یاد بیاورید.
پژوهش ها نشان می دهند که پرداختن به فعالیت های هنری نظیر نقاشی، طراحی، مجسمه سازی و سایر مواردی از این دست می تواند در ارتقای مهارت های فضایی و هوش تصویری تاثیر بسزایی داشته باشد. در نتیجه اگر می خواهید هوش بصری خود را بهبود ببخشید می توانید از دنیای هنر کمک بگیرید.
کتاب های مصور زیادی به خصوص برای کودکان وجود دارد که به کمک توالی تصاویر آن ها می توانید داستان هایی را روایت کنید. اگر می خواهید تفکر فضایی فرزندتان را بهبود ببخشید می توانید این تصاویر را پیش رویش گذاشته و از او بخواهید تا مطابق با آنچه می بیند و قدرت تخیل خود یک داستان بگوید.
کسانی که هوش تصویری و فضایی بالایی دارند، ویژگی های منحصر به فردی را در درون خود شکل می دهند که باعث می شود در برخی مشاغل بهتر از سایرین عمل کنند. از جمله این شغل ها می توان به خلبانی، دریانوردی، کارگردانی، فیلم سازی، عکاسی، طراحی داخلی، معماری، مهندسی، طراحی لباس، مجسمه سازی و بازیگری اشاره کرد. اگر در انتخاب شغل مردد هستید و می خواهید متناسب با ویژگی های خاص خود یک حرفه را برگزینید، دریافت مشاوره شغلی تا حد زیادی در این زمینه به شما یاری می رساند. برای آشنایی با روش های کشف استعداد کودکان کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه هوش تصویری و فضایی کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
بله، به کمک تمرین های مختلف نظیر پرداختن به هنر یا انجام بازی هایی نظیر پازل و شطرنج می توانید به بهبود تفکر فضایی خود کمک کنید.
منبع: هوش تصویری و فضایی با چه تستی سنجیده می شود؟
برچسب: هوش تصویری و فضایی با چه تستی سنجیده می شود؟,
نویسنده: نینی مایند
بازتاب گونه نوزاد از جمله بازتاب های حیاتی برای حفظ و بقای اوست. نوزاد پس از تولد به دلیل آنکه قدرت انجام حرکات به صورت ارادی را ندارد، از بازتاب ها و رفلکس های فطری برای ادامه زندگی و حفظ بقا استفاده می کند. این بازتاب ها از سن معینی آغاز و در سن خاصی نیز خاتمه خواهند یافت و فقط برخی از بازتاب ها مانند بسته شدن چشم هنگام ورود یک شی خارجی به آن تا بزرگسالی نیزادامه خواهند داشت. آگاهی از انواع بازتاب ها و مراجعه به پزشک در صورت بروز مشکل از وظایف والدین نسبت به کودکان است. در صورتی که نوزادتان رفلکس های غیر معمولی نشان می دهد حتما مشاوره کودک دریافت کنید.
منبع: بازتاب گونه نوزاد
این بازتاب از حیاتی ترین بازتاب های دوران نوزادی است که توسط آن نوزاد سینه مادر را روی صورت خود احساس کرده و دهان ش را به سمت آن ببرد. نام دیگر این بازتاب، بازتاب جستجو کردن است و برای حفظ بقای نوزاد بسیار حیاتی است. این بازتاب متفاوت از بازتاب مکیدن است.
به پاسخ های غریزی، فطری و خودکار نوزاد در قبال انواع تحریکات، بازتاب گفته می شود. بازتاب ها برای نوزادان ارزش بقا دارند و در صورت نبود برخی بازتاب ها روند طبیعی رشد مختل خواهد شد و نوزاد قادر به تامین نیازهای اولیه خود نیست. می توان گفت بازتاب ها در تعامل نوزاد با مادر نقشی تعیین کننده ایفا می کنند، به گونه ای که مادر با دیدن واکنش نوزاد نسبت به چگونگی پاسخ به فرزند خود تشویق شده تا با مهربانی به او پاسخ دهد.
برای انواع بازتاب نوزادان کلیک کنید.
این دو بازتاب هر دو در غذا خوردن نوزاد را یاری می دهند. به گونه ای که بازتاب گونه در پیدا کردن سینه مادر، نوزاد را کمک کرده و پس از آن با تحریک شدن سقف دهان، رفلکس مکیدن فعال و نوزاد شروع به مکیدن می کند. به بیانی دیگر بازتاب گونه، مقدمه ای برای بازتاب مکیدن است.
برای آزمایش این بازتاب، گونه نوزاد و گوشه دهان و لب های او را لمس کرده، نوزاد باید توانایی پیدا کردن محرک را داشته باشد و دهانش را به آن سمت ببرد. این آزمایش راهی برای فهمیدن گرسنه بودن نوزاد است. عدم وجود این بازتاب دلیل قطعی برای وجود بیماری در نوزاد نیست ولی بهتر است برای اطمینان به پزشک مراجعه شود.
این بازتاب مانند بسیاری از بازتاب ها مختص دوران نوزادی است و در زمان خاصی از بین خواهد رفت. از بین رفتن زودتر و یا دیرتر از موعد و یا عدم وجود بازتاب مشکل آفرین بوده و می تواند نشان از آسیب های جدی تری داشته باشد. بازتاب گونه تنها تا سه هفته پس از تولد وجود خواهد داشت و پس از آن از بین خواهد رفت. نوزاد در هفته چهارم توانایی این را پیدا می کند که به صورت ارادی سر خود را حرکت داده و به سمت سینه مادر بچرخاند.
بازتاب های دوران نوزادی علاوه بر حیاتی بودن برای بقای نوزاد، در بسیاری از موارد تعیین کننده میزان سلامت نوزاد هستند. کسب اطلاعات در زمینه سلامت فرزند در دوران نوزادی ضروری است و باید برنامه ریزیهایی برای آموزش والدین در نظر گرفته شود. برای آشنایی با نشانه های سلامت نوزاد کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه بازتاب گونه نوزاد می توانید از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: بازتاب گونه نوزاد
برچسب: بازتاب گونه نوزاد,
نویسنده: نینی مایند
مراحل رشد جنین زیبا، پیچیده و معجزه آسا است. خانوم هایی که باردار می شوند علاقه زیادی دارند تا از مراحل رشد جنین خود آگاه باشند. مراحل رشد جنین یکی از بزرگترین معجزات موجود در زندگی موجودات است. جنسیت جنین از ابتدای لقاح مشخص است. اما تنها با روش های خاص قابل سنجش هستند. در ادامه هفته به هفته مراحل رشد جنین را شرح داده ایم. در صورت وجود هر گونه سوال از خدمات مشاوره بارداری استفاده نمایید.
منبع: مراحل رشد جنین | رشد جنین هفته به هفته از لقاح تا تولد
مراحل رشد جنین بسیار شگفت انگیز است. خانم ها پس از اینکه علائم بارداری را احساس می کنند به دنبال اطلاعات درباره نحوه رشد جنین هستند. مراحل رشد جنین مرحله به مرحله جذاب است. در ادامه تمامی مراحل رشد جنین را شرح داده ایم. برای آشنایی با بایدها و نبایدهای دوران بارداری کلیک کنید.
طی هفته اول و دوم که آماده شدن جنین است، مادر باردار نیست! تعجب نکنید. دو هفته پس از شروع آخرین قاعدگی آغاز می شود. متخصصین برای تاریخ زایمان 40 هفته از شروع آخرین زمان قاعدگی را حساب می کنند. در واقع قاعدگی بخشی از حاملگی بوده است.
برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه سه ماه اول بارداری کلیک کنید.
زمانی که اسپرم وارد تخمک می شود، لقاح شکل می گیرد. اگر بیش از 1 تخمک آزاد و بارور شود، یا اگر تخمک بارور به 2 نیمه تقسیم شود، چند زیگوت خواهید داشت. زیگوت ها حاوی ژنتیک و 46 کروموزوم (23 کروموزوم از مادر و 23 کروموزوم از پدر) هستند. در زمان باروری و لقاح، ژنتیک و جنسیت جنین کاملا مشخص شده است. پس از 3 روز لقاح، تخمک به تعداد سلول های بیشتری تقسیم می شود و از طریق لوله فالوپ به رحم منتقل می شود و به دیواره رحم متصل می شود. و در نهایت محل تغذیه جنین، یعنی جفت شروع به رشد می کند.
جنین در هفته چهارم بارداری به اندازه یک دانه بلور نمک که به وزن 0/11 گرم و طول 1 میلی متر خواهد بود. در این هفته توپ سلولی (بلاستوسیت) که در حال تقسیم می باشد در دیواره رحم ساکن می شود، که به این فرایند القا گفته می شود. لایه بیرونی به تشکیل جنین و تغذیه جنین در دوران بارداری کمک می کند.
جنین در این هفته به اندازه دانه کنجد 0/19 گرمی و طول 2 تا 4 میلی متری خواهد بود. در این هفته میزان هورمون HCG به سرعت بالا می رود. و استروژن و پروژسترون بیشتری تولید می شود. افزایش سطح این هورمون ها قاعدگی را متوقف و به رشد جنین کمک می کند. حال جنین از 3 لایه تشکیل شده است.
در هفته ششم بارداری، جنین به اندازه عدس با وزن 0/28 گردم و طول 5 تا 8 میلی متر است. بدن نوزاد به شکل C در می آید. رشد جنین در این مرحله به سرعت اتفاق می افتد. 4 هفته پس از تشکیل نطفه، لوله عصبی محل تشکیل مغز و نخاع که در امتداد کمر جنین قرار دارد بسته می شود. قلب و سایر اندام ها به تدریج شروع به تپیدن می کند. در این هفته برامدگی هایی که به تدریج تبدیل به زانو خواهدشد نمایان می شود.
در هفته هفتم بارداری، جنین به اندازه یک نخود با وزن نیم گرم و طول 1 سانتی متر است. در این هفته مغز و صورت جنین در حال رشد است. قسمت های اولیه شبکیه و تو رفتگی های بینی نمایان می شود. برآمدگی های تحتانی تبدیل به پا شده است و برامدگی های زانو در هفته ششم، تبدیل به زانو شده است.
در هفته هشتم بارداری، جنین به اندازه یک فندق 1 گرمی با طول 1.5 سانتی متری است. انگشتان دست، برامدگی های گوش، لب بالا، بینی و چشم مشخص است. گردن و بدن صاف شده است.
در هفته نهم بارداری، جنین به اندازه گیلاس 2 گرمی با طول 2 سانتی متری است. در این هفته دستان نوزاد رشد، پلک، انگشتان پا و آرنج او تشکیل می شود. سر نوزاد بزرگ شده اما چانه شکل نگرفته است.
در هفته دهم بارداری، جنین به اندازه شاه توت 4 گرمی با طول 3 سانتی متری است. در این هفته سر نوزاد گرد می شود. بند ناف مشخص است. انگشتان دست و پا دراز تر می شود و پلک و گوش بیرونی رشد می کند. حال جنین توانایی خم کردن آرنج خود را دارد.
در هفته یازدهم بارداری، جنین به اندازه خرما 8 گرمی با طول 4 سانتی متری از سر تا انتهای نشیمنگاه است. در این هفته سر نوزاد نیمی از اندازه او را تشکیل می دهد. و بدن در حال رشد است تا به این میزان برسد. صورت پهن، چشم و پلک در جای خود و گوش پایین تر از سر قرار دارد. برامدگی های محل دندان نمایان می شود. تا آخر هفته یازدهم، اندام تناسلی بیرونی تشکیل می شود.
در هفته دوازدهم بارداری، جنین به اندازه لیموترش 15 گرمی با طول 6 سانتی متری از سر تا انتهای نشیمنگاه است. خطر سقط جنین در این هفته کاهش می یابد. ناخن های دست نوزاد و صورت او رشد می کند. و روده ها داخل شکم قرار دارند.
در هفته سیزدهم بارداری، جنین به اندازه گردو 23 تا 25 گرمی با طول 7 تا 8 سانتی متری از سر تا انتهای نشیمنگاه است. در این هفته جنین ادرار خود را در اطراف مایع آمنیوتیک را رها می کند و بخشی از مایع این ماده را قورت می دهد. استخوان داخل اسکلت، استخوان های دراز و استخوان جمجمه مستحکم می شود. پوست جنین نازک و شفاف است اما زود شروع به ضخیم شدن می شود. برای دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه سه ماه دوم بارداری کلیک کنید.
در هفته چهاردهم بارداری، جنین به اندازه آلوی زرد 43 تا 45 گرمی با طول 8 تا 9 سانتی متری از سر تا انتهای نشیمنگاه است. در این هفته گلبول های قرمز در طحال رشد می کند و گردن نوزاد بیشتر شکل می گیرد. جنسیت جنین در این هفته مشخص می شود.
در هفته پانزدهم بارداری، جنین به اندازع شلیل 75 گرمی با طول 9 تا 10 سانتی متری از سر تا انتهای نشیمنگاه است. در این هفته رشد استخوان به راحتی در سونوگرافی قابل مشاهده است و موی سر جنین در حال شکل گیری می باشد.
در هفته شانزدهم بارداری، جنین به اندازه هلو 100 گرمی با طول 12 سانتی متری از سر تا انتهای نشیمنگاه است. در این هفته سر کودک صاف می شود. گوش ها به محل اصلی نزدیک و پوست نوزاد ضخیم می شود. کم کم حرکات اندام جنین در سونوگرافی قابل تشخیص است و چشم ها حرکت می کنند.
در هفته هفدهم بارداری، جنین به اندازه گلابی 150 گرمی با طول 14 سانتی متر از سر تا انتهای نشیمنگاه است. فعالیت نوزاد در کیسه آمنیوتیک افزایش می یابد و حدود 100 پاینت خون در قلب پمپاژ می شود. ناخن های پا جنین نیز شروع به رشد می کند.
در هفته هجدهم بارداری، جنین به اندازه سیب 200 گرمی با طول 15 سانتی متری از سر تا انتهای نشیمنگاه است. گوش ها در دو طرف سر جا می گیرد، چشم ها به سمت جلو حرکت می کند و سیستم گوارش فعال می شود. در این هفتعه نوزاد کم کم صداها را می شنود.
در هفته نوزدهم بارداری، جنین به اندازه فلفل دلمه ای 250 گرمی با طول 17 سانتی متری از سر تا انتهای نشیمنگاه است. در این هفته روند رشد کند می شود و بدن پوشش چرب و شبیه به پنیر می گیرد. رحم و مجرای واژن جنین دختر در این هفته شکل می گیرد.
در هفته بیستم بارداری، جنین به اندازه موز 310 گرمی با طول 26 سانتی متری از سر تا انتهای نشیمنگاه است. در این هفته می توانید حرکات جنین را احساس کنید. جنین دائم در حال خواب و بیدار است و در اثر محرک سر و صدا بیدار می شود.
در هفته بیست و یکم بارداری، جنین به اندازه هویج 360 گرمی با طول 27 سانتی متری از سر تا پاشنه است. در این هفته بدن نوزاد پوشیده از جنین است و رفلکس مکیدن باعث می شود که جنین شضت دست خود را شروع به مکیدن کند.
در هفته بیست و دوم بارداری، جنین به اندازه میوه به 450 گرمی با طول 28 سانتی متری از سر تا پاشنه است. مو و ابرو جنین قابل رویت است. چربی قهوه ای که محل تولید گرما است نیز تشکیل می شود. و بیضه ها در جنین پسر به پایین حرکت می کند.
در هفته بیست و سوم بارداری، جنین به اندازه انبه 550 گرمی با طول 28 سانتی متری است. حرکات سریع چشم، شیارهای کف دست و پا و آثار اثر انگشتان دست و پا نمایان می شود. سکسکه کند نیز آغاز می شود.
در هفته بیست و چهارم بارداری، جنین به اندازه کاهوپیچ 600 گرمی با طول 30 سانتی متری است. پوست نوزاد با رنگ نیمه شفاف قرمز یا صورتی چین می خورد.
در هفته بیست و پنجم بارداری، جنین به اندازه گریپ فروت 690 گرمی با طول 34 سانتی متری است. جنین با شنیدن صدا تکان می خورد. خواب کودک همراه با حرکات سریع چشم است.
در هفته بیست و ششم بارداری، جنین به اندازه خوشه ذرت 760 گرمی با طول 36 سانتی متری است. در این هفته شش های جنین روکنش گر تولید می کند. این ماده به کیسه هوا اجازه باد شدن می دهد. و از چسبیدن آنها هنگام تنفس جلوگیری می کند.
در هفته بیست و هفتم بارداری، جنین به اندازه گرمک 875 گرمی با طول 36 سانتی متری است. در این هفته سیستم عصبی جنین رشد می کند و پوست نرم تر به نظر می رسد.
در هفته بیست و هشتم بارداری، جنین به اندازه نارگیل 1 کیلو گرمی با طول 37.5 سانتی متری است. در این هفته مژه ها شکل می گیرد و پلک نیمه باز می شود.
در هفته بیست و نهم بارداری، جنین به اندازه کلم قرمز 1 کیلو و 150 گرمی با طول 38 سانتی متری است. در این هفته جنین لگد می زند و خود را کش و قوس می دهد. هم چنین می تواند حرکات چنگ زدن را انجام دهد.
در هفته سی ام بارداری، جنین به اندازه بادمجان 1 کیلو و 400 گرمی با طول 40 سانتی متری است. در این هفته سر جنین کاملا پر از مو شده است. و گلبول های قرمز خون در مغز استخوان شکل می گیرد.
در هفته سی و یکم بارداری، جنین به اندازه گل کلم 1 کیلو و 600 گرمی با طول 42 سانتی متری است. در این هفته اساسی ترین رشد های جنین انجام شده و حالا زمان افزایش وزن است.
در هفته سی و دوم بارداری، جنین به اندازه کلم پیچ 1 کیلو و 800 گرمی با طول 43 سانتی متری است. در این هفته ناخن های پا جنین قابل مشاهده است. و لایه ای از موهای کرک جنین می ریزد.
در هفته سی و سوم بارداری، جنین به اندازه آناناس 2 کیلویی با وزن 44 سانتی متری است. در این هفته استخوان ها سفت می شوند و جمجمه هنوز نرم و انعطاف پذیر است. و اندازه مردمک های جنین در واکنش به نور تغییر می کند.
در هفته سی و چهارم بارداری، جنین به اندازه طالبی 2 کیلو و 400 گرمی با طول 46 سانتی متری است. در این هفته ناخن های دست جنین به نوک دست خواهد رسید.
در هفته سی و پنجم بارداری، جنین به اندازه بوته کرفس 2 کیلو و 700 گرمی با طول 47 سانتی متری است. در این هفته اعضای بدن جنین حالت تپلی پیدا می کند. و پوست او هموار و نرم می شود.
در هفته سی و ششم بارداری، جنین به اندازه کلم بروکلی 2 کیلو و 800 گرمی با طول 48 سانتی متری است. در این هفته بدن جنین کل کیسه آمنیوتیک را پر می کند و شما کش و قوس، غلتیدن و تکان خوردن جنین را احساس می کنید.
در هفته سی و هفتم بارداری، جنین به اندازه کاهو رسمی 3 کیلوگرمی با طول 49 سانتی متری است. در این هفته سر جنین به منظور آمادگی برای زایمان به سمت لگن حرکت می کند.
در هفته سی و هشتم بارداری، جنین به اندازه خربزه 3 کیلو و 200 گرمی با طول 50 سانتی متری است. در این هفته ناخن های پا جنین به نوک انگشتان پا می رسد و اکثر موهای کرکی جنین از بین رفته است.
در هفته سی و نهم بارداری، جنین به اندازه کدو حلوایی 3 کیلو و 400 گرمی با طول 51 سانتی متری است. در این هفته بیضه جنین پسر به سمت کیسه بیضه پایین آمده است و قفسه سینه جنین برآمده می شود. و همچنین به تمام قسمت های بدن چربی اضافه می شود.
در هفته چهلم بارداری، جنین به اندازه هندوانه 3 کیلو و 500 گرمی با طول 51 سانتی متری است. اما وزن و قد نوزاد بستگی به رشد او دارد و در همه نوزادان یکسان نیست. تاریخ زایمان نیز طبق تشخیص پزشک و آمادگی مادر و نوزاد مشخص می شود. برای دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه سه ماه سوم بارداری کلیک کنید.
تمامی مراحل بارداری ویژگی های خاص خود را دارند و با رژیم غذایی هایی که پزشک ارائه می دهد شاید جنین قد و وزن متفاوتی را داشته باشد. باید برای هر مرحله از بارداری خود آگاهی داشته باشید. مادرانی که در زمان بارداری به سلامت روانی خود اهمیت می دهند کمتر دچار افسردگی و بیماری های بعد از زایمان می شوند. برای سلامت روان خود از روانشناسان کمک بگیرید. مرکز مشاوره نی نی مایند به صورت تلفنی و حضوری به شما عزیزان خدمات ارائه می دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر روی لینک زیر کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه مراحل رشد جنین می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: مراحل رشد جنین | رشد جنین هفته به هفته از لقاح تا تولد
برچسب: مراحل رشد جنین , رشد جنین هفته به هفته از لقاح تا تولد,
نویسنده: نینی مایند
داشتن نوزادان دوقلو بسیار شیرین و لذت بخش است اما ممکن است نگه داری از آن ها در ابتدا کمی نگران کننده به نظر برسد چراکه مراقبت از نوزادان دوقلو به هزینه، زمان و انرژی بیشتری نیاز دارد. این نگرانی و استرس کاملا طبیعی و قابل درک است. اما با برنامه ریزی در مراقبت از این نوزادان، می توانید این مسئولیت را به بهترین صورت انجام دهید. نوزادان دوقلو تفاوت هایی با یکدیگر دارند و با شناخت این تفاوت ها می توانید بهتر به نیازهایشان پاسخ دهید. همچنین برای حفظ هویت و شخصیت جداگانه دوقلوها اصولی وجود دارد که می توانید از آن ها آگاهی پیدا کنید. در ادامه مقاله به بررسی کامل مراقبت از نوزادان دوقلو می پردازیم. همچنین مشاوره کودک نیز می تواند به شما کمک کننده باشد.
منبع: مراقبت از نوزادان دوقلو | نوزادان در چه زمینه هایی نیاز به مراقبت دارند
نوزادان دوقلو نیز مانند هر دو فرد متفاوتی، نیازهای مختلفی دارند و این نیازها را به صورت های مختلفی نشان می دهند. همچنین پاسخ هر یک از آن ها نیز می تواند نسبت به محیط و محرک ها متفاوت باشد. مثلا ممکن است که یکی از نوزادان با کوچک ترین صدایی از خواب بیدار شود ولی نوزاد دیگر در سروصدای زیاد نیز به راحتی بخوابد. یا ممکن است که یکی از نوزادان با تماس های ملایم مادر آرام شود ولی نوزاد دیگر به در آغوش گرفته شدن توسط مادر نیاز داشته باشد. اما به مرور که فرزندانتان را بشناسید و از تفاوت های آن ها آگاه شوید، می توانید نیازهای هر یک را به بهترین نحو ممکن پاسخ دهید.
برای آگاهی بیشتر در زمینه مراقبت از نوزاد یک ماهه کلیک کنید.
ممکن است در ابتدا، برای تغذیه نوزادهای خود نگران باشید و میان تغذیه با شیر خشک و شیر مادر دچار تردید شوید. اما نگران نباشید چراکه هر میزان تقاضا بیشتر باشد، شیر بیشتری نیز در بدن تولید می شود. البته روش های شیردهی مناسب، به شما کمک زیادی می کند. مثلا می توانید از روش زیر بغل برای شیر دادن همزمان به نوزادهایتان استفاده کنید. این روش به این صورت است که هر یک از نوزادها را همزمان باهم زیر بغلتان می گیرید به طوری که پاهایشان پشت شما قرار بگیرد. این روش شیردهی باعث می شود که زمان تغذیه و خواب نوزادها با هم یکی باشد. همچنین در زمان نیز صرفه جویی می شود. روش دیگر این است که شیرتان را بدوشید و در زمان نیاز به فرزندانتان بدهید. با دستور پزشک می توانید از شیر خشک و مکمل های غذایی نیز برای تغذیه نوزادهایتان استفاده کنید. مراقبت از نوزادان دوقلو نیاز به توجه همه جانبه والدین دارد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه راهنمای شیر دادن به نوزاد کلیک کنید.
به طور معمول، برنامه زمانی خواب دوقلوها با یکدیگر تفاوت دارد. اما می توان ساعت خواب آن ها را باهم سازگار کرد چراکه در غیر این صورت، زمان استراحت والدین بسیار کاهش می یابد. برای تنظیم خواب آن ها می توانید از دوش آب گرم استفاده کنید تا نوزادان خسته شوند و به خواب بروند. همچنین می توانید کمر آن ها را ماساژ دهید و به آرامی در گوششان لالایی بخوانید. زمانی که نوزادان خواب آلود هستند آن ها را در جایشان بگذارید تا خودشان به خواب بروند.
مراقبت از دوقلوها آن هم در ماه های اول، کار سختی است و شما برای انجام این کار به کمک نیاز دارید. می توانید از قبل با یک پرستار مطمئن صحبت کنید تا به شما کمک کند. همچنین می توانید از دوستان و آشنایان خود نیز بخواهید که مدتی در مراقبت از نوزادان شما را یاری کنند. به مرور که بچه ها بزرگ می شوند، می توانید اوضاع را در کنترل خود بگیرید. توصیه می شود که حداقل در سه ماه اول، تمام وقت خود را بر نوزادان تان بگذارید تا دلبستگی میان شما و آن ها به درستی ایجاد شود. پس از آن می توانید کارهای دیگر خود را نیز انجام دهید.
معمولا بسیاری از والدین نگران استقلال شخصیتی فرزندان دوقلوی خود هستند. برای حفظ فردیت و استقلال دوقلوها مواردی وجود دارد که شامل موارد زیر هستند.
_آن ها را با اسم صدا بزنید و از گفتن عباراتی همچون “دوقلوها” بپرهیزید.
_لباس های متفاوت بپوشانید و از پوشاندن لباس های مشابه خودداری کنید.
_در صورت امکان لباس ها و وسایل آن ها را در کمدهای جداگانه بگذارید.
_وسایل آن ها را از یکدیگر متمایز کنید. مثلا برایشان اسباب بازی های جداگانه بخرید.
_در جشن های تولد، هدایای متفاوت و جداگانه به آن ها بدهید.
_به تدریج که بزرگ می شوند آن ها را تشویق کنید که هرکدام به سمت علایق خاص خود بروند.
_از مقایسه کردن آن ها با یکدیگر خودداری کنید. با رعایت این موارد شما می توانید مراقبت از نوزادان دوقلو خود در زمینه اصول تربیتی و فرزندپروی را به بهترین نحو داشته باشید.
برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه آموزش تربیت کودک کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه مراقبت از نوزادان دوقلو می توانید از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: مراقبت از نوزادان دوقلو | نوزادان در چه زمینه هایی نیاز به مراقبت دارند
برچسب: مراقبت از نوزادان دوقلو , نوزادان در چه زمینههایی نیاز به مراقبت دارند,
نویسنده: نینی مایند
فرزندخواندگی یکی از مسائلی است که در سال های اخیر صحبت های بسیاری از آن می شود. شما ممکن است به دلیل مشکلاتی که در زمینه بارداری دارید به طور کلی از داشتن فرزند ناامیدشده و برای پذیرش فرزند از بهزیستی تلاش کنید. همچنین برخی افراد اعتقاددارند که به جای فرزند آوری، بهتر است کودکی را به سرپرستی قبول کنند. در این میان ترس ها و اضطراب های بسیاری نیز در این زمینه وجود دارد. برخی از زوجین نگرانند که شایدنتوانند علاقه و توجهی که باید را به فرزندخوانده خود انجام دهند. از طرفی ممکن است شما نگران وجود بیماری ها و یا خصوصیات اخلاقی ژنتیکی در فرزندخوانده خود باشید که نمی دانید در آینده از او چگونه آدمی خواهد ساخت. با هر دیدگاهی که به این موضوع نگاه می کنید، لازم است تا پیش از قبول سرپرستی یک کودک، نکاتی را راجع به این مسئله بدانید. دراین باره حتما برای دریافت مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: فرزندخواندگی | شرایط، دغدغه ها و چالش های کودکان فرزندخوانده
فرزندخواندگی به قبول سرپرستی کودکانی گفته می شود که تحت حمایت سازمان بهزیستی قرار داشته و سرپرست یا خانواده ای از آن ها باقی نمانده است. شما می توانید با مراجعه به سایت سازمان بهزیستی کشور و یا مراکز بهزیستی در استان محل زندگی خود، از کلیه این شرایط باخبر شوید. بااین حال شروط مهم و اساسی برای اینکه بتوانید کودکی را به سرپرستی قبول کنید شامل موارد زیر هستند.
لازم به ذکراست که اگر برای دادگاه و سازمان بهزیستی مسلم شده باشد که زوجین نمی توانندفرزندی داشته باشند. ممکن است در شروط مربوط به حداقل سن و یا گذشت 5 سال از تاریخ عقد، تجدیدنظرهایی صورت بگیرد.
روند کلی به این صورت است که شما می بایست مدارک و تقاضای خود را در مراکز بهزیستی استان محل سکونت ثبت نمایید. در صورتی که شرایط شما از نظر کمیته رسیدگی، مورد تایید قرار بگیرد، شما در فهرست نوبت قرارگرفته و با فرارسیدن نوبت، می توانید برای انتخاب فرزند به شیرخوارگاه مراجعه نمایید.
پس از انتخاب فرزند و طی مراحل مشاوره، از طریق مراجع قضایی، نامه سرپرستی موقت برای شما صادر خواهد شد. در طی مدتی که کودک، برای سرپرستی موقت به شما سپرده می شود، فرایند مشاوره و همچنین بازرسی مددکاران بهزیستی از محل زندگی کودک ادامه خواهد داشت. درصورتی که با پایان مهلت سرپرستی موقت، شما توانسته باشید معیارهای لازم را کسب کنید، سرپرستی دائم کودک به شما سپرده خواهد شد.
در نظر داشته باشید که شما حق قبول فرزندخواندگی را صرفاً برای کودکانی خواهید داشت که پدر یا جد پدری علی رغم تلاش های سازمان بهزیستی پیدا نشده باشند و کودک هیچ ارتباطی با خانواده اصلی خود نداشته باشد.
تغییرات مهم زندگی، همواره میزانی از فشار روانی را برای فرد ایجاد خواهد کرد. حضور فرد جدید در خانواده شما یکی از این تغییرات است. با حضور کودکی که به سرپرستی قبول کرده اید، هم شما و هم فرزندتان مشکلاتی را تجربه خواهید کرد. برای کاهش هرچه بیشتر و تطابق سریع تر، به این نکات توجه داشته باشید.
هرچقدر سن فرزند شما به هنگام قبول سرپرستی، پایین تر باشد راحت تر با شرایط جدید سازگار خواهد شد. به میزانی که کودک شما، سال های بیشتری را در پرورشگاه گذرانده باشد، عادت کردن به شرایط خانه جدید و فراموش کردن زندگی گذشته سخت تر خواهد بود.
آشنایی با خانه و محل زندگی جدید و همچنین قوانین و آدابی که خانه شما دارد، موضوعی زمان بر است. به همین خاطر بهتر است پیش از آنکه کودک به خانه شما بیاید او را با این شرایط آشنا کنید. هنگامی که کودک می داند وارد چه خانه ای می شود و چه چیزی انتظارش را می کشد سازگاری بهتر اتفاق می افتد. برای این کار لازم نیست مجموعه ای از قواعد را به صورت فهرست وار به کودکتان اعلام کنید، بهتر است به تدریج و آرام آرام تا فرارسیدن موعد حضور او در خانه، برای این کار تلاش کنید.
برای مثال در جلسات دیدارتان برایش از خانه، خانواده و اقوام صحبت کنید. می توانید یک روز از زندگی خود را به صورت داستان برای کودک تعریف کنید. نشان دادن تصاویری از خانه، اعضای خانواده و فامیل در این راه بسیار کمک کننده خواهد بود.
کودک شما برای آشنایی با شرایط جدید وپذیرفتن آن به زمان نیاز دارد. انتظار نداشته باشید که از اولین روز او با صمیمیت و رفاقت کامل با شما ارتباط برقرار کند. این مسئله می توانددر موارد ساده ای نظیر اینکه او برای انجام کارها یا دست زدن به وسایل از شما اجازه بگیرد، مستقیم به چشمانتان نگاه نکند و یا شما را مادر و پدر خطاب نکند یا موضوعات پیچیده تری نظیر بی قراری و تمایل به بازگشت به محیط سابق، احساس افسردگی و اضطراب، بدرفتاری و … خود را نشان دهد. به خاطر داشته باشید که او کودک است و این شما هستید که باید شرایط را مدیریت کنید. درنتیجه سعی کنید بامحبت و صمیمت با او برخورد کرده و به نیازها و حرف هایش توجه کنید تا به تدریج با شرایط جدید آمیخته شود.
بامحبت و توجه بالا با کودکتان برخورد کنید. نیازهای عاطفی و احتیاج به محبت کودکتان را هرگز بی پاسخ نگذارید. بااین همه دقت داشته باشید که مسئولیت تربیت این کودک به شما سپرده شده است. شما نمی توانید همیشه بامحبت یا ترحم با او رفتار کنید، گاهی نیز لازم است که سخت گیری ها و جدیت های لازم را داشته باشید.
تا زمانی که شرایط به یک ثبات نسبی دست پیدا کند بهتر است همواره با یک مشاور در ارتباط باشید و در مورد نحوه ارتباط با کودک از نظراتش استفاده کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر حتما درباره روانشناسی کودک بخوانید.
با قبول سرپرستی یک کودک، شما احتمالاً دغدغه های بسیاری خواهید داشت. کودک شما نیز به همین میزان دچار برخی نگرانی ها خواهد شد که در ادامه به آن ها خواهیم پرداخت.
برای درک بهتر شرایط کودکان بی سرپرست کلیک کنید.
یکی از نگرانی های والدین این است که کودکی که به سرپرستی قبول می کنند نهایتاً به لحاظ اخلاقی شبیه به خانواده اصلی باشد. این مسئله می تواند تا حد زیادی ناامیدکننده باشد. شما برای تربیت کودکی وقت داشته اید اما او نهایتاً شبیه به خانواده اصلی خود شده است. در پاسخ به این دغدغه در نظر داشته باشید که فرزندان زیستی شما هم، به طورکلی با شما برابر نیستند.
هر انسانی بر اساس تجربیات و طرز فکری که در زندگی خواهد داشت، مسیری را برای زندگی خود انتخاب خواهد کرد. بااین حال روانشناسان معتقدند وراثت و تربیت هردو، در کنار هم عمل می کنند. شما می توانید با آموزش اصولی که برای خانواده خودتان مطلوب است، تا حد زیادی کودکتان را باارزش هایی که برای خودتان مطلوب است بارآورید.
برای شناخت بیشتر در زمینه تربیت کودک کلیک کنید.
با توجه به اینکه بر اساس رویه سازمان بهزیستی کودکانی که برای فرزندخواندگی در نظر گرفته می شوند که تلاش ها برای پیداکردن خانواده اصلی به بن بست رسیده است، درنتیجه چندان جای نگرانی وجود ندارد. بااین حال توصیه اکثر روانشناسان این است که شما می بایست حقیقت را با فرزندتان در میان بگذارید. در این صورت حتی اگر خانواده او پیدا شوند و یا به هر طریقی با واقعیت مواجه شود، آسیب کمتری می بیند.
آیا می بایست واقعیت را با فرزندمان در میان بگذاریم؟ بهتر است او بداند ما والدین واقعیش نیستیم یا هرگز این موضوع را نفهمد؟
به طورکلی، پنهان کاری در هیچ زمینه ای توصیه نمی شود. روانشناسان کودک معتقدند، پنهان نگه داشتن این موضوع فشار روانی زیادی را به شما تحمیل خواهد کرد. شما در درجه اول دائماً می بایست مراقب خود و اطرافیان باشید که در این زمینه صحبتی نکنند و یا به هر طریق دیگری کودکتان متوجه این مسئله نشود. ثانیا شما همواره با این نگرانی مشغول هستید که اگر کودک شما واقعیت را بفهمد چه عکس العملی نشان خواهد داد. به همین خاطر معمولاً توصیه می شود که حقیقت را با کودک در میان بگذارید. بااین حال بیان حقیقت شرایط و ویژگی های خاصی دارد.
این کودکان بعد از شنیدن واقعیت فرزندخواندگی ممکن است غم شدیدی را نسبت به اینکه دوست داشتنی نبوده اند و خانواده واقعی، آن ها را طرد کرده است تجربه کنند. این غم می تواندباعث ایجاد بیماری های روحی نظیر افسردگی شده و یا عزت نفس فرد را برای همیشه تحت تأثیر قرار دهند. علاوه بر کمک گرفتن از مشاور، بهتر است به این نکته توجه شود که دلایل بسیاری برای از دست دادن خانواده حقیقی وجود دارد. فقر، نبود امنیت، مرگ والدین و یا هر دلیل دیگری برای این موضوع می تواند وجود داشته باشد.
از طرفی طرد شدن از جانب یک نفر به این معنا نیست که ما در تمامی مراحل زندگی و از جانب همه اطرافیان طرد خواهیم شد. شما به عنوان سرپرستان کودک، می بایست با غیرمنطقی شدن و یا تک بعدی شدن تصور کودک در این زمینه ها مبارزه کنید.
برای اطلاع از نحوه دریافت سرپرستی کودکان بد سرپرست کلیک کنید.
با شنیدن خبر اینکه والدین زیستی کودک شمانیستید، کودک دچار سردرگمی هویت می شود. او احتمالاً به شناخت والدین حقیقی خود و آشنایی با اطلاعات هویتی نظیر شهر محل تولد، آداب و رسوم خانوادگی و…علاقه نشان می دهد. تا جایی که می توانید و از گذشته کودک می دانید اطلاعات را در اختیارشان قرار دهید و یا اگر مسئولین و مشاوران بهزیستی اطلاعات بیشتری دارند، اجازه دهید کودکتان با آن ها گفت وگویی داشته باشد.
این حق طبیعی کودک است که بخواهد با حقایق زندگی خود آشنا شود. ممکن است این سوال برای همیشه در ذهن او باقی بماند و با بالاتر رفتن سن، تلاش بیشتری برای پیدا کردن والدین زیستی انجام دهد. تصمیم گیری در این زمینه را به عهده خود فرد بگذارید. به خاطر داشته باشید تلاش برای دست یابی به هویت به این معنانیست که کودک شما، علاقه اش به شما را از دست داده است.
برای دریافت مشاوره در زمینه فرزندخواندگی می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
بله، این واقعیت که شما او را به فرزندخواندگی قبول کرده اید می بایست تا قبل از سنین نوجوانی به کودک گفته شود. برای بیان حقیقت به شیوه مناسب، می توانید با مرکز مشاوره روانشناسی نی نی مایند مشاوران تماس بگیرید و از مشاوران برجسته و متخصص در این زمینه مشورت بگیرید.
منبع: فرزندخواندگی | شرایط، دغدغه ها و چالش های کودکان فرزندخوانده
برچسب: فرزندخواندگی , شرایط, دغدغهها و چالشهای کودکان فرزندخوانده,
نویسنده: نینی مایند
مشکل سندروم داون یک مشکل دائمی است و درمان قطعی برای آن وجود ندارد. از هر 700 نوزادی که متولد می شود، یک کودک مبتلا به سندروم داون است. این بیماری هم در دختران و هم در پسران اتفاق می افتد. سندرم داون زمانی اتفاق می افتد که کروموزوم ها دچار مشکل شده باشند. این اشکال به طور مکرر اتفاق می افتد و رشد فیزیکی و طبیعی نوزاد را تحت تأثیر قرار می دهد. این افراد به جای 46 کروموزوم دارای 47 کروموزوم هستند. این کروموزوم اضافه ،کروموزوم شماره 21 است. به همین دلیل به این بیماری تریزومی 21 نیز گفته می شود. در صورتی که فرزند مبتلا به سندرم داون دارید، بهتر است حداقل یکبار از خدمات مشاوره کودک استفاده نمایید.
منبع: سندروم داون (Down Syndrome) | علائم ، انواع و طول عمر بیماران داون
سندروم داون از نام یک پزشک انگلیسی به نام جان لانگدان داون گرفته شده که برای اولین بار آن را درسال 1866 توصیف کرد. نوزادانی که با سندروم داون متولد می شوند، یک کروموزوم اضافه دارند.که همین یک کروموزوم اضافه آن ها را از نظر روانی و فیزیکی تحت تأثیر قرار می دهد. سندروم داون حتمأ یک بیماری ارثی نیست و از والدین در هر گروه سنی متولد می شوند. اغلب فرزندان اول دچار سندروم داون هستند. با وجود اینکه درمان قطعی ندارد اما پزشکان اطلاعات بیشتری درمورد آن نسبت به قبل کسب کرده اند.
برای آشنایی با نحوه برخورد با کودکان استثنایی کلیک کنید.
سندروم داون دارای علایمی است که اغلب در همه بیماران مشاهده می شود. این علائم شامل تأخیر در رشد، مشکلات قلبی و عروقی، مشکل در یادگیری، ناهنجاری های فک و صورت، مشکلات اجتماعی، مشکلات حافظه است. علائم ظاهری سندروم شامل وجود یک خط عرضی در کف دست به جای دوتا، چین های کنار صورت و بینی، بینی های پهن و صاف و سر بالا، چشم های بادامی، گوش های کوچک تر از اندازه نرمال و پایین تر، کوتاهی قد در کودکی و بزرگسالی، سر کوچک، مفاصل شل و گردن کوتاه است.
افراد مبتلا به سندروم داون اغلب قدرت شنوایی یکی یا هر دو گوش خود را از دست می دهند. دلیل آن در بسیاری از موارد جمع شدن مایعات در مسیر شنوایی است.
اغلب افراد مبتلا به این سندروم دارای مشکلات چشمی هستند و از قدرت بینایی ضعیف تری برخوردارند.
قلب بسیاری از این افراد شکل متفاوتی با افراد عادی دارد. در نتیجه عملکرد طبیعی ندارد.
این افراد چون دارای سیستم ایمنی ضعیف تری هستند بیشتر از دیگران دچار انواع بیماری های عفونی می شوند.
همچنین کاهش حافظه با افزایش سن، اضافه وزن، بیماری های تیروئیدی، مشکلات پوستی، گوارش، کم خونی و فقرآهن از دیگر مشکلات و بیماری های افراد مبتلا به سندروم داون است.
دراین نوع از سندروم داون، هر سلول بدن به جای دو نسخه دارای سه نسخه از کروموزوم 21 است، این نوع شایع ترین نوع سندرم داون می باشد.
در این نوع هرسلول بدن دارای بخشی از کروموزوم 21 ویل یک کروموزوم 21 اضافی است. این کروموزوم اضافی به کروموزوم دیگری می چسبد. در نتیجه تعداد کروموزوم های سلول 46 عدد باقی می ماند.
این نوع بسیار نادر است. در این مدل فقط بعضی از سلول ها دارای کروموزوم 21 اضافی هستند. افراد مبتلا به این نوع همه علایم را نشان نمی دهند.
برای آشنایی با راه های جلوگیری از بروز بیماری های ژنتیکی در کودکان کلیک کنید.
امروزه آزمایش های متعددی برای زنان باردار انجام می شود. یکی از علت های آن تشخیص نوزاد مبتلا به سندروم داون است.
این سونوگرافی در هفته یازدهم تا چهاردهم بارداری انجام می شود. در آن میزان ضخامت پشت گردن نوزاد بررسی می شود. زیرا اگر جنین به این سندروم مبتلا باشد ضخامت پشت گردن او نسبت به جنین طبیعی بیشتر است.
در سه ماه اول بارداری برای مادران آزمایش خون تجویز می شود. به وسیله این آزمایش سلامت مادر وجنین بررسی می شود. در سه ماه دوم بارداری نیز آزمایش خونی به نام کواد مارکر انجام می شود که برای تأیید سلامت جنین است.
این آزمایش بین هفته پانزدهم تا بیستم بارداری انجام می شود. ممکن است سلامت جنین را به خطر بیندازد. زمانی که احتمال ابتلای جنین به سندروم داون بالاست این آزمایش انجام می شود.
بعد از هفته بیستم بارداری پزشک مقدار کمی از خون بندناف را برای آنالیز آزمایش می کند. این مقدار خون به وسیله سوزنی که به شکم مادر وارد می شود، برداشته می شود.
هنوز علت مشخصی برای ابتلا به سندرم داون مشخص نشده است. بیشتر موارد ابتلا به سندروم ارثی نبوده و برحسب اتفاق در هنگام لقاح اتفاق می افتد. از هر 100 کودک مبتلا به سندروم، یکی از آن ها این مشکل را از یکی از والدین خود به ارث برده، حتی اگر هیچ کدام از والدین به این سندروم مبتلا نباشند.
احتمال تولد کودک دچار سندرم داون در زنانی که در سنین بالاتر اقدام به بارداری می کنند بیشتر است. با این وجود جالب است بدانید که بیشتر بچه های مبتلا به سندروم داون توسط مادران زیر 35 سال به دنیا آمده اند. شاید به این خاطر که زنان جوان تر باروری بیشتری دارند.
داشتن یک فرزند مبتلا به سندروم داون از دیگر عوامل خطر است. والدینی که یک فرزند مبتلا به سندروم داون دارند در معرض خطر به دنیا آوردن فرزند دیگری با سندروم داون هستند. مشاوره ژنتیک می تواند به آن ها در جلوگیری از این اتفاق کمک کند.
یک راه درمان مشخص برای همه افراد مبتلا به سندروم داون وجود ندارد. بنابراین باید افراد در ارتباط با او دارای اطلاعات کافی باشند تا آن ها بتوانند زندگی کامل تری را تجربه کنند.
کودکان مبتلا به سندروم داون نیازهای متفاوتی از جمله: چهار دست وپا راه رفتن، صحبت کردن، شنیدن، یادگیری مهارت ها و…دارند. بنابراین تیم پزشکی آن ها باید کامل باشد.
بسیاری از این کودکان از مشکل بینایی و ناشنوایی رنج می برند. بنابراین باید به طور مرتب به متخصص گوش و حلق وبینی و چشم پزشک مراجعه کنند. تا در صورت نیاز از عینک استفاده کنند واز مشکلات شنوایی جلوگیری شود.
اغلب کودکان مبتلا به سندروم داون مشکلات قلبی عروقی دارند. در مواردی که مشکل جدی است باید جراحی شوند و گاهی نیاز به مصرف دارو دارند. برخی از این کودکان که دچار مشکل تیروئید بوده، در بسیاری موارد قابل پیشگیری است.
مشکلات تنفسی در افراد مبتلا به سندروم داون رایج است. به طوری که هنگام خواب چندین بار تنفس آنها متوقف و دوباره باز می گردد. بایستی برای تشخیص ومعاینه به متخصص مراجعه کنند. در مواردی نیازمند ماسک هستند یا دستگاه مخصوصی به آن ها وصل می شود که تنفس طبیعی داشته باشند. مبتلایان سندروم داون سیستم ایمنی ضعیفی دارند و به طور مکرر بیمار می شوند. واکسیناسیون دقیق و مراقبت مرتب تا حد زیادی به درمان آنها کمک می کند.
برای دریافت خدمات مربوط به درمان سندرم داون کلیک کنید.
کودکان مبتلا به سندروم داون می توانند در مدارس استثنایی تحصیل کنند. در این مدارس با توجه به نیازشان به آنها آموزش داده می شود.و متخصصان گفتار درمان و نوشتار درمان وجود دارد.
کودکان دچار سندروم داون از کودکی با مشکلات متعددی مواجه هستند. اما به لطف پیشرفت های علمی درمان ها و راهکارهای مختلفی برای زندگی راحت تر این عزیزان به وجود آمده است. بنابراین به نسبت گذشته طول عمر بیماران سندرم داون افزایش یافته است. آن ها به طور متوسط بین 32 تا 35 سال عمر می کنند. اما در دهه های اخیر میانگین عمر آنان در برخی کشورها به 50 سالگی نیز رسیده است.
والدین کودک مبتلا به سندروم داون باید اطلاعات کافی در این زمینه داشته باشند. منابع آزاد و کتاب ها اطلاعات خوبی در اختیار آنها می گذارد. آن ها می توانند با والدینی که کودک مبتلا به سندروم داون دارند در ارتباط بوده، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و از توصیه های هم بهره ببرند.
به این کودکان اجازه دهید در اطراف خانه بازی کنند. صبور باشید. یک برنامه منظم داشته باشید. در رابطه با این کودکان سخت گیرانه عمل نکنید؛ بلکه نقش یک حامی برای او داشته باشید. زمانی را به کتاب خوانی و پیاده روی با او اختصاص دهید. از تصاویر، آواز خوانی و نشانه ها برای ارتباط بیشتر با او استفاده کنید. به جای پرداختن به مشکل کودک بیشتر از هرچیزی روی نیازهای او تمرکز کنید و همیشه با پزشک و روانشناس کودک مشورت کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه سندروم داون می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: سندروم داون (Down Syndrome) | علائم ، انواع و طول عمر بیماران داون
برچسب: سندروم داون (Down Syndrome) , علائم , انواع و طول عمر بیماران داون,
نویسنده: نینی مایند
مشکل سندروم داون یک مشکل دائمی است و درمان قطعی برای آن وجود ندارد. از هر 700 نوزادی که متولد می شود، یک کودک مبتلا به سندروم داون است. این بیماری هم در دختران و هم در پسران اتفاق می افتد. سندرم داون زمانی اتفاق می افتد که کروموزوم ها دچار مشکل شده باشند. این اشکال به طور مکرر اتفاق می افتد و رشد فیزیکی و طبیعی نوزاد را تحت تأثیر قرار می دهد. این افراد به جای 46 کروموزوم دارای 47 کروموزوم هستند. این کروموزوم اضافه ،کروموزوم شماره 21 است. به همین دلیل به این بیماری تریزومی 21 نیز گفته می شود. در صورتی که فرزند مبتلا به سندرم داون دارید، بهتر است حداقل یکبار از خدمات مشاوره کودک استفاده نمایید.
منبع: سندروم داون (Down Syndrome) | علائم ، انواع و طول عمر بیماران داون
سندروم داون از نام یک پزشک انگلیسی به نام جان لانگدان داون گرفته شده که برای اولین بار آن را درسال 1866 توصیف کرد. نوزادانی که با سندروم داون متولد می شوند، یک کروموزوم اضافه دارند.که همین یک کروموزوم اضافه آن ها را از نظر روانی و فیزیکی تحت تأثیر قرار می دهد. سندروم داون حتمأ یک بیماری ارثی نیست و از والدین در هر گروه سنی متولد می شوند. اغلب فرزندان اول دچار سندروم داون هستند. با وجود اینکه درمان قطعی ندارد اما پزشکان اطلاعات بیشتری درمورد آن نسبت به قبل کسب کرده اند.
برای آشنایی با نحوه برخورد با کودکان استثنایی کلیک کنید.
سندروم داون دارای علایمی است که اغلب در همه بیماران مشاهده می شود. این علائم شامل تأخیر در رشد، مشکلات قلبی و عروقی، مشکل در یادگیری، ناهنجاری های فک و صورت، مشکلات اجتماعی، مشکلات حافظه است. علائم ظاهری سندروم شامل وجود یک خط عرضی در کف دست به جای دوتا، چین های کنار صورت و بینی، بینی های پهن و صاف و سر بالا، چشم های بادامی، گوش های کوچک تر از اندازه نرمال و پایین تر، کوتاهی قد در کودکی و بزرگسالی، سر کوچک، مفاصل شل و گردن کوتاه است.
افراد مبتلا به سندروم داون اغلب قدرت شنوایی یکی یا هر دو گوش خود را از دست می دهند. دلیل آن در بسیاری از موارد جمع شدن مایعات در مسیر شنوایی است.
اغلب افراد مبتلا به این سندروم دارای مشکلات چشمی هستند و از قدرت بینایی ضعیف تری برخوردارند.
قلب بسیاری از این افراد شکل متفاوتی با افراد عادی دارد. در نتیجه عملکرد طبیعی ندارد.
این افراد چون دارای سیستم ایمنی ضعیف تری هستند بیشتر از دیگران دچار انواع بیماری های عفونی می شوند.
همچنین کاهش حافظه با افزایش سن، اضافه وزن، بیماری های تیروئیدی، مشکلات پوستی، گوارش، کم خونی و فقرآهن از دیگر مشکلات و بیماری های افراد مبتلا به سندروم داون است.
دراین نوع از سندروم داون، هر سلول بدن به جای دو نسخه دارای سه نسخه از کروموزوم 21 است، این نوع شایع ترین نوع سندرم داون می باشد.
در این نوع هرسلول بدن دارای بخشی از کروموزوم 21 ویل یک کروموزوم 21 اضافی است. این کروموزوم اضافی به کروموزوم دیگری می چسبد. در نتیجه تعداد کروموزوم های سلول 46 عدد باقی می ماند.
این نوع بسیار نادر است. در این مدل فقط بعضی از سلول ها دارای کروموزوم 21 اضافی هستند. افراد مبتلا به این نوع همه علایم را نشان نمی دهند.
برای آشنایی با راه های جلوگیری از بروز بیماری های ژنتیکی در کودکان کلیک کنید.
امروزه آزمایش های متعددی برای زنان باردار انجام می شود. یکی از علت های آن تشخیص نوزاد مبتلا به سندروم داون است.
این سونوگرافی در هفته یازدهم تا چهاردهم بارداری انجام می شود. در آن میزان ضخامت پشت گردن نوزاد بررسی می شود. زیرا اگر جنین به این سندروم مبتلا باشد ضخامت پشت گردن او نسبت به جنین طبیعی بیشتر است.
در سه ماه اول بارداری برای مادران آزمایش خون تجویز می شود. به وسیله این آزمایش سلامت مادر وجنین بررسی می شود. در سه ماه دوم بارداری نیز آزمایش خونی به نام کواد مارکر انجام می شود که برای تأیید سلامت جنین است.
این آزمایش بین هفته پانزدهم تا بیستم بارداری انجام می شود. ممکن است سلامت جنین را به خطر بیندازد. زمانی که احتمال ابتلای جنین به سندروم داون بالاست این آزمایش انجام می شود.
بعد از هفته بیستم بارداری پزشک مقدار کمی از خون بندناف را برای آنالیز آزمایش می کند. این مقدار خون به وسیله سوزنی که به شکم مادر وارد می شود، برداشته می شود.
هنوز علت مشخصی برای ابتلا به سندرم داون مشخص نشده است. بیشتر موارد ابتلا به سندروم ارثی نبوده و برحسب اتفاق در هنگام لقاح اتفاق می افتد. از هر 100 کودک مبتلا به سندروم، یکی از آن ها این مشکل را از یکی از والدین خود به ارث برده، حتی اگر هیچ کدام از والدین به این سندروم مبتلا نباشند.
احتمال تولد کودک دچار سندرم داون در زنانی که در سنین بالاتر اقدام به بارداری می کنند بیشتر است. با این وجود جالب است بدانید که بیشتر بچه های مبتلا به سندروم داون توسط مادران زیر 35 سال به دنیا آمده اند. شاید به این خاطر که زنان جوان تر باروری بیشتری دارند.
داشتن یک فرزند مبتلا به سندروم داون از دیگر عوامل خطر است. والدینی که یک فرزند مبتلا به سندروم داون دارند در معرض خطر به دنیا آوردن فرزند دیگری با سندروم داون هستند. مشاوره ژنتیک می تواند به آن ها در جلوگیری از این اتفاق کمک کند.
یک راه درمان مشخص برای همه افراد مبتلا به سندروم داون وجود ندارد. بنابراین باید افراد در ارتباط با او دارای اطلاعات کافی باشند تا آن ها بتوانند زندگی کامل تری را تجربه کنند.
کودکان مبتلا به سندروم داون نیازهای متفاوتی از جمله: چهار دست وپا راه رفتن، صحبت کردن، شنیدن، یادگیری مهارت ها و…دارند. بنابراین تیم پزشکی آن ها باید کامل باشد.
بسیاری از این کودکان از مشکل بینایی و ناشنوایی رنج می برند. بنابراین باید به طور مرتب به متخصص گوش و حلق وبینی و چشم پزشک مراجعه کنند. تا در صورت نیاز از عینک استفاده کنند واز مشکلات شنوایی جلوگیری شود.
اغلب کودکان مبتلا به سندروم داون مشکلات قلبی عروقی دارند. در مواردی که مشکل جدی است باید جراحی شوند و گاهی نیاز به مصرف دارو دارند. برخی از این کودکان که دچار مشکل تیروئید بوده، در بسیاری موارد قابل پیشگیری است.
مشکلات تنفسی در افراد مبتلا به سندروم داون رایج است. به طوری که هنگام خواب چندین بار تنفس آنها متوقف و دوباره باز می گردد. بایستی برای تشخیص ومعاینه به متخصص مراجعه کنند. در مواردی نیازمند ماسک هستند یا دستگاه مخصوصی به آن ها وصل می شود که تنفس طبیعی داشته باشند. مبتلایان سندروم داون سیستم ایمنی ضعیفی دارند و به طور مکرر بیمار می شوند. واکسیناسیون دقیق و مراقبت مرتب تا حد زیادی به درمان آنها کمک می کند.
برای دریافت خدمات مربوط به درمان سندرم داون کلیک کنید.
کودکان مبتلا به سندروم داون می توانند در مدارس استثنایی تحصیل کنند. در این مدارس با توجه به نیازشان به آنها آموزش داده می شود.و متخصصان گفتار درمان و نوشتار درمان وجود دارد.
کودکان دچار سندروم داون از کودکی با مشکلات متعددی مواجه هستند. اما به لطف پیشرفت های علمی درمان ها و راهکارهای مختلفی برای زندگی راحت تر این عزیزان به وجود آمده است. بنابراین به نسبت گذشته طول عمر بیماران سندرم داون افزایش یافته است. آن ها به طور متوسط بین 32 تا 35 سال عمر می کنند. اما در دهه های اخیر میانگین عمر آنان در برخی کشورها به 50 سالگی نیز رسیده است.
والدین کودک مبتلا به سندروم داون باید اطلاعات کافی در این زمینه داشته باشند. منابع آزاد و کتاب ها اطلاعات خوبی در اختیار آنها می گذارد. آن ها می توانند با والدینی که کودک مبتلا به سندروم داون دارند در ارتباط بوده، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و از توصیه های هم بهره ببرند.
به این کودکان اجازه دهید در اطراف خانه بازی کنند. صبور باشید. یک برنامه منظم داشته باشید. در رابطه با این کودکان سخت گیرانه عمل نکنید؛ بلکه نقش یک حامی برای او داشته باشید. زمانی را به کتاب خوانی و پیاده روی با او اختصاص دهید. از تصاویر، آواز خوانی و نشانه ها برای ارتباط بیشتر با او استفاده کنید. به جای پرداختن به مشکل کودک بیشتر از هرچیزی روی نیازهای او تمرکز کنید و همیشه با پزشک و روانشناس کودک مشورت کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه سندروم داون می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: سندروم داون (Down Syndrome) | علائم ، انواع و طول عمر بیماران داون
برچسب: سندروم داون (Down Syndrome) , علائم , انواع و طول عمر بیماران داون,
نویسنده: نینی مایند
بی اشتهایی در بارداری یکی از مشکلاتی است که منجر به کمبود مواد مغذی در بدن خانم های بارداری می شوند. از آنجایی که این مسئله هم برای مادر و هم برای جنین مشکل ساز خواهد شد. علت اصلی کم اشتهایی در بارداری را می توان منوط به تغییرات هورمونی در بدن خانم های باردار دانست. از آنجایی که جنین از بهترین خون و اختلاط موجود در بدن مادر تغذیه می کند و باقی بامانده آن در بدن مادر موجب ضعیف شدن و از بین رفتن اشتها می شود. بی اشتهایی در بارداری با درجات مختلف در تمام زنان دیده می شود. در صورت تداوم و شدت یافتن این حالت مراجعه به متخصص و استفاده از مکمل های غذایی تجویز شده ضرورت می یابد. برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: بی اشتهایی در بارداری
علل مختلفی در کاهش اشتها خانم های باردار دخیل هستند که در ادامه به مهم ترین آن ها اشاره خواهد شد:
در برخی مواقع کاهش اشتهای بارداری به این دلیل اتفاق می افتد که جنین در مقایسه با ماه های اول بارداری بزرگ تر شده است و فضای بیشتری را اشغال می کند. بنابراین رحم با فشار وارد کردن به قسمت های دیگر بدن از جمله معده، فضای کمی باقی می گذارد و زمینه ساز کاهش اشتها می گردد. سوزش سر دل معمولا بخاطر فشاری است که رحم در نتیجه بزرگ شدن جنین به معده وارد ساخته و باعث شده از محل طبیعی خود خارج گردد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره دوران بارداری کلیک کنید.
خانم های باردار معمولا در طول بارداری خود به ویژه در ماه های اولیه بارداری نسبت به بوی غذاها حساسیت پیدا می کنند و حالت تهوع و استفراغ به آن ها دست می دهد. در نتیجه میل کمتری به غذا خوردن دارند. ضمن اینکه حساسیت به بو می تواند ناشی از تغییرات هورمونی بدن مادر باشد.
ابتلا به بیماری های متناوب، رژیم غذایی نامناسب، استرس و حالت دلشوره، درگیر بودن و داشتن مشغله های زیاد از دیگر عواملی هستند سبب کاهش اشتها در زنان باردار می شوند.
روش های زیر کمک بسزایی برای رفع مشکل بی اشتهایی در بارداری به شما خواهد کرد. حتما مقاله تغذیه مناسب در بارداری را نیز بخوانید.
بی اشتهایی می تواند به دلیل کاهش میزان آب بدن باشد، در نتیجه با نوشیدن آب زیاد میزان اشتها افزایش پیدا می کند. این در حالی است که کمبود آب بدن سبب عفونت ادراری و مشکلات کلیه نیز خواهد شد.
یکی از بهترین راهکارها در دوران بارداری استفاده از یک برنامه غذایی مناسب است. در ادامه نکات مهمی در مورد غذا مادران بی اشتها باردار آورده شده است :
در ادامه نکات کلی در مورد پرهیز غذایی لازم در دوران بارداری اشاره شده است :
این موارد پرهیز در سه ماه اول بارداری از اهمیت بیشتری برخوردار است.
به طور حتم بی تحرکی بدن با کاهش میل به غذا مرتبط خواهد بود زیرا ورزش کمک می کند که دستگاه گوارش عملکرد بهتری داشته باشد و میل به مصرف غذا افزایش یابد. از جمله نکات مهم در مورد ورزش برای درمان بی اشتهایی در بارداری به موارد زیر اشاره کرد :
در ادامه نکاتی در مورد دارو در زمان بی اشتهایی در بارداری بررسی می شود:
از خوردن هر نوع دارویی بدون مشورت پزشکتان به طور جدی خودداری کنید.
در ادامه نکات مهم فعالیت و حرکت بدنی برای درمان بی اشتهایی در بارداری مورد بررسی قرار می گیرد :
ارتباط با یک مشاور از زمانی که تصمیم به بارداری می گیرید تا زمانی که فرزند خود را صحیح و سالم در آغوش می گیرید، بسیار ضروری است. قبل از اقدام به بارداری باید وضعیت جسمی و حتی روحی شما مورد بررسی قرار بگیرد و تمام نیازهای بدن و کمبودهای آن تشخیص داده شده و برطرف شود. در طول دوره بارداری نیز ممکن است شما با مشکلات متعددی از جمله بی اشتهایی درگیر باشید که این مسئله به جنین و شما آسیب می زند. مشاور متخصص در این زمینه می تواند کمک بسزایی در حل این مشکل به شما نماید تا بتوانید دوباره اشتهای خود را برای تغذیه خود و کودک دلبندتان بدست آورید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
در صورتی که روند بی اشتهایی تا حدی پیش رود که کمبود مواد مغذی برای جنین موجب تاثیرات منفی بر رشد او شود، حتما باید به پزشک مراجعه نمایید.
خانم های باردار می توانند به جای اینکه وعده غذایی سنگین بخورند، حجم غذای خود را کاهش دهند و در طول هر وعده غذای حجم کم بخورند.
رسیدن میزان مناسبی از مواد غذایی، بر سلامت جنین تاثیرگذار است و امکان دارد که مشکلاتی از جمله نارسایی های تنفسی، قلبی، ذهنی و … برای او ایجاد کند.
کاهش قند خون، حالت تهوع، احساس ضعف و سرگیجه، عرق سرد، درد مفاصل ، کاهش توانایی در هضم غذا و … از جمله این عوارض است که با افزایش زمان بی اشتهایی و طولانی شدن آن، احتمال بروزشان برای شما بالا می رود.
منبع: بی اشتهایی در بارداری
برچسب: بی اشتهایی در بارداری,
نویسنده: نینی مایند
بروز سکسکه نوزاد بسیار شایع است. علاوه بر دوران نوزادی، سکسکه در دوران جنینی و رحم مادر نیز رخ می دهد. گاهی حتی سکسکه نوزادان از یک دقیقه تا حدود یک ساعت به طول می انجامد . جایی برای نگرانی راجع به سکسکه نوزاد وجود ندارد. اصولا بروز سکسکه مربوط به التهاب و تحریک عضله دیافراگم است که در نهایت منجر به انقباض عضله دیافراگم و ایجاد سکسکه می شود. سکسکه نوزاد امری طبیعی است و علل مختلفی موجب ایجاد آن می شود. اگر سکسکه نوزاد بیشتر از یک ساعت طول کشید و موجب اختلال در خواب، تغذیه و بازی وی شده، حتما پزشک را در جریان قرار دهید. آشنایی با علل ایجادکننده سکسکه و چگونگی درمان سکسکه نوزاد برای مادران و پدرانی که به تازگی صاحب فرزند شده اند، لازم و ضروری است. برای کسب اطلاع بیشتر حتما مشاوره کودک دریافت نمایید.
منبع: سکسکه نوزاد | برای رفع سکه سکه نوزاد چه باید کرد ؟
سکسکه نوزادی مربوط به انقباض عضله دیافراگم است. دیافراگم یک عضله تنفسی است که در قاعده قفسه سینه قرار دارد و دنده ها را از محتویات درون شکم جدا می کند. هر عاملی که باعث تحریک و انقباض ناگهانی عضله دیافراگم شود، سکسکه را ایجاد می کند.
همان طور که اشاره شد سکسکه از دوران جنینی و از سه ماهه دوم بارداری آغاز می شود. مدت زمان سکسکه از چند دقیقه کوتاه تا چند ساعت می تواند طول بکشد. عواملی که موجب تحریک ناگهانی و در نهایت اسپاسم و انقباض عضله دیافراگم می شود را به چند دسته زیر تقسیم بندی می کنند.
وقتی حجم معده نوزاد از شیر پر شود، عضله معده متورم و بزرگ می شود. از آنجا که دیافراگم زیر معده قرار دارد، بزرگ شدن معده منجر به تحریک عضله دیافراگم و انقباض آن و در نهایت بروز سکسکه می شود.
پیشنهادداریم که حتما مقاله شیر دادن به نوزاد را بخوانید.
به طور طبیعی شیرخواران و نوزادان هنگام تغذیه با پستان یا شیشه شیر، مقداری هوا به معده نوزاد واردمی شود و امکان تنفس همزمان با تغذیه را فراهم می کند. با بزرگ شدن نوزاد و رشد اپی گلوت و قرار گرفتن آن در جایگاه صحیح خود، تنفس هنگام شیرخوردن از بین می رود. ورود هوا به معده نوزاد موجب پرشدن و کشیدگی دیواره معده می گردد. معده بزرگ شده به دیافراگم فشار وارد می کند و با تحریک و انقباض آن، موجب ایجاد سکسکه می شود.
بازگشت غذا و محتویات از معده به مری را رفلاکس معده می نامند. دریچه کاردیا به صورت یک طرفه، بین مری و معده قرار دارد. این دریچه در ماه های اول زندگی به قدر کافی تکامل نیافته است. عدم تکامل کاردیا سبب حرکت رو به بالای محتویات معده (شامل شیرخورده شده و اسید معده) می شود. پس محتویات از معده وارد مری می شود. بعد از ورود اسید معده به مری، سلول های این قسمت تحریک شده و پیام عصبی به دیافراگم منتقل و موجب انقباض آن شده که به دنبال آن سکسکه رخ می دهد.
حساسیت های غذایی نوزادان ممکن است موجب التهاب و حساسیت مری شود. التهاب مری نیز در مواردی منجر به تحریک و انقباض دیافراگم و به دنبال آن سکسکه در نوزادان ایجاد می گردد.
نوزادان مبتلا به آسم توانایی واردکردن هوای کافی به ریه های خود را ندارند. بدن کودک به طور طبیعی برای کشیدن هوا از انقباض عضلات تنفسی کمک می گیرد. یکی از این عضلات همان دیافراگم است که انقباض آن باعث ایجاد سکسکه در نوزاد می شود.
سرفه نوزاد به دنبال استشمام بوی عطر، نشستن گرد و غبار بر مجاری تنفسی او و … به دیافراگم نوزاد فشار وارد می کند. فشار واردشده به دیافراگم موجب انقباض آن و سکسکه نوزاد می شود. هم چنین کاهش دمای اطراف می تواند انقباض عضلات را به همراه داشته باشد. دیافراگم یکی از عضلاتی است که با کاهش دمای محیط منقبض می شود. سکسکه نوزاد در اثر انقباض دیافراگم به وجود می آید.
از پرکردن معده نوزاد در یک نوبت خودداری نمایید. شما می توانید حجم شیری که در هر وعده به نوزاد می دهید را کاهش دهید؛ در مقابل تعداد دفعات شیردهی به نوزاد را افزایش دهید. بهترین پوزیشن نوزاد برای تغذیه با شیشه شیر یا شیر مادر، پوزیشن نیمه عمودی است. بهتر است با یک زاویه ۳۵ تا ۴۵ درجه نسبت به شیردهی نوزاد خود اقدام کنید. هرگز در حالت خوابیده به نوزاد شیر ندهید. رعایت این نکات از بلع بیش از حد هوا پیشگیری می کند.
برای آشنایی بیشتر با مراقبت های لازم نوزاد تازه متولد شده کلیک کنید.
اگر نوزادتان می تواند خوراکی های جامد بخورد، کمی شکر به او بدهید. یا می توانید چند قطره شربت شیرین روی زبان کودک بریزید. شیرینی جات با ایجاد آرامش عصبی به آرام سازی حرکات دیافراگم و درمان سکسکه نوزاد منجر می گردد. دیگر روش تسکین حرکات دیافراگم، خواباندن نوزاد به روی شکم است. زیرا در این حالت به شکم نوزاد فشار وارد می شود که احتمالا همین فشار در تسکین دیافراگم نقش دارد.
گرفتن آروغ نوزاد به خروج هوای بلعیده شده از معده کمک می کند. برای این کار، نوزاد را به صورت عمودی بغل کرده و به آرامی پشت او را ماساژ دهید. خروج هوا به آرامش دیافراگم و در نهایت درمان سکسکه نوزاد منجر می گردد. پستانک دادن به نوزاد نیز انقباض دیافراگم را کم می مندو به درمان سکسکه نوزاد تا حدودی کمک نماید.
پرت کردن حواس نوزاد از سکسکه برای مثال با بازی کردن با او می تواند در بهبود سکسکه نوزاد موثر باشد. گریپ واتر نام دارویی است که علاوه بر تسکین سکسکه نوزاد در درمان کولیک آن ها نیز موثر است.
به هیچ وجه برای بندآوردن سکسکه نوزاد با صدای بلند او را نترسانید. صدای بلند علاوه بر آسیب شنوایی به نوزاد، او را وحشت زده نیز می کند. تشویق کودک به حبس نفس خود نیز کار خطرناکی است؛ زیرا کمبود اکسیژن می تواند آسیب های مغزی ایجاد نماید. دادن آب نبات ترش نه تنها کمکی به بهبود سکسکه نوزاد نمی کند. بلکه می تواند به دندان های او آسیب وارد نماید.
برای دریافت مشاوره در مورد نوزادان می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید
منبع: سکسکه نوزاد | برای رفع سکه سکه نوزاد چه باید کرد ؟
برچسب: سکسکه نوزاد , برای رفع سکه سکه نوزاد چه باید کرد ؟,
نویسنده: نینی مایند
هفته هشتم بارداری برای خیلی از خانم ها شروع تغییرات مربوط به بارداری است. تجربه احساس بارداری همانقدر که شیرین است، می تواند سختی های زیادی برای مادر داشته باشد. همچنین مادر باید با مراجعه به متخصص در این ماه ها و با انجام آزمایشات و مراقبت های لازم از سلامت خود و فرزند آینده اش اطمینان حاصل کند. خیلی اوقات بیماری های مادر و یا یک ژن نهفته ممکن است منجر به ناهنجاری هایی شودکه در این دوره با شناسایی آن می تواند تصمیم گیری لازم را انجام داد. در صورتی سوالی دارید حتما از خدمات مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: هفته هشتم بارداری
در این هفته، وزن جنین حدودا به یک گرم و طول نشیمن تا سرش هم به 8 تا 16 میلی متر می رسد، به دلیل اینکه بچه هنوز بسیار کوچک است (تقریبا اندازه یک تمشک بزرگ) شما نمی توانید حرکات او را حس کنید با اینکه دائما در حرکت است و تغییر مکان می دهد.
رنگدانه در ناحیه شبکیه شروع به ایجاد شدن می کند و چشم ها آشکار می شوند. بازوها می توانند بر روی مچ و آرنج خم شوند. انگشتان ظریف دست و پا شروع به تشکیل شدن می کنند. قلب جنین حدود دوبرابر قلب شما (150 تا 170 بار در دقیقه) می تپد.
دستگاه تناسلی جنین هنوز کامل رشد نکرده و نمی توان فعلا دختر یا پسر بودنش را تشخیص داد. گردش خون و اعصاب جنین در یک سیستم ابتدایی آغاز می شوند. پلک ها و نوک بینی و لب بالایی جنین تشکیل شده و دم بچه در حال نابودی است. برای آشنایی بیشتر با بایدها و نبایدهای سه ماه اول حاملگی کلیک کنید.
در این هفته، فشار رحم بر عصب سیاتیک، باعث به وجودآمدن کمر درد از مسیر باسن تا ران می شود. شروع ویار (اشتها) از دیگر علائم این ماه است. بدلیل افزایش 40 تا 50 درصد خون بدن تان، ممکن است سردردهای پی در پی داشته باشید.
حالت تهوع و ترشح بیش از اندازه بزاق دهان و همچنین بزرگتر شدن سینه ها از عوارضی هستند که هر روز در این هفته با آن ها روبرو هستید. حس بویایی به شدت قوی می شود. فشار خون کاهش و ادرار افزایش می یابد. اگر دردهای غیرعادی یا دائمی در ناحیه شکم و رحم خود داشتید، یا خون ریزی مهبلی بوجودآمد، فورا به پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید. زیرا امکان سقط جنین یا مشکلات جدی دیگر است. همچنین از پوست تان به خوبی مراقبت کنید و ضد آفتاب مخصوص و مناسب پوست خود را از پزشک تان بخواهید.
از غذاهای سرشار از اسید فولیک (گیاهان دارای برگ سبز، کلم بروکلی، کلم پیچ، نخود فرنگی، گل کلم، فلفل سبز) استفاده کنید. بسیاری از بانوان در دوران بارداری، باخوردن کلم بروکلی حالت تهوع می گیرند. زرد آلوی خشک شده یک جایگزین خوب برای کلم بروکلی است.
سبزیجات دارای برگ سبز (اسفناج، مارچوبه، نعناع، کاهو، خربزه، طالبی، پرتقال، نارنگی، لیموشیرین، لبو، لوبیای چشم بلبلی، نخود، غلات غنی شده صبحانه، جو، کورن فلکس، آرد گندم و سبوس گندم، پاستای گندم کامل، میوه های خشک، مغزها مانند گردو و بادام) همگی دارای مقدار زیادی اسید فولیک هستند.
کربوهیدرات ها (نان، برنج، سیب زمینی، ماکارونی) عامل اصلی انرژی در طول حاملگی هستند.
سعی کنید از برنج قهوه ای که سرشار از فیبر است به جای برنج سفید استفاده کنید. اینکار باعث می شود از یبوست ناشی از بارداری هم جلوگیری شود.
برای جلوگیری از بروز یا بیشتر شدن کم خونی باید آهن (اسفناج، انواع دانه ها مانند عدس، گوشت قرمز) برای تشکیل گلبول قرمز مصرف شود.
در روز 2 یا 3 وعده مواد پروتئین دار (ماهی، تخم مرغ، آجیل، توفو، کره بادام زمینی) مصرف کنید.
کلسیم بدن تان را باخوردن (شیر، ماست کم چرب، ماهی قزل آلا، آب پرتقال غنی شده با کلسیم، پنیر کم چرب) افزایش دهید. زیرا به رشد دندان ها و استخوان های کودک کمک می کند.
حلیمی که با گوشت نر (بسیار خون ساز است) و جوانه گندم (سرشار از ویتامین E است) تازه درست شده باشد. بسیار مقوی است و به زیبایی جنین کمک می کند. در کل مصرف گوشت نر چه به صورت کبابی و یا چه به صورت مخلوط در دیگر غذاها، بسیار برای بانوان باردار مفید است.
برای آشنایی کامل با مراحل رشد جنین کلیک کنید.
در کل طول دوران بارداری خود، مخصوصا در هفته های اول که احتمال سقط جنین بیشتر است، حتما بهداشت خود را کاملا حفظ کنید. لباس های خود را، مخصوصا لباس زیر را هرروز تعویض کنید. از توالت های عمومی تا حد امکان استفاده نکنید. به استخرهای عمومی نروید، سعی کنید در مکان های آلوده یا کثیف که مملو از باکتری هستند نمانید. اگر به رستوران می روید از بهداشت فضا و غذاهایش اطمینان پیدا کنید. ملحفه تخت خوابتان را سعی کنید هر 2 هفته بشویید. لباس زیر هایتان را سعی کنید جداگانه با دست بشویید و از انداختن آن ها به داخل ماشین لباس شویی همراه با دیگر لباس ها بپرهیزید.
بخاطر تغییرات هورمونی ممکن است که دائما احساس خستگی و تنبلی کنید که دلیلش کاهش فشار خونتان است. امکان دارد که نیمه شب ها مرتبا به توالت بروید. تهوع و استفراغ هم ممکن است انرژی شما را کاهش دهد و مانع از خواب راحت شبانه تان شود. سعی کنید 10 یا 11 شب بخوابید یا در روز کمی استراحت کنید. استراحت در روز نباید خیلی زیاد باشد، زیرا موجب می شود که دیگر شب خوابتان نبرد و کلافه شوید. بهترین خواب در این دوران، حدود یک ساعت عصر و 7 ساعت شب است.
در دوران بارداری، عضلات شکم شما شل می شود و خوابیدن روی شکم میتواند، در مدت بارداری و بعد از زایمان، به بدن شما آسیب برساند.
بعضی مواقع امکان دارد با اینکه چندین ساعت نخوابیدید و بسیار خسته هستید، اما باز هم خواب تان نبرد و احساس کلافگی کنید. در این شرایط بهتر است کمی ورزش مناسب یا پیاده روی داشته باشید، یک لیوان شیر بخورید و یک دوش آب گرم بگیرید تا بتوانید راحت تر بخواب بروید. اگر تنظیم خوابتان به شدت بهم ریخته و هیچ جوره تنظیم نمی شود، به پزشکتان مراجعه کنید.
اگر ورزش را پیش از بارداری شروع کنید، عضلاتتان قوی تر شده و زایمانی راحت تر همراه با درد کمتری را تجربه می کنید. سعی کنید اگر اضافه وزن دارید، تا پیش از بارداری از بین ببرید. ورزش کردن در زمان بارداری علاوه بر تقویت روحیه باعث از بین بردن اضافه وزن ناشی از پرخوری های دوران بارداری نیز می شود. تمرین های ایروبیک (هوازی) در 3 ماه اول بارداری بسیار مفید است و باعث تقویت قلب و ریه و کشیدگی مناسب ماهیچه ها میشود.
از حرکاتی که به شکم یا لگنتان بیش از اندازه فشار میاورند، پرهیز کنید. حتما مقاله دوران بارداری را هم بخوانید.
در دوران بارداری کاملا از دخانیات و مشروبات الکلی دوری کنید، زیرا موجب بروز عوارض جدی و جبران ناپذیری برای سلامت شما و فرزندتان می شود. اگر در کلاس ورزشی ثبت نام کردید، حتما به مربی یاداوری کنید که باردار هستید و همچنین به پزشک متخصص خود هم اطلاع دهید.
هفته هشتم بارداری یکی از مهم ترین هفته های دوران حاملگی است. زیرا در این هفته، برخی از اندام های جنین تکمیل شده و برخی دیگر از اندام ها شروع به رشد می کنند. پس با خونسردی و خود مراقبتی و همچنین رعایت تمام نکات بهداشتی، سعی کنید که بهترین موقعیت را برای سلامت خود و فرزندتان به ارمغان بیاورید.
برای دریافت مشاوره در زمینه هفته هشتم بارداری می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
بله، ولی برای داشتن رابطه جنسی درستی که به جنین و خودتان آسیبی نرساند، حتما با دکتر متخصص خود مشورت کنید.
بله، در دوران حاملگی، جنین حالات و صحبت های مادر را درک می کند و می فهمد. پس سعی کنید که همیشه آرام و مهربان باشید و چه با خود و چه با دیگران خوش رو و خوش برخورد باشید تا کودکی خوش خلق و خنده رو داشته باشید.
منبع: هفته هشتم بارداری
برچسب: هفته هشتم بارداری,
نویسنده: نینی مایند
اضطراب جدایی در کودکان به احساس اضطراب و ترس شدید نسبت به جداشدن از منبع دلبستگی گفته می شود. اگر این ترس شدت زیادی پیدا کند. و عملکرد کودک را تحت تاثیر خود قرار دهد، به عنوان اختلال اضطراب جدایی شناخته می شود. اما این ترس در نوزادان و کودکان خردسال معمولا نشانه ای از فرایند طبیعی رشد است. یعنی کودکان به طور طبیعی تا دوسالگی این اضطراب در آن ها رشد می کند. اما پس از دو سالگی این اضطراب باید روند نزولی یافته. و والدین با روش های مناسب به کودک برای پشت سرگذاشتن این احساس کمک کنند. در صورتی کودک شما بیشتر از 3 سال سن دارد و دچار اضطراب جدایی است. حتما در این باره مشاوره کودک دریافت نمایید.
منبع: اضطراب جدایی در کودکان | علائم و درمان اضطراب جدایی در کودک
اضطراب جدایی در کودکان یکی از علائم رشد روانی در سنین نوزادی و خردسالی است. در حقیقت آن ها در جریان رشد به مرور مادر و مراقبین اصلی خود را می شناسند و در کنار آن ها احساس امنیت می کنند. در همین راستا طبیعی است که با دور شدن از منبع دلبستگی احساس ترس کنند و تا حدی بی قرار شوند. اما کودکان تا حدود 3 سالگی باید بتوانند این ترس خود را پشت سر بگذارند.
در حقیقت اگر والدین افراد امنی باشند. این احساس را به کودک منتقل می کنند که امنیت تنها در گرو نزدیکی فیزیکی با والدین نیست. و اگر دور بشوند بازهم محبت و مراقبت خود را از فرزندشان دریغ نمی کنند. کودک نیز متقابلا یاد می گیرد که در نبود والدین چگونه خود را آرام نگه دارد و بر ترس خود غلبه نماید. اگر این مهارت به موقع کسب نشود، ترس از جدایی به اختلال اضطراب جدایی در کودکان تبدیل می شود. برای اشنایی با سایر اختلالات استرس در کودکان کلیک کنید.
اضطراب جدایی در کودکان به ترس شدید کودک نسبت به جداشدن از منبع دلبستگی نظیر مادر گفته می شود. که اغلب در بین کودکان بالای 3 سال دیده می شود. از جمله علائم اصلی این اختلال باید به موارد زیر اشاره کرد.
اضطراب جدایی در کودکان از روش های متفاوتی تشخیص داده می شود. در ادامه چند روش تشخیص را اشاره کرده ایم.
علل و عوامل مختلفی می توانند در بروز اختلال اضطراب جدایی در کودکان تأثیرگذار باشند. و بچه ها را در برابر این مشکل آسیب پذیر کنند. ما در ادامه به مهم ترین آن ها اشاره کرده ایم.
در بسیاری از موارد اضطراب جدایی در کودکان در پی تجربیات تلخی اتفاق می افتد که ذهن کودک قابلیت پردازش آن را ندارد. برای مثال مواجه با مرگ یکی از اعضای خانواده، طلاق والدین، مرگ حیوان خانگی و تغییرات بزرگی نظیر مهاجرت به این مشکل مبتلا می شوند. به همین خاطر بسیار اهمیت دارد که در موقعیت هایی نظیر موارد ذکر شده برای سلامت روان کودک اهمیت بیشتری قائل شوید. با او در مورد احساساتش صحبت کنید و کمک نمایید او از فقدان تجربه شده عبور نماید. کمک گرفتن از یک روانشناس کودک از جمله گزینه هایی است که در این شرایط تا حد زیادی می تواند در سازگاری فرزندتان با شرایط محیطی مؤثر باشد.
مطالعات زیست شناختی نشان می دهند که احتمالاً عوامل وراثتی در بروز اختلال اضطراب جدایی در کودکان نقش عمده ای بر عهده دارند. نقش وراثت به خصوص در دختران برجسته تر است. که این مسئله آسیب پذیری کم تر پسران در برابر این مشکل را نشان می دهد.
برای آشنایی بیشتر با اختلالات و مشکلات کودکان استثنایی کلیک کنید.
شیوع اضطراب جدایی در کودکان در دوران کودکی چیزی در حدود 4 درصد برآورد شده. با این حال مطالعات همه گیر شناسی نشان می دهد هرچقدر کودکان بزرگ تر می شوند و به سمت نوجوانی پیش می روند میزان شیوع این اختلال در آن ها بالاتر می رود. برای آشنایی با انواع اختلالات روانی کودکان کلیک کنید.
اضطراب جدایی در سنین پایین یا قبل از 2 سال امری طبیعی محسوب می شود اما نحوه واکنش والدین به این موضوع می تواند در تداوم یا محو شدن این مشکل تاثیر بسزایی داشته باشد. ما در ادامه به چند راهکار اشاره کرده ایم که در کنار آمدن اضطراب جدایی در کودکان بسیار موثر هستند. همچنین شما می توانید این راهکارها را توسط روانشناسان ما در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو دریافت نمایید.
شما می توانید به کمک بازی های ساده ای نظیر قایم موشک به کاهش اضطراب جدایی در کودکان کمک کنید. در جریان این بازی که می تواند با هیجان، شوخی و خنده همراه باشد کودک به رفت و آمدهای شما عادت می کند و اطمینان می یابد که پس از هربار رفتن، آمدنی در کار است. از همین رو در موقعیت های دیگر نیز اضطراب و نگرانی کمتری را از خود نشان می دهد.
هرگز برای این که کودک را به جدایی عادت دهید در مورد ترک نکردن محیط یا بازگشت سریع به فرزند خود دروغ نگویید. این کار احساس بی اعتمادی را در کودک تقویت کرده. و منجر به اضطراب جدایی در کودکان می شود.
بسیاری از کودکان به دلایلی نظیر ارتباطات محدود اجتماعی والدین خود، به طور کلی از غریبه ها می ترسند. و از همین رو هنگام جدایی از پدر و مادر علائمی نظیر بی قراری و گریه شدید را از خود نشان می دهند. برای پیشگیری از این موضوع لازم از همان ابتدای کودکی فرزندتان را با سایر افراد آشنا کنید. و فرصت بودن در کنار آن ها را نیز در اختیارش قرار دهید. کودکانی که ارتباطات بسیار محدودی داشته اند اغلب جدایی از والدین در سنین بالاتر در محیط هایی نظیر مهد کودک یا مدرسه برای آن ها بسیار سخت و استرس زا خواهد بود. و باعث اضطراب جدایی در کودکان می شود.
برای اینکه کودک به نبود گه گاه شما عادت نماید لازم است که این موضوع را تمرین کند. به همین منظور می توانید از زمان های بسیار کوتاه شروع کرده و گاهی فرزندتان را با یک فرد مطمئن نظیر مادر یا همسر تنها بگذارید. شما می توانید از زمان های بسیار کم شروع کنید. و به تدریج به زمان این جدایی ها بیفزایید. توجه داشته باشید که طول مدت جدایی را تنها زمانی افزایش دهید که کودک به جدایی های قبلی کاملا عادت کرده باشد. در غیر این صورت اضطراب جدایی در کودکان رخ می دهد.
برای تمرین جدایی ترجیحا بهتر است از محیط خانه خودتان آغاز کنید. مشاهدات نشان می دهد کودکان در محیط های غریبه به طور کل اضطراب بیشتری دارند. و جدایی از والدین در این شرایط برایشان سخت تر است. به همین خاطر سعی کنید تمرین های جدایی را از محیط امن خانه آغاز کرده و پس از سازگاری کودک با این شرایط آن را به موقعیت های دیگر نیز تعمیم دهید. در غیر این صورت اضطراب جدایی در کودکان رخ می دهد.
در مواردی که راهکارهای خانگی پاسخگو نیستند و اضطراب جدایی عملکرد کودک را در حوزه های مختلف نظیر تحصیل مختل می کند؛ لازم است که از یک روانشناس برای بهبود اوضاع کمک بگیرید. روانشناسان در درمان اختلال اضطراب جدایی در کودکان یکی از دو رویکرد کودک محور یا خانواده محور را انتخاب می کنند. البته برخی درمانگران نیز التقاطی عمل کرده و از هر دو روش در کنار هم استفاده می نمایند.
در این روش که معمولاً برای کودکان بزرگ تر به کار می رود جلسات مشاوره با کودک و بدون حضور والدین برگزار می شود. طبق این رویکرد درمانگر از روش هایی نظیر بازی درمانی و تکنیک های شناختی و رفتاری برای کمک به اضطراب جدایی در کودکان استفاده می کند. در طی جلسات درمانی کودک یاد می گیرد که احساسات خود را با درمانگر در میان بگذارد و روش های سالم حل اضطراب ها را یاد بگیرد.
برای درمان اضطراب جدایی در کودکان، در رویکرد خانواده محور مادر و کودک، یا هردوی والدین همراه با کودک در جلسات حضور می یابند و درمانگر تعاملات آن ها را مورد مشاهده قرار می دهد. پس از مشاهدات و بررسی های دقیق الگوهای ناسالم ارتباطی برای والدین توضیح داده می شود. در واقع درمانگر تلاش می کند به والدین بیاموزد که چگونه در کنار مستقل بارآوردن فرزند خود اطمینان و امنیت کافی را نیز در اختیار او قرار دهند. و به او کمک کنند با اضطراب های درونی خود مقابله کند.
اضطراب جدایی در کودکان یکی از عمده شکایات والدین است. عوامل مختلفی برای اختلال اضطراب جدایی درکودکان مشخص شده است. اما با کمک از روانشناس والدین می توانند به کودکان خود کمک کنند. که تا بزرگسالی درگیر این اختلال نباشند. مرکز مشاوره نی نی مایند به شما والدین عزیز خدمات حضوری و تلفنی ارائه می دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه اضطراب جدایی در کودکان با شماره درج شده تماس حاصل فرمایید.
برای دریافت مشاوره در زمینه اضطراب جدایی در کودکان می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
بله، درست است که این اختلال بیشتر در بین کودکان دیده می شود، اما اگر به موقع درمان نشود می تواند تا بزرگسالی نیز همراه فرد باقی بماند.
روانشناسان متخصص در حیطه کودک و نوجوان کارشناسانی هستند که می توانند در این حیطه به شما کمک کنند. برای آگاهی بیشتر درباره روند دریافت مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: اضطراب جدایی در کودکان | علائم و درمان اضطراب جدایی در کودک
برچسب: اضطراب جدایی در کودکان , علائم و درمان اضطراب جدایی در کودک,
نویسنده: نینی مایند
تاثیر ترتیب تولد بر شخصیت یکی از جالب ترین موضوعاتی است که در روان شناسی مورد بررسی قرار می گیرد. اینکه شما در چه مرحله ای از زندگی پدر و مادرتان به دنیا آمده اید باعث می شود که آنها برخورد خاصی با شما داشته باشند. برخوردی که به احتمال زیاد متفاوت از رفتار آن ها با سایر خواهر و برادرهایتان خواهد بود. به همین خاطر تاثیر ترتیب تولد بر شخصیت را خیلی هم نمی توانیم نادیده بگیریم. به طورکلی براین اساس شما در یکی از چهار دسته فرزند اول، میانی، آخر و یا تک فرزند قرار می گیرید. و با توجه به گروهی که در آن هستید می توانیم بعضی از ویژگی های شخصیتی را برای شما در نظر بگیرید. برای آشنایی با نحوه صحیح تربیت کودک کلیک کنید.
منبع: تاثیر ترتیب تولد بر شخصیت | ترتیب تولد چه تاثیری روی شخصیت دارد؟
آلفرد آدلر نخستین روان شناسی بود که این سؤال را مطرح و به آن جواب داد. آدلر معتقد بود هر فرزند زمانی که به دنیا می آید شکل خاصی از ارتباط با پدر و مادر را تجربه می کند. برای مثال تولد فرزند اول زمانی است که والدین هنوز تجربه کافی در زمینه تربیت فرزندان پیدا نکرده اند. درعین حال فرزند آخر زمانی به دنیا می آید که پدر و مادر تجربه بیشتری دارند. همین موضوع ساده باعث می شود که فرزندان اول و آخر تجربه هایی کاملاً متفاوت از یکدیگر داشته باشند. آنچه مسلم است اینکه این تجربیات روی شخصیت ما تأثیر خواهند گذاشت. به همین خاطر تاثیر ترتیب تولد بر شخصیت موضوعی است که نمی توانیم آن را نادیده بگیریم.
برای درک بهتر موضوع حتما مقاله روانشناسی کودک را هم بخوانید.
سبک شخصیتی هرکدام از ما تحت تأثیر همه موضوعات اطرافمان قرار دارد. از مسائل فیزیولوژیک و ترشح هورمون ها گرفته تا سبک تربیت والدین و محیط اجتماعی که کودک در آن رشد می کند، همگی در شکل گیری شخصیت تاثیر دارند. به همین خاطر نمی توانیم بگوییم که ترتیب تولد تنها عامل مهم در شکل گیری شخصیت است. حتی همین موضوع ترتیب تولد نیز می تواند تحت تاثیر عوامل بسیاری قرار بگیرد. از جمله این عوامل می توان به موارد زیر اشاره کرد.
مهم نیست که شما فرزند چندم خانواده هستید، اگر دچار بیماری جسمی یا روحی خاصی باشید این موضوع برای خانواده به عنوان یک تجربه تازه در نظر گرفته می شود. و همین مسئله باعث می شود که با کودک مثل یک فرزند اول برخورد بشود.
یکی دیگر از عواملی که می تواند تاثیر ترتیب تولد بر شخصیت را دست کاری کند جنسیت است. برای مثال اگر یک خانواده صاحب دختر باشد و بعد صاحب پسر شود با پسر نیز مانند یک فرزند اول برخورد خواهد شد. در حقیقت اولین فرزند که جنسیتی متفاوت داشته باشد در حکم فرزند اول خواهد بود.
بعضی از متخصصان معتقدند که بالارفتن اختلاف سنی بین کودکان باعث می شود تا والدین با هرکدام از آن ها به عنوان یک فرزند اول برخورد کنند.
مهم ترین ویژگی فرزندان اول احساس اقتدار و ریاست است. والدین معمولاً از آن ها می خواهند که مراقب خواهر و برادر کوچک ترشان باشند. همین مسئله باعث می شود که آن ها از کودکی با مفاهیمی مثل حمایت کردن و مراقبت آشنا شوند. درعین حال آنها از فرزندان کوچک تر انتظار توجه و احترام دارند. همین موضوع باعث می شود حس قدرت طلبی و ریاست حتی تا بزرگسالی نیز در شخصیت این افراد باشد.
فرزندان اول معمولاً ارتباط خوبی با والدین دارند؛ و همیشه در تعامل با آنها هستند. حتی بسیاری از مواقع پدر و مادرها با این فرزندشان درد و دل می کنند. همین موضوع باعث می شود که آنها درک بالایی از مسائل داشته و به خوبی بتوانند شرایط را تحلیل کنند. بعضی از این کودکان به خاطر اینکه می خواهند پدر و مادر خود را راضی و خوشحال نگه دارند تلاش می کنند تا همیشه بهترین باشند. و این موضوع باعث می شود تا به تدریج کمال گرایی در شخصیت آنها شکل بگیرد.
حتما مقاله آموزش پدر و مادر را بخوانید.
بسیاری از ما این را شنیده ایم که فرزندان وسط خانواده احساس می کنند موردتوجه نیستند. آنها همیشه در زیر سایه فرزند اول قرار دارند. و از طرف دیگر هیچ وقت توجهی که به فرزندان آخر می شود را هم به دست نمی آورند. اما همین موضوع باعث می شود تا آنها ویژگی های مثبتی را در خودشان پرورش بدهند. برای مثال فرزندان میانی معمولاً قدرت بالایی در مذاکره دارند. زیرا آنها به خوبی یاد گرفته اند که برای رسیدن به خواسته هایشان با دیگران صحبت کنند. از طرف دیگر فرزند دوم وقتی احساس می کند به اندازه فرزند اول توجه به دست نمی آورد به دنبال راهی برای نشان دادن خودش خواهد گشت. و همین موضوع باعث می شود تا خلاقیت و نوآوری در بعضی از آن ها دیده بشود. این کودکان قدرت سازگاری بالایی با شرایط دارند. و به خوبی می توانند خود را با شرایط هماهنگ کنند.
فرزندان آخر همیشه و در همه خانواده ها کانون توجه هستند. آنها علاوه بر توجه پدر و مادر، حمایت خواهران و برادران بزرگ تر را نیز دارند. به همین خاطر بالابودن عزت نفس از جمله ویژگی های این افراد است. درعین حال بعضی از آن ها تبدیل به شخصیت هایی می شوند که به شدت نسبت به توجه و محبت حساس هستند.
فرزند آخر خانواده بودن به این معنی است که شما والدین باتجربه ای دارید. آن ها به خوبی مهارت های فرزندپروری را یاد گرفته اند؛ و به همین خاطر بسیاری از سخت گیری ها و مشکلات فرزندان بزرگ تر را تجربه نمی کنند. همین موضوع باعث می شود تا این افراد حتی وقتی بزرگ می شوند نیز دید بازتری به مسائل داشته باشند. یا به عبارت دیگر خودشان هم تبدیل به شخصیت های سخت گیری نخواهند شد.
این کودکان درست مانند فرزندان آخر در مرکز توجه و محبت قرار دارند. به همین خاطر بعضی از ویژگی های آنها شبیه فرزندان آخر است. درعین حال بی شباهت به فرزندان اول هم نیستند. اما یک نکته مهم راجع به تک فرزندها خودمحوری است. این کودکان معمولاً تنها هستند. آنها هرگز در خانه با خواهر و برادرهایشان بازی یا حتی دعوا نکرده اند. یک کودک تک فرزند معمولاً هرچه را خواسته فقط برای خودش فراهم شده است. این مسائل باعث می شود که آنها قدرت سازگاری پایین تری داشته باشند. شخصیت های تک فرزند معمولاً دوست دارند که حرف، حرف خودشان باشد.
برای دریافت مشاوره در زمینه تاثیر ترتیب تولد بر شخصیت می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
خیر؛ زندگی هرکدام از ما باتوجه به شرایطی که در آن هستیم، شخصیت و باورهای والدینمان و سبک تربیتی که دارند متفاوت از دیگران خواهد بود. بااین حال ترتیب تولد نیز یکی از عواملی است که می تواند روی شخصیت ما تأثیرگذار باشد.
منبع: تاثیر ترتیب تولد بر شخصیت | ترتیب تولد چه تاثیری روی شخصیت دارد؟
برچسب: تاثیر ترتیب تولد بر شخصیت , ترتیب تولد چه تاثیری روی شخصیت دارد؟,
نویسنده: نینی مایند
کودکان استثنایی یا کودکان با نیازهای خاص به گروهی از کودکان گفته می شود که در یکی از توانایی های حسی، حرکتی یا هوشی با میانگین جامعه تفاوت داشته باشند. این تعریف علاوه بر این تفاوت ها مشکلات رفتاری مانند بیش فعالی یا اوتیسم را نیز شامل می شود. دلیل نام گذاری این کودکان به عنوان استثنایی این است که آن ها در مقایسه با گروه اکثریت، جامعه کوچک تری را تشکیل می دهند. با توجه به نیازهای خاص آموزشی و مراقبتی این کودکان یک زمینه تخصصی در علم روانشناسی به بررسی این کودکان و شیوه آموزش آن ها می پردازد. در ادامه به بررسی بیشتر این حیطه از روانشناسی خواهیم پرداخت پس با ما همراه باشید.
منبع: کودکان استثنایی چه کسانی هستند؟
کودک استثنایی به آن دسته از کودکانی گفته می شود که در مقایسه با اکثریت همسالان تفاوت هایی را در یک یا چند زمینه حسی، حرکتی، رفتاری و هوشی دارند. اگرچه عبارت کودکان استثنایی معمولاً نوعی نقص و ناتوانی را به ذهن متبادر می کند، اما همانطور که در تعریف بالا گفته شد این کودکان صرفاً با اکثریت متفاوت هستند و این تفاوت می تواند مانند بهره های هوشی بالا و کودکان تیزهوش به صورت مثبت نیز تعریف شود. برخورد و تربیت این کودکان نیز به شیوه ای خاصی باید باشد، با دریافت مشاوره کودک می توانید مهارت های لازم را بیاموزید.
معمولاً کودکان استثنایی را برحسب نوع تفاوتی که با سایرین دارند در دسته بندی های مشخصی قرار می دهند که معروف ترین این طبقه بندی ها به صورت زیر است.
کودکان استثنایی بر اساس میزان بهره هوشی به دو گروه آهسته گام یا عقب مانده ذهنی و تیزهوش تقسیم می شوند. البته هر کدام از این دو گروه نیز با توجه به میزان بهره هوشی در دسته های مختلفی قرار می گیرند. این طبقه بندی به معلمان و سایر افرادی که با این گروه از کودکان در ارتباط هستند کمک می کند تا بدانند که این کودکان چه نیازهایی دارند و چه انتظاراتی می توان از آن ها داشت.
برای آشنایی با شرایط آموزش بیماری های ژنتیکی در کودکان کلیک کنید.
این گروه از کودکان استثنایی در یکی از حواس بینایی و شنوایی و یا هر دوی آن ها دچار مشکل هستند. آن ها ممکن است دچار ضعف های شدید در حواس خود باشند و یا به طور کلی از یک حس محروم شوند. با توجه به اینکه ناتوانی در صحبت کردن ارتباط چندانی با حواس فرد ندارد معمولاً این آسیب در این طبقه بندی قرار نمی گیرد.
همانطور که از نام این طبقه پیداست کودکان استثنایی که در این گروه قرار می گیرند به لحاظ توانایی حرکت و فعالیت در محیط با محدودیت هایی مواجه هستند. یکی از اصلی ترین دلایلی که برای ناتوانی های حرکتی بیان می شود فلج مغزی است. البته فلج مغزی شرایطی نیست که صرفاً توانایی حرکتی فرد را تحت تأثیر قرار دهد، بلکه می تواند سایر توانایی های کودک از جمله بهره هوشی را نیز تحت الشعاع قرار دهد؛ اما جدی ترین آسیب و ناتوانی که برای کودک به همراه خواهد داشت ناتوانی حرکتی است.
برای آشنایی بیشتر با آموزشهای لازم برای کودکان دچار اختلالات عصبی رشدی کلیک کنید.
کودکان این گروه به طور کلی با نام کودکان ناسازگار شناخته می شوند و اختلالات رفتاری مانند بیش فعالی، نقص توجه و اختلالات طیف اوتیسم در این گروه قرار می گیرند. اگرچه هنوز دلیل قطعی ابتلا به این اختلالات مشخص نشده با این حال متخصصان معتقدند وجود نارسایی های جدی در مغز این کودکان باعث ایجاد تفاوت های رفتاری می شود.
برای آشنایی با نحوه درمان اختلالات رفتاری کودکان کلیک کنید.
نحوه آموزش کودکان استثنایی یکی از موضوعاتی است که برای سال ها در روانشناسی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. در حال حاضر دو دیدگاه در زمینه آموزش این کودکان مطرح است و هریک از آن ها دلایلی برای تأیید خود و رد دیگری دارند.
طرفداران این دیدگاه معتقدند با توجه به نیازهای خاص این گروه از کودکان بهتر است آن ها در شرایطی مجزا از سایرین و با کمک گرفتن از معلمانی که در زمینه آموزش کودکان استثنایی تخصص دارند تحصیل کنند. یکی از مزایای این دیدگاه این است که کودکان با گروه بزرگی از همسالان شان آشنا می شوند که مشکلاتی مشابه آن ها دارند و این موضوع به لحاظ روابط اجتماعی و پذیرش ناتوانی ها برای آن ها مطلوب خواهد بود.
طرفداران این شیوه معتقدند که نباید کودکان استثنایی را از سایر اعضای جامعه جدا کرد. آن ها می بایست از همان کودکی ارتباط برقرار کردن و تعامل درمیان سایر اعضای جامعه را یاد بگیرند. از نظر معتقدین به این شیوه آموزشی جدا کردن کودکان استثنایی از سایر دانش آموزان به معنای دامن زدن به ناتوانی های این گروه از کودکان است.
افرادی که در گروه استثنایی قرار می گیرند معمولاً از کودکی تا بزرگ سالی آسیب های بسیاری را تجربه می کنند. این آسیب ها می تواند به دلیل درک نامناسب مردم و جامعه، نبود خدمات رفاهی و یا زمینه بیماری های روحی به وجود بیاید. به همین خاطر بهتر است استفاده از نظرات مشاورین و روانشناسان برای این گروه از کودکان جدی تر گرفته شود تا آن ها بتوانند علی رغم وجود ناتوانی از سایر توانمندی های خود به خوبی استفاده کنند. از جمله دشواری های کودکان استثنایی می توانیم به موارد زیر اشاره کنیم.
معمولاً با توجه به نوع نگاهی که به این کودکان می شود آن ها امکان پیدا کردن دوست در مدرسه یا محله را ندارند. حتی در شرایطی که سایر کودکان تمایل به دوستی و آشنایی با آن ها را دارند، ممکن است برخی محدودیت ها از جانب والدین برای کودکان وضع شود. علاوه بر این با توجه به نبود آگاهی راجع به آن ها و نیازهای آن ها معمولاً ارتباط دیگران با این کودکان نه تنها کمک کننده نیست، بلکه آسیب هایی را نیز به همراه خواهد داشت. ناتوانی در برقراری روابط اجتماعی باعث آسیب روحی در این کودکان و احساس تنهایی می شود.
این کودکان با مشاهده سایر همسالان از ضعف خود احساس ناراحتی کرده و نسبت به سایرین خود را ضعیف تر می بینند. البته نوع برخورد اطرافیان و به خصوص بزرگ ترها تأثیر بسیاری در شکل گیری چنین باوری در کودک دارد. به همین خاطر آگاهی و آموزش بزرگسالانی که با این کودکان در ارتباط هستند نکته حائز اهمیتی است که معمولاً به آن بی توجهی می شود.
فقدان امکانات رفاهی مناسب برای بهره مندی این گروه از خدمات اجتماعی، از جمله دشواری هایی است که باعث محرومیت آن ها از تجربه مسائل بسیاری شده و به مشکلات روحی آن ها دامن می زند.
برای آشنایی با رفع اختلالات یادگیری در این کودکان کلیک کنید.
وجود یک کودک استثنایی در خانواده می تواند زندگی تمامی اعضای خانواده را تحت تأثیر قرار دهد. به همین خاطر در زمینه سلامت روان و کیفیت زندگی اعضای خانواده این کودکان تحقیقات بسیاری صورت گرفته و معمولاً به آن ها توصیه می شود برای جلوگیری از بروز مشکلات روحی جدی با یک مشاور در ارتباط باشند. برخی از این مشکلات را می توان به این صورت عنوان کرد.
درمان در کودکان استثنایی با توجه به نوع آسیب و مشکلات پیش آمده می تواند حالات مختلفی داشته باشد. استفاده از داروها، جلسات توانبخشی یا آموزش های رفتاری می توانند اهداف درمانی برای این گروه از کودکان باشند. علاوه بر این استفاده از جلسات مشاوره و مراقبت از سلامت روان این کودکان نیز اهمیت بالایی دارد. البته در درمان این کودکان باید به این نکته توجه داشت که درمان ها معمولاً با هدف کنترل وضعیت فعلی یا جلوگیری از گسترش بیماری شکل می گیرند و احتمال بهبودی کامل برای این کودکان بسیار ضعیف است. شما می توانید خدمات درمانی و آموزشی مورد نیاز را از برترین متخصصان مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو دریافت کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
در سال های اخیر آموزش و پرورش تلاش هایی را در این زمینه انجام داده است اما این مسئله به میزان معلولیت فرد و توانایی وی برای تطبیق با جامعه بستگی دارد.
درصورتی که شدت کم بینایی یا کم شنوایی به حدی باشد که جریان عادی زندگی کودک را تحت الشعاع قرار دهد این کودکان در گروه کودکان استثنایی قرار می گیرند.
برچسب: کودکان استثنایی چه کسانی هستند؟,
نویسنده: نینی مایند
آیا از اصول حرف زدن با کودک آگاهی دارید؟ یکی از راه های برقراری ارتباط با کودک، ارتباط کلامی و گفتگو با اوست. کودک باید یاد بگیرد چگونه با اطرافیان ارتباط برقرار کند و شبکه ارتباطی خود را افزایش دهد. متاسفانه در جوامع امروزی، مشکلات اقتصادی، شاغل بودن والدین، اختلالات روانی و انواع بیماری ها شرایطی را ایجاد کرده که پدر و مادرها حوصله وقت گذراندن با کودک خود را نداشته باشند و نتوانند اصول صحیح برقراری ارتباط را به فرزند خویش یاد دهند. اما راه حل این مشکل چیست؟ آیا کودک به تنهایی و بدون کمک گرفتن از والدین می تواند اصول صحیح ارتباطات اجتماعی را یاد بگیرد و روابط اجتماعی خود را گسترش دهد؟ با آگاهی از اصول حرف زدن با کودک و کمک گرفتن از متخصص، می توانید ارتباط بهتری با فرزند خود برقرار نمایید. برای کسب اطلاع در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: حرف زدن با کودک چگونه باید باشد؟
حرف زدن با کودک ضمن اینکه باعث تقویت ارتباط بین شما و فرزندتان می شود، اصول صحیح صحبت کردن را هم به او می آموزد. پیشنهاد می شود مقاله آموزش بچه داری را هم بخوانید. در ادامه 11 روش صحیح حرف زدن با کودک را شرح داده ایم.
اولین نکته در ایجاد ارتباط با کودک “خواندن نام کودک” است. ابتدا باید تمامی حواس کودک را به خود جلب نمایید و او را از توجه به اطراف باز دارید. به این منظور اسم کودک خود را صدا بزنید تا بداند که مخاطب اصلی کلام شماست و باید به صحبت هایتان دقت کند.
وقتی کودک سوالی دارد یا برای صحبت کردن با والدین پیش قدم می شود، باید در اولویت کار پدر و مادر قرار بگیرد. هر کاری که مانع توجه به صحبت های کودک می شود اعم از تماشای تلویزیون یا سرگرم بودن با موبایل باید کنار گذاشته شود تا کودک احساس کند برای والدین ارزشمند است و آن ها با دقت به حرف هایش گوش می دهند.
وقتی پدر و مادر هنگام گفتگو با کودک، دائما از کلمات منفی استفاده کنند و به کودک خود القا نمایند که او دست به هر کاری بزند، خرابکاری ایجاد می شود، حس گناه را در فرزند خود شکل می دهند. به جای اینکه از جملاتی مانند اینکه ” نه نکن- لیوان را محکم بگیر، آن را می شکنی” استفاده کنید، اصول صحیح صحبت با کودک خود را رعایت نمایید و جملاتی را به کار ببرید که به او اعتماد به نفس ببخشد و حس شادی در وی ایجاد کند.
اگر شما شاغل هستید و یا به هر دلیلی نمی توانید صبر کنید تا کودک کارهایش را انجام دهد، دائما نگویید” زود باش، زود باش. دیرم شده” استفاده از این عبارت ها در کودک شما استرس ایجاد می کند و باعث می شود دست و پای خود را گم کند. در نتیجه انجام کار برایش سخت تر می شود؛ حتی اگر قرار باشد کار ساده ای مانند بستن بند کفشش را انجام بدهد. توصیه می کنیم مقاله استرس در کودکان را مطالعه نمایید.
هرگز در هنگام صحبت کردن با کودک خود، از عبارت های مقایسه ای استفاده نکنید. گفتن اینکه آن بچه این کار را می کند اما تو بلد نیستی، اعتماد به نفس کودک را به خطر می اندازد. بهتر است به طور غیر مستقیم در مورد رفتارهای صحیح بچه های دیگر صحبت کنید. به طور مثال به کودک خود بگویید” عزیزم دیدی آن بچه چقدر با ادب بود و پس از وارد شدن به همه مهمان ها سلام کرد؟ همه افرادی که در مهمانی بودند او را تشویق کردند”.
بیشتر بخوانید: اشتباهات تربیتی والدین
برای درک بهتر کودک خود و داشتن ارتباط صمیمانه تر لازم است که عمیقا توجه خود را به او معطوف نماید. ارتباط کلامی با کودک همراه با حفظ ارتباط چشمی، می تواند تاثیر جملات و عباراتی را که استفاده می کنید چندین برابر کند.
کودک همیشه مقصر نیست. برخی از اشتباهات کودکان اقتضای سن آن هاست و زمینه رشد آنان را فراهم می آورد. لحن تحقیر آمیز و یا همراه با عصبانیت نمی تواند راه حل خوبی باشد. بهتر است کمی صبر کرده و وقتی کودک در شرایط مطلوب تری قرار گرفت و عصبانیت شما کمتر شد با او صحبت کنید.
مسلما کودک شما نمی تواند یک فرد کاملا مطیع و فرمانبردار باشد که هیچ آزادی عمل و بیانی ندارد. به همین دلیل هنگام صحبت با او هیچ گاه از کلمات و جملات تهدید آمیز استفاده نکنید زیرا کودک اعتماد به نفس خود را از دست می دهد و در آینده هم نمی تواند آزادانه اظهار نظر کند.
اگر کودک به هر دلیلی بیشتر اوقات ساکت و آرام است یا در گوشه ای تنها می نشیند، به سراغ او بروید و در حین گفتگو، سوالات تحلیلی بپرسید. سوالاتی که نیاز به توضیح داشته باشند و تنها به پاسخ بله یا نه اکتفا نکنید. اینکه امروز در مهد کودک یا مدرسه چه اتفاقی افتاد؟ نظرت در مورد این کارتون چیست؟ کدوم یکی از شخصیت ها آن رو دوست داری و چرا؟
لازم نیست وقتی با کودک صحبت می کنید لحن کلام خود را بچگانه نشان دهید. آن ها بسیار باهوش هستند و طی روز لحن مکالمه شما را با اطرافیان می بینند. به همین دلیل لحن کودکانه شما را دوست ندارند و ترجیح می دهند موقع صحبت کردن با آن ها خودتان باشید؛ فقط شمرده تر صحبت کنید. توصیه می کنیم مقاله حرف زدن با کودک را مطالعه نمایید.
اجازه بدهید کودک با آرامش کامل تمام حرف های خود را بگوید و هیچگاه وسط حرف هایش نپرید. پریدن بین حرف های کودک به او این چنین القا می کند که حرف های تو چندان مهم نیستند و بهتر است زود حرف هایت را تمام کنی. در نتیجه کودک اشتیاق خود را برای ادامه دادن صحت هایش از دست می دهد. بهتر است اجازه دهید کودک صحبتش را تمام کند و سپس اگر سوالی از او دارید، بپرسید تا رشته کلام را گم نکند.
پدر و مادر ها باید بدانند که تمامی وظایف آن ها در قبال فرزند خویش تنها به رفع نیازهای مالی خلاصه نمی شود. کودکان به حمایت عاطفی و محبت نیاز دارند تا بتوانند در آینده از سلامت روانی برخوردار باشند و به طور صحیح ارتباط اجتماعی برقرارنمایند. آن ها دوست دارند با والدین خود وقت بگذرانند و از آرزوها و امیال خود با پدر و مادر صحبت کنند. اگر خستگی، شاغل بودن و مشکلات اقتصادی به عنوان موانع ایجاد ارتباط بین کودک و والدین قرار بگیرد، کودک نمی تواند اصول صحیح ارتباط را یاد بگیرد و با اطرافیان خود صحبت کند، در نتیجه مهارت های اجتماعی او رشد نمی کند و همیشه تنها خواهد بود. حتما مقاله آموزش پدر و مادر را بخوانید.
پدر و مادرها به دلیل اینکه مدت زمان بیشتری با کودک خود وقت می گذرانند، به عنوان الگوی رفتاری برای فرزند در نظر گرفته می شوند. پس باید به نوع جملاتی که در هنگام صحبت کردن به کار می برید، توجه داشته باشید. استفاده از کلماتی همچون لطفا یا تشکر بسیار مهم است زیرا به کودک می آموزد که در قبال کارهای خوبی که دیگران برایش انجام می دهند، حس قدردانی داشته باشد و از آن ها تشکر نماید. همچنین شما می توانید با کمک گرفتن از یک فرد متخصص، اصول صحیح برقراری ارتباط با کودک را فرا بگیرید. برای آشنایی با بهترین روش های تربیت کودک کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
کودکان به اقتضای سن خود نیازمندند که با کلامی ساده و بدون ابهام با آن ها صحبت شود. به کار بردن جملات مبهم و یا کلمات سنگین، کودک را دچار سردرگمی کردهه و مانع از این می شود که به خوبی حرف های شما را درک کند و به آن جامه عمل بپوشاند.
پدر و مادرها باید بدانند که وظایف آن ها در قبال فرزند خویش تنها به رفع نیازهای مالی خلاصه نمی شود. کودکان به حمایت عاطفی و محبت نیاز دارند تا بتوانند در آینده از سلامت روانی برخوردار باشند و به طور صحیح ارتباط اجتماعی برقرارنمایند. آن ها دوست دارند با والدین خود وقت بگذرانند و از آرزوها و امیال خود با پدر و مادر صحبت کنند.
برچسب: حرف زدن با کودک چگونه باید باشد؟,
نویسنده: نینی مایند
دلبستگی ایمن و ناایمن با رفتار درست و غلط والدین شکل می گیرد. افرادی که دلبستگی ایمن دارند از والدین با دقت و با اهمیت برخوردارند. و برعکس، افرادی که دلبستگی ناامین دارند، از والدین بی دقت و بی اهمیت برخوردار هستند. دلبستگی ناایمن انواع مختلفی دارد. نوع برخورد با فرزند بسیار حائز اهمیت است. مادرانی که به رشد کودک خود اهمیت می دهند با مطالعات و کمک از روانشناس آموزش های لازم را یاد می گیرند. در ادامه در رابطه با دلبستگی، دلبستگی ایمن، دلبستگی ناایمن، انواع دلبستگی ناایمن و درمان دلبستگی ناایمن توضیح داده ایم. جهت اطلاع کامل و حل مسائل پیرامون این موضوع حتما برای مشاوره کودک اقدام کنید.
منبع: دلبستگی ایمن و ناایمن | عواقب دلبستگی نا ایمن در بزرگسالی
از نظر جان بالبی دلبستگی رابطه بین دو نفر است. او دلبستگی را اینگونه تعریف می کند که ارتباط پایدار بین دو انسان یعنی دلبستگی. ارتباط فرزند با والد یا پرستار در تشکیل دلبستگی نقش اساسی در روند رشد دارد. مادرانی که در رشد فرزند خود هم اصول و قواعد را رعایت کردند و دارای ثبات فکری، احساسی و رفتاری بودند. حس امنیت و شخصیت درست را در فرزند خود ایجاد کرده اند. دلبستگی نیاز روانی کودک، پیوند عاطفی و احساسی شدید است. یعنی زمانی که خود را در کنار افراد خاص زندگی مان قرارمی دهیم حس آرامش و امنیت داریم. اما اگر فرزند فرایند رشد، امنیت و دلبستگی توسط مادرش درست انجام نشود دلبستگی ناایمن رخ می دهد.
برای آشنایی بیشتر با اهمیت دلبستگی در کودکان کلیک کنید.
والدینی که به نیازهای کودکان خود اهمیت می دهند و به سرعت به آن پاسخ می دهند، نیازهای کودکان خود را برطرف می کنند. دلبستگی ایمن را در فرزند خود شکل می دهند. کسانی که دلبستگی ایمن دارند والدین خود را به غریبه ها ترجیح می دهند. نسبت به انسان ها درست می اندیشند و ارتباطات خود را بر مبنای واقعیت قرار می دهند. در ادامه نشانه های افراد با دلبستگی ایمن را شرح داده ایم.
افراد با دلبستگی ایمن به طرز خاصی رفتار می کنند. شما با مشاهده نشانه های زیر می توانید متوجه دلبستگی ایمن در خود و اطرافیانتان بشوید.
عوامل و علل مهمی در دلبستگی انسان ها نقش دارد. که هر کدام را به تفکیک در ادامه شرح داده ایم.
کیفیت پرستاری از کودک: مادر یا مراقب کودک باید نیازهای اولیه کودک را برآورده کند. به موقع به احساسات و نیازهای کودک پاسخ دهد. غذا، آب و نگهداری با حوصله و بدون خستگی لازمه مراقبت است.
شرایط خانوادگی: شرایط خانوادگی، نبود تنش، دعوا و نوع رفتار درست والدین با فرزند باعث ایجاد دلبستگی ایمن می شود.
برقراری رابطه نزدیک: فرزندان با والدین خود باید پیوند عاطفی قوی داشته باشند تا دلبستگی ایمن شکل بگیرد.
احساسات کودک: برخی از کودکان از خلق و خوی خوب و برخی از خلق و خوی دشواری برخوردار هستند. مادران با مهربانی و راه حل و چاره اندیشی باید با فرزندان خود تعامل داشته باشند تا دلبستگی ایمن رخ دهد.
ویژگی ها: مادران باید تمامی ویژگی های فرزند خود را بپذیرند. مادران اگر فرزندشان زیاد گریه و کج خلقی می کرد. با تحمل، آموزش و پذیرش رفتار درست را انجام دهد. تا دلبستگی ایمن اتفاق بی افتد.
والدینی که به نیازهای کودکان خود اهمیت نمی دهند و به سرعت به آن پاسخ نمی دهند، نیازهای کودکان خود را برطرف نمی کنند. این دست والدین دلبستگی ناایمن را در فرزند خود شکل می دهند. افرادی که دلبستگی نایمن دارند غریبه ها را به والدین خود ترجیح می دهند. نسبت به انسان ها درست نمی اندیشند و ارتباطات خود را بر مبنای واقعیت قرار نمی دهند. در ادامه نشانه های افراد با دلبستگی ناایمن را شرح داده ایم.
افراد با دلبستگی ناایمن در هر سنی شاید نشانه های زیر را بروز دهند. شما تنها با دریافت خدمات مشاوره روانشناسی می توانید این وضعیت را تغییر دهید.
دلبستگی ناایمن انواع مختلفی داردکه در بزرگسالی نیز بر او با تاثیرات مخربی همراه دارد. بنابراین حتما باید به دنبال راهی برای شرایط فرزندتان باشید. برای آشنایی با مراحل دلبستگی کلیک کنید.
دلبستگی اضطرابی نوعی از دلبستگی ناایمن است. دلبستگی اضطرابی زمانی رخ می دهد که والدین رفتار با ثباتی ندارند. گاه خوب رفتار می کنند و گاه خشمگین می شوند. رفتارشان هیچوقت ثبات به خصوصی ندارد و برای هر کاری همیشه عملکرد یکسان ندارند. در این نوع دلبستگی فرزند نا آرام و آزرده است. با دوری از والدین استرس می گیرد اما در کنار والدین به حضورشان توجهی ندارد.
دلبستگی اجتنابی یکی دیگر از انواع دلبستگی ناایمن است. در این نوع دلبستگی فرزندان کاملا خودمختار و خودکار کارهایشان را انجام می دهند و به والدین توجهی ندارند. حتی به والدین وابسته نیستند. بین والدین و غریبه ها تفاوتی احساس نمی کند. والدینی که به احساس فرزند خود به سردی پاسخ داده. و هرگز در دسترس نبودند. فرزندانی با دلبستگی اجتنابی خواهند داشت.
دلبستگی آشفته ترکیبی از دلبستگی اجتنابی و دلبستگی اضطرابی دارند. دوست دارند با دیگران ارتباط داشته باشند اما می ترسند. دوستان صمیمی کمی دارند و به دیگران اعتماد نمی کنند.
برای درمان دلبستگی ناایمن حتما از یک روانشناس کمک بگیرید. در ادامه به چند نمونه از راه حل ها برای درمان دلبستگی ناایمن اشاره کرده ایم.
با توجه به مطالعه مقاله از انواع دلبستگی و نشانه های آنها آشنا شده اید. اگر خود یا اطرافیانتان دلبستگی ناایمن دارید برای آرامش اعصاب و روان خودتان هم که شده از یک روانشناس و متخصص کمک بگیرید. مرکز مشاوره ذهن نو به شما والدین عزیز خدمات حضوری و تلفنی ارائه می دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه اضطراب جدایی در کودکان با شماره درج شده تماس حاصل فرمایید.
برای دریافت مشاوره در زمینه دلبستگی ایمن و نا ایمن می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: دلبستگی ایمن و ناایمن | عواقب دلبستگی نا ایمن در بزرگسالی
برچسب: دلبستگی ایمن و ناایمن , عواقب دلبستگی نا ایمن در بزرگسالی,
نویسنده: نینی مایند
سیستم ایمنی نوزاد با سیستم ایمنی بدن یک فرد بزرگسال فرق می کند و از توانمندی که سیستم ایمنی یک فرد بزرگسال دارد برخوردار نیست. اگرچه مادران می توانند پادتن و مصونیت بدن خودشان را به نوزاد منتقل کنند اما باز هم بدن نوزاد نمی تواند با بیماری های سخت تر مبارزه کند. به همین منظور ضروری است که والدین از راه های تقویت سیستم ایمنی نوزاد خود آگاه باشند و به این صورت سلامت فرزندشان را تضمین نمایند. با کمک گرفتن از مشاوره کودک می توانید اطلاعات خود را در این زمینه افزایش دهید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.
منبع: سیستم ایمنی نوزاد
سیستم ایمنی بدن هر انسانی از یک شبکه تشکیل شده و دارای پروتئین ها و سلول هایی است که می توانند از بدن محافظت کنند. هنگامی که موجودات خارجی مانند ویروس ها و باکتری ها وارد بدن انسان می شوند، گلبول های سفید بدن آن را به عنوان موجودات غیر خودی تشخیص می دهند. در مرحله بعد برای از بین بردن موجودات خارجی دست به کار می شوند. پادتن ها همگی پروتئین های مبارزه کننده با عفونت های داخل بدن هستند. وظیفه سیستم ایمنی بدن محافظت انسان در برابر موجودات خارجی و نشان دادن واکنش مناسب در برابر این موجودات می باشد.
پادتن های ضروری بدن نوزاد از طریق جفت جنین و در دوران سه ماهه آخر بارداری از طریق بدن مادر به بدن نوزاد منتقل می شود. این پادتن ها موجب می شود بدن نوزاد از محافظت کافی در برابر فرایند متولد شدن برخوردار باشد. سطح مصونیت بدن مادر، میزان و نوع پادتن هایی که قرار است به بدن نوزاد منتقل شوند را تعیین می کند.
نوزاد در طول دوران جنینی اش از وجود باکتری های مفید درون واژن مادرش نفع می برد. به همین دلیل روده نوزاد از مقادیر زیادی باکتری مفید تشکیل می شود. همین باکتری ها سیستم ایمنی نوزاد را تقریت می کنند. شیردهی در گسترش و تکمیل سیستم ایمنی بدن نوزاد رابطه نزدیکی دارد. شیردهی در ماه های اولیه زندگی نوزاد تاثیر بسیار زیادی می گذارد. نوزادانی که بلافاصله پس از تولد شیر مادرشان را می خورند جریان تازه ای از مصونیت به بدنشان وارد می شود. کولوستروم که در اولین شیر تولید شده سینه مادر وجود دارد، پادتن های قدرتمندی دارد که می تواند با بیماری ها مبارزه کند.
در هر سختی فایده ای وجود دارد؛ پدر و مادرها باید بدانند که وقتی فرزندشان بیمار می شود در حقیقت بدنش در حال تولید کردن پادتن های بیشتر برای مبارزه با موجودات خارجی است. این پادتن ها در مبارزه با بیماری های مشابه کارایی دارند. حتی ممکن است در کوتاه مدت تاثیر خود را نشان دهند. در ادامه به بررسی راه های تقویت سیستم ایمنی بدن نوزاد می پردازیم:
درون شیر مادر پادتن هایی با ترکیبات مغذی مناسب وجود دارد. از جمله این ترکیبات می توان به چربی، پروتئین، قند و پروبیوتیکس ضروری اشاره کرد که برای تقویت و پشتیبانی از سیستم ایمنی بدن نوزاد شما کمک کننده هستند. تمام پادتن هایی که برای مبارزه با موجودات خارجی در بدن نوزاد لازم است درون شیر مادر وجود دارد و از آن طریق به بدن نوزاد منتقل می شود.
خواب مانند تغذیه در حفظ سلامت بدن و برخوردار بودن از یک سیستم ایمنی قوی موثر است. در واقع برخورداری از خواب و استراحت کافی از نظر جسمی و روحی باعث افزایش سطح انرژی بدن می شود. خواب و استراحت کافی همراه با یک الگوی منظم خواب در نوزادان بسیار ضروری است. محرومیت از خواب کافی با تاثیر مستقیم به روی سیستم بدنی باعث ایجاد ضعف در عملکرد آن می شود. مسلما خواباندن نوزاد مخصوصا در طول شب کار ساده ای نیست، بنابراین لازم است شما با خلاقیت و ابتکار خود راهی برای خواباندن نوزادتان پیدا کنید.
تغذیه از دیگر روش های موثر در تقویت سیستم ایمنی نوزاد به شمار می رود. به همین دلیل باید مواد مغذی ضروری به خصوص ویتامین ها را در برنامه غذایی خود قرار دهید. مواد مغذی مختلف مانند مرکبات، میوه های قرمز رنگ، سبزیجات برگ سبز، فلفل، جعفری و… از بهترین منابع تغذیه برای مادر به شمار می روند.
علاوه بر این ها یک دسته از املاح برای رشد نوزاد در دوران نوزادی ضرورت دارد که یکی از مهم ترین آن ها آهن است. این عنصر معدنی علاوه بر اینکه در شیر خشک غنی شده وجود دارد در طیف گسترده ای از مواد غذایی مانند گوشت قرمز، حبوبات و اسفناج نیز قرار دارد.
برخی عادات بدی که والدین در طول روز آن ها را تکرار می کنند، می تواند به روی سیستم ایمنی بدن نوزاد تاثیرگذار باشد. به عنوان مثال هرگز نباید چیزی که از تمیز بودن آن اطمینان ندارید را در داخل دهان نوزادتان قرار دهید. در نتیجه در صورت افتادن پستانک نوزاد به روی زمین نباید آن را با دست پاک کنید و دوباره در دهان نوزاد قرار دهید. سعی کنید در مورد شیشه شیر نوزادتان نیز این نکته را رعایت کنید. بهتر است برای جلوگیری از گریه کردن نوزادتان همیشه یک عدد پستانک اضافه همراه خود داشته باشید. لازم است همیشه برای چشیدن غذای نوزاد از قاشق جداگانه استفاده کنید. ممکن است باکتری هایی که برای شما بی ضرر هستند برای نوزادتان ضرر داشته باشند.
واکسن زدن به نوزاد بهترین راه برای تقویت سیستم ایمنی بدن است. به این صورت که از طریق واکسن میکروب های ضعیف شده بیماری های خطرناک وارد بدن شده و به این صورت سیستم ایمنی برای مقابله با آن آماده می شود. به همین دلیل توصیه می شود که به نوبت های واکسن نوزاد خود توجه ویژه ای داشته باشید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
به طور کلی سیستم ایمنی بدن نوزاد نارس خطر بیشتری در مقابل ابتلا به عفونت ها قرار دارد. این بدان دلیل است که در بدن مادر به خوبی رشد نکرده اند و طبعا سیستم ایمنی آن ها نیز به اندازه کافی تقویت نشده است. با کمک گرفتن از یک فرد متخصص می توانید به تقویت سیستم ایمنی بدن فرزند خود کمک کنید.
منبع: سیستم ایمنی نوزاد
برچسب: سیستم ایمنی نوزاد,
نویسنده: نینی مایند
در برخورد با کودک 4 تا 5 ساله حتما باید علاوه بر نیازهای کودک، به تاثیراتی که بر او می گذارید نیز توجه کنید. کودکان در سنین 4 تا 5 سالگی به سرعت در حال رشد هستند. قدرت استفاده آن ها از کلام بالاتر رفته و همین باعث می شود اجتماعی تر از گذشته باشند. علاوه بر این به تدریج نسبت به هیجانات خود شناخت بیشتری پیدا می کنند و بهتر می توانند احساساتشان را کنترل کنند. این توانایی به آن ها کمک می کند که بتوانند نسبت به قواعد اجتماعی سازگاری بیشتری داشته باشند. به همین خاطر است که احتمالاً در این سنین فرزند شما از بابت رفتار اشتباهش عذرخواهی می کند. بنابراین فرصت مناسبی برای آموزش برخی اصول به او خواهید داشت. در ادامه در مورد ابعاد مهم تربیتی این سن توضیح داده ایم.
منبع: برخورد با کودک 4 تا 5 ساله چگونه باید باشد؟
تربیت ابعاد مختلفی دارد که باید به همه آن ها در کنار هم توجه داشته باشید. متأسفانه بسیاری از والدین در تربیت فرزندان خود صرفاً روی هوش و توانایی های ذهنی تمرکز می کنند و به همین خاطر هوش هیجانی یا توانایی های اجتماعی کودک به اندازه توانایی های ذهنی رشد نخواهد کرد و این نابرابری ها در آینده شخصیت وی را تحت تأثیر قرار می دهد. به همین خاطر اولین قدم برای تربیت کودک 4 تا 5 سال این است که بدانیم در چه زمینه هایی باید به پرورش کودک توجه داشته باشیم.
داشتن یک جسم سالم را می توان اولین شرط از رشد مطلوب کودک دانست. فرزند شما در این سنین به لحاظ قد و وزن و همین طور استحکام استخوان ها و عضلات در حال رشد است و شما باید به این موضوع توجه داشته باشید. استفاده از برنامه غذایی سالم و همین طور در نظر گرفتن فعالیت های ورزشی مناسب در کنار خواب کافی ازجمله مسائلی هستند که علاوه بر رشد جسمانی در سلامت روحی فرزند شما نیز تأثیر بسیاری خواهند داشت.
سنین 4-5 سالگی را سال های پیش دبستانی می نامیم و این به معنای آن است که در رشد توانایی های ذهنی فرزندتان باید به تدریج مهارت هایی که برای تحصیل نیاز دارد را به او آموزش دهید. احتمالاً متوجه این موضوع شده اید که توانایی صحبت کردن فرزندتان به مراتب بیشتر از قبل شده و بهتر است با استفاده از راهکارهایی مثل صحبت کردن، شعر خواندن یا هر چیز دیگری که به ذهنتان می رسد سعی کنید کلام را در فرزندتان تشویق کرده و همین طور دایره لغات او را افزایش دهید.
بالا بردن قدرت تمرکز و توجه و همین طور بازی هایی که می توانند حافظه کودک شما را بهبود ببخشند نیز ازجمله موضوعاتی است که باید به آن توجه داشته باشید. اگر احساس می کنید فرزند شما در هر یک از این مهارت ها ضعیف تر از سایر همسالان است یا نمی دانید با استفاده از چه بازی ها و مطالبی می توانید به رشد این مهارت ها کمک کنید، بهتر است مشاوره کودک بگیرید.
اعتمادبه نفس را می توان یکی از مهم ترین ویژگی هایی دانست که در این دوره در حال شکل گرفتن است. فرزند شما نسبت به گذشته در کارهای شخصی خود تواناتر شده و حالا از شما انتظار دارد مهارت هایش را ببینید و آن ها را تشویق کنید. به همین خاطر بی توجهی به اینکه گاهی اوقات اجازه بدهید آن ها خودشان حتی به اشتباه یا ناقص کاری را انجام دهند و یا دائماً تکرار کردن این حرف که آن ها نمی توانند کاری بکنند باعث خواهد شد تا فرزندتان به توانایی های خود شک کرده و احتمالاً در آینده می بایست هزینه زیادی برای به دست آوردن اعتمادبه نفس بدهد. سعی کنید گاهی اوقات مسئولیت های ساده ای برای آن ها در نظر بگیرید یا در کارهای خانه از او کمک بگیرید. این کار باعث می شود فرزند شما علاوه بر مهارت آموزی توانایی های خود را باور کند.
بالا رفتن توانایی صحبت کردن و همین طور سازگار شدن با قواعد اجتماعی باعث خواهد شد تا فرزندتان اجتماعی تر از گذشته شود و این به معنای آن است که آن ها اکنون دوستان بیشتری پیدا می کنند یا بیشتر دوست دارند با دیگران حرف بزنند. بهتر است در این دوره زمینه را برای روابط اجتماعی آن ها فراهم کنید و از این طریق اجازه دهید با مفاهیمی مثل تقسیم وسایل با دیگران یا همدلی و محبت آشنا شوند. گاهی ممکن است در جریان بازی فرزندتان احساس کنید او قواعد بازی را رعایت نمی کند یا علی رغم کنار دیگران بودن به تنهایی بازی می کند. این ها همگی بخشی از فرایند رشد کودک شما هستند و نباید نگران آن باشید اما اگر فرزندتان علاقه ای به حضور در جمع ندارد و یا به طورکلی نسبت به قواعد بی توجه است بهتر است در این زمینه از یک مشاور کمک بگیرید.
به لحاظ جنسی در این دوره فرزند شما باید نام اندام های جنسی را یاد بگیرد و همین طور متوجه این نکته باشد که نباید به غریبه ها اجازه بدهد اندام خصوصی او را ببینند. توجه داشته باشید که در تربیت جنسی استفاده از نام صحیح اندام های بدن بسیار مهم است و نباید با هر نامی این اندام ها را صدا کنید. علاوه بر این اگر فرزندتان راجع به تولد فرزند یا هر موضوع دیگری کنجکاوی می کند بهتر است در حد توانایی های ذهنی اش به او اطلاعات دهید.
مهارت های زندگی قواعدی مانند قدرت نه گفتن یا بیان خواسته ها، کنترل احساسات، تصمیم گیری و حل مسئله را شامل می شود. به میزانی که آموزش این مطالب به کودک را سریع تر شروع کنید این توانایی ها در وی قوی تر خواهند شد. به همین خاطر بهتر است با کمک گرفتن از کتاب ها یا مشورت با یک روانشناس کودک راه هایی را برای این موضوع در نظر بگیرید.
بیشتر بخوانید : سن تربیت کودک
کودکان در این سنین رفتارهای مختلفی را انجام می دهند تا ببینند پیامد هریک از آن ها چیست و بر اساس نتیجه هر رفتار راجع به تکرار کردن یا نکردن آن تصمیم می گیرند. به همین خاطر بهترین روش تربیت کودک 4 تا 5 ساله این است که اگر می خواهید رفتاری در او تقویت شود به خاطر انجام آن به کودک پاداش دهید و نسبت به رفتارهایی که می خواهید ادامه پیدا نکنند بی توجه باشید. این رفتار شما باعث می شود تا کودک برای به دست آوردن تشویق و تأیید دیگران به سراغ رفتارهای مناسب تر برود اما آنچه باید به آن توجه داشته باشید این است که از این روش می بایست با صبوری و در زمان طولانی استفاده کنید. هیچ یک از روش های تربیتی در زمان کوتاه نمی توانند رفتار فرزند شما را تغییر دهند.
هنگامی که تصمیم می گیرید به رفتار نامناسب کودکتان بی توجه باشید احتمالاً او رفتارهایش را با شدت بیشتری ادامه خواهد داد. یا گاهی اوقات ممکن است شما احساس کنید دلتان نمی آید با فرزندتان بدرفتار باشید و چیزی را که از شما می خواهد به او ندهید. در تمامی این شرایط بهتر است قاطعانه به رفتار خود ادامه بدهید و مطمئن باشید که دیر یا زود فرزند شما در رفتارش تجدیدنظر می کند. اما اگر احساس کند به هر طریقی می تواند رفتار شما را کنترل کند دیگر به سختی خواهید توانست او را به اصول موردنظرتان پایبند کنید.
یکی از مهم ترین اصول تربیت کودک این است که والدین می بایست در مقابل فرزندشان هماهنگ رفتار کنند. اگر کودک احساس کند نظر پدر و مادر باهم فرق دارد به راحتی از این شکاف برای به کرسی نشاندن خواسته های خود استفاده می کند.
تشویق کودک را تنها به زمانی که کاری را تمام و کمال و بی عیب انجام می دهد معطوف نکنید. اگر فرزندتان انجام کاری را شروع کرده یا نسبت به قبل در آن پیشرفت داشته بهتر است این موضوع را در او تشویق کنید. این کار به شکل گیری اعتمادبه نفس مطلوب کودک کمک خواهد کرد.
بچه ها نکات بسیاری را از طریق بازی ها یاد می گیرند. بازی به آن ها کمک می کند تا شخصیت ها و نقش های مختلفی را تجربه کنند و از این طریق بتوانند همدلی و درک بالاتری از موقعیت های مختلف به دست آورند. علاوه بر این آن ها قواعد روابط اجتماعی را نیز در بازی هایشان یاد می گیرند. برای مثال شما می توانید در بازی با کودک مشاغل مختلف را برای او در نظر بگیرید تا او با هر یک از آن ها آشنا شود و یا موضوعاتی مثل کمک کردن و احترام به نظر دیگران را در یک بازی گروهی به او آموزش دهید.
کودکان روزانه مهارت ها و موضوعات مختلفی را یاد می گیرند که شخصیت و توانایی های آن ها در بزرگ سالی را مشخص می کند. به همین خاطر لازم است که به تربیت کودک خود توجه ویژه ای داشته باشید. علاوه بر این بسیاری از مواقع عقب ماندگی های رشدی که در کودکی ایجاد می شوند در سنین بعدی قابل جبران نیستند و باعث می شوند فرزند شما از همسالان خود تا حد زیادی عقب بیفتد که این موضوع می تواند فشار روانی بسیاری را برای کودک و خانواده به همراه داشته باشد. به همین خاطر بهتر است که همواره در تربیت فرزندتان از یک مشاور کمک بگیرید. برای آشنایی با بهترین روش های تربیت کودک کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
متخصصین معتقدند روش های رفتاری یعنی استفاده از پاداش برای رفتارهایی که می خواهید در کودک ایجاد شوند و بی توجهی نسبت به رفتارهای منفی بهترین روش برای تربیت کودک در این بازه سنی است.
اگر رفتارهایی مانند پرخاشگری، لجبازی، گوشه گیری یا هر رفتار غیرمعمول دیگری را در فرزندتان می بینید بهتر است از یک مشاور کمک بگیرید.
برچسب: برخورد با کودک 4 تا 5 ساله چگونه باید باشد؟,
نویسنده: نینی مایند
چقدر با مراحل رشد کودک تا بزرگسال آشنا هستید؟ آیا می دانید ما انسان ها از قبل تولد شروع به رشد می کنیم و این فرایند برخلاف تصور خیلی ها در کودکی و جوانی تمام نمی شود؟ در حقیقت رشد به هر تغییری در انسان گفته می شود. این تغییرات گاهی اوقات به معنای بهترشدن و گاهی حتی به معنای افت توانایی های ما هستند. بااین حال چیزی که اهمیت دارد این است که رشد تا سنین پیری نیز ادامه دارد. آشنا شدن با مراحل رشد کودک تا بزرگسال به ما کمک می کند با نیازهای هر دوره آشنا شویم و بهتر بتوانیم به آن ها رسیدگی کنیم. درعین حال بی توجهی به این نیازها می تواند مشکلات روحی را در هر دوره از زندگی ما به همراه داشته باشد. حتما برای کسب اطلاع کامل درباره مراحل رشد کودک تا بزرگسالی مشاوره کودک دریافت کنید.
منبع: مراحل رشد کودک تا بزرگسال | مرحله های رشد کودک از نظر روانشناسی
روان شناسان معتقدند که می توانیم رشد انسان را به مراحل مختلفی تقسیم کنیم. در هر مرحله فرد ویژگی ها و نیازهای خاصی خواهد داشت. نکته بسیار مهم این است که این ویژگی ها و نیازها در تمامی افراد و هرجایی که زندگی می کنند برابر است. در واقع ما بدون توجه به این که از چه قوم و نژادی هستیم دوره ها و نیازهای روحی و روانی یکسانی را پشت سر می گذاریم. همان طور که گفتیم شناخت این مراحل و هرچه در آن اتفاق می افتد به شما کمک می کند تا بهتر بتوانید شرایط را پشت سر بگذارید و شخصیت کامل تری برای خود یا فرزندتان رقم بزنید. مهم ترین مراحل رشد کودک تا بزرگسال به شرح زیر است.
این مرحله از زمان انعقاد نطفه تا تولد نوزاد را شامل شده و به طور میانگین 38 هفته خواهد بود. امروزه تمامی متخصصین اعتقاد دارند که فرزند شما در این مدت علاوه بر رشد فیزیولوژیک و تأثیرات ژنتیک با محیط نیز ارتباط دارد. این یعنی برخلاف گذشته که تصور می شد در این دوره جنین متوجه اتفاقات محیط اطراف خودش نیست فرزندتان حضور شما، شرایط روحی تان و بسیاری از محرک های محیطی را متوجه می شود. به همین خاطر بهتر است تا جایی که می توانید علاوه بر سلامت جسمی به سلامت روان خود در دوران بارداری نیز توجه داشته باشید. مرحله رشد قبل از تولد به سه زیر مرحله تقسیم می شود که در ادامه شرح دادیم.
این مرحله اولین بخش رشد هرکدام از ما است که با انعقاد نطفه شروع شده و برای بیست و یک روز ادامه پیدا خواهد کرد. در این مرحله سلول نطفه شروع به تقسیم شدن و ازدیاد کرده و تبدیل به یک توده سلولی می شود. سپس با اتصال به دیواره رحم لانه گزینی اتفاق خواهد افتاد.
این مرحله از هفته دوم تا هشتم بارداری را شامل می شود. در این مرحله اندام های بدن جنین به تدریج تشکیل شده و ارتباط او با مادر شکل می گیرد.
آخرین مرحله رشد قبل از تولد مرحله جنینی است که از پایان هفته هشتم تا هنگام تولد ادامه دارد. در این مرحله اندام های جنین که در مراحل قبل به طور ناقص تشکیل شده بود کامل می شود و جنین آماده متولدشدن خواهد شد.
نوزادی از زمان تولد شروع شده و تا دوسالگی ادامه خواهد داشت. رشد نوزاد در ماه اول تولد سریع رخ می دهد. در این یک ماه شما شاهد تغییرات بسیاری در فرزند خود خواهید بود. به طور میانگین وزن نوزاد در این مرحله حدود ۳۴۰۰ گرم و قد اکثر نوزادان بین ۴۵ تا ۵۰ سانتی متر است. نوزادان در این دوره نسبت به صدا و بوی مادرشان حساس هستند. تا جایی که نوزاد هنگام صحبت کردن مادر، سرش را به سمت او می چرخاند؛ و به خوبی می تواند بوی شیر مادر را نسبت به دیگران تشخیص دهد. بینایی نوزاد در این مرحله هنوز کامل نیست؛ و تا حدود دوسالگی طول می کشد که نوزاد بتواند از قدرت بینایی خود به طور کامل بهره ببرد.
مهم ترین تکلیف و بحران رشدی برای کودکان در دو سال اول زندگی شکل دادن به سبک دلبستگی ایمن است. دلبستگی به این معناست که کودک باور کند دنیا جای امنی برای زندگی است؛ و دیگران در زمان لازم به او کمک خواهند کرد. شکل گرفتن این باور در کودک بیش از هر چیز به رابطه او با مراقبین و به خصوص مادر بستگی دارد. به میزانی که مادر به فرزندش توجه داشته باشد و نیازهای او را به موقع شناسایی کرده و پاسخ بدهد این باور به شکل مثبت تری در کودک شکل خواهد گرفت.
اما اگر فرزند شما نتواند سبک دلبستگی ایمن پیدا کند به معنای آن است که جهان را جایی ناامن و انسان ها را غیرقابل اعتماد خواهد دانست. این باور درصورتی که مورد درمان قرار نگیرد تا بزرگسالی همراه فرد باقی خواهد ماند. و تقریباً تمامی روابط نزدیک او را تحت تأثیر قرار می دهد.
پس از نوزادی نوبت به مرحله کودکی می رسد . کودکی به دو دسته، کودکی اول (دو تا شش سالگی) و کودکی دوم (هفت تا دوازده سالگی) تقسیم می شود . رشد جسمانی و شناختی در این دوران به طور سریع رخ می دهد؛ و کودک به بسیاری از مهارت های شناختی دست پیدا می کند. برای آشنایی با روانشناسی کودک کلیک کنید.
در حدود دوسالگی مهارت های کلامی در کودک شکل می گیرد. این به معنای آن است که از این به بعد فرزند شما می تواند با محیط ارتباط برقرار کند؛ و از جملات دو تا چهار کلمه ای استفاده خواهد کرد. از جمله توانمندی های دیگر که در این مرحله رخ می دهد می توان به ایستادن، راه رفتن، دویدن، نشستن، خزیدن، درآوردن دندان شیری و… اشاره کرد. بااین حال هنوز رشد شناختی کودک به بالاترین حد خودش نرسیده است. فعالیت های حرکتی کودک تکامل پیدا می کند؛ و علاوه بر توانمندی های حرکتی قبلی اش اکنون می تواند بازی های دسته جمعی با همسالانش انجام دهد و تسلط بیشتری بر اندام های جسمانی اش داشته باشد.
مهم ترین چالشی که در کودکی اول با آن مواجه می شوید این است که فرزند شما متوجه تفاوت های میان دختران و پسران می شود. او احتمالاً راجع به این موضوع و همین طور نحوه به دنیاآمدن فرزندان سؤالاتی از شما خواهد پرسید. به همین خاطر شما می بایست به فکر تربیت جنسی فرزندتان در این دوران باشید. یادتان باشد که بی توجهی به این مسئله می تواند مشکلاتی را برای فرزندتان به همراه داشته باشد. پس بهتر است با کمک گرفتن از یک مشاور متخصص خودتان را برای این مرحله آماده کنید.
در این مرحله رشد شناختی کودک به بالاترین حد خودش می رسد. کودک توانایی استدلال منطقی و فضایی پیدا می کند؛ و به راحتی می تواند با محیط اطرافش سازگار شود. همچنین مهارت های اجتماعی بهبود پیدا کرده و در نتیجه آن کودک می تواند با همسالان یا بزرگ ترها ارتباط خوبی برقرار کند. در این مرحله کودک نسبت به مراحل قبلی هوشیارتر می شود و از ظرفیت یادگیری خواندن و نوشتن بهره می برد.
به اعتقاد اریک اریکسون مهم ترین بحران روانی در سال های مدرسه سخت کوشی در برابر احساس حقارت است. در این مرحله فرزند شما همه تلاش خود را می کند تا بهترین باشد. نکته مهم این است که شما می بایست دست از مقایسه کردن و کمال گرایی بردارید و تلاش های فرزندتان را در این دوره موردتوجه قرار دهید. در غیر این صورت مشکلاتی مانند ازدست دادن اعتمادبه نفس در فرزند شما اتفاق خواهد افتاد.
از دوازده تا هجده یا بیست سالگی را دوره نوجوانی می نامیم. نوجوانی به اعتقاد تمام روان شناسان مرحله گذار است. این یعنی فرزند شما به تدریج از کودکی فاصله گرفته و تبدیل به یک فرد بزرگسال خواهد شد. شکل دادن به هویت مهم ترین بحرانی است که در این مرحله با آن روبه رو می شویم. در یک کلام هرکدام از ما در سنین نوجوانی به این سؤال پاسخ خواهد داد که: ” من کیستم؟”.
برای آشنایی با دوران نوجوانی کلیک کنید.
سال های بین بیست تا چهل عمر هرکدام از ما جوانی نام دارد. در این مرحله فرد از نظر جسمانی تغییرات چندانی نخواهد داشت. بااین حال بسیاری از تصمیم های مهم زندگی مثل تحصیل، انتخاب شغل و همین طور ازدواج در این مرحله اتفاق می افتند. به همین خاطر فرد از نظر روانی تغییرات بسیاری را پشت سر می گذارد.
با عبور از جوانی نوبت به میان سالی خواهد رسید. این دوره از 40 یا 45 سالگی شروع شده و تا 65 سالگی ادامه خواهد داشت. رشد شناختی در این دوران کم کم شروع به تغییر می کند؛ و مهارت هایی که نیاز به پردازش سریع اطلاعات داشته باشد با کمی مشکل مواجه می شود؛ اما در عوض قدرت استدلال منطقی، توانایی مدیریت و خلاقیت در این دوران افزایش پیدا می کند .
هرکدام از ما در سنین میان سالی احتیاج به فعالیت داریم. در حقیقت به میزانی که فرد پویایی خود را حفظ کرده باشد در این مرحله آرامش بیشتری خواهد داشت. بسیاری از روان شناسان معتقدند زایندگی و فعالیت نکته کلیدی در میان سالی است. زنان و مردان در این دوره به این فکر می کنند که معنا و یادگاری از خود تولید کنند که حتی بعد از مرگ آن ها نیز باقی بماند. برای بسیاری از آنها تربیت فرزند بهترین مصداق برای این ماجرا است.
سالخوردگی یا دوران پیری را می توان به عنوان آخرین مرحله رشد انسان در نظر گرفت. در این مرحله قدرت جسمانی و شناختی فرد کاهش پیدا می کند. و فرد کم کم توانمندی هایش را از دست می دهد. دوران پیری از حدود ۶۵ سالگی به بعد آغاز می شود. در این مرحله، فرد دورانی را که سپری کرده است مورد بررسی و بازبینی قرار می دهد؛ و نگاهی به آرزوها، تمایلات و خواسته هایش در زندگی می اندازد. اگر فرد زندگی گذشته خود را به خوبی ارزیابی کند این دوران را به طور مطلوبی می گذراند در غیر این صورت ممکن است دچار خلق پایین، ناامیدی و افسردگی شود. برای آشنایی با روانشناسی دوران سالمندی کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه مراحل رشد کودک تا بزرگسالی می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
در هرکدام از این مراحل فرد نیازهای روانی خاصی دارد؛ و در حال شکل دادن به توانایی های خاصی است. اگر شما با این نیازها و توانایی ها آشنایی نداشته باشید طبیعتاً نمی توانید این دوره ها را با سلامت روان و به شکل مناسب پشت سر بگذارید.
منبع: مراحل رشد کودک تا بزرگسال | مرحله های رشد کودک از نظر روانشناسی
برچسب: مراحل رشد کودک تا بزرگسال , مرحله های رشد کودک از نظر روانشناسی,
نویسنده: نینی مایند
دعوا در بارداری ممکنه برای هر زوجی پیش بیاید. بارداری یکی از اتفاقات هیجان انگیز و حساس برای زوجین محسوب می شود. با این حال برخی از زوجین به دلیل بارداری ناخواسته، عوامل و مسائل خانوادگی و… دچار مشکلاتی می شوند که این تجربه را برای آن ها دشوار می کند. از جمله این مشکلات پیش آمده می توان به دعوا و خشونت در دوران بارداری اشاره کرد. دعوا و خشونت در بارداری رفتاری است که می تواند به طور مستقیم و غیرمستقیم سلامت مادر و فرزند را تحت تاثیر قرار دهد و بارداری که یک اتفاق خوشایند در طول زندگی است را به یکی از بدترین دوره ها تبدیل کند. از آنجایی که دعوا و خشونت در دوران بارداری می تواند یک تهدید جدی برای سلامت روان و جسم مادر و کودک محسوب شود آشنایی با عوامل و و راهکارهای مدیریت آن می تواند بسیار حائز اهمیت باشد. برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: دعوا در بارداری
بارداری تان هرگز دلیلی بر تغییر رفتار و اتمام دعواهای شما و همسرتان نیست. اگر رابطه تان دچار گره ها و مشکلاتی است، حتما باید به دنبال راهکاری اساسی برای حل آن باشید. پس هرگز از بچه دار شدن برای حل مشکلات تان استفاده نکنید. چه بسا احتمال آسیب به جنین و خود شما در بارداری نیز بیشتر می شود. دعوا در بارداری چه لفظی و چه فیزیکی بر روی جنین تاثیر منفی می گذارد. پس اگر هنوز این مساله در خانه تان وجود دارد، هر چه سریع تر از خدمات مشاوره روانشناسی استفاده نمایید.
بارداری یکی از رویدادهای لذت بخش در زندگی است، اما برخی از زوجین به هر دلیلی دچار خشونت خانگی و دعوا در این دوران می شوند. در ادامه برخی از دلایل دعوا در بارداری توضیح داده می شود.
بارداری علاوه بر اینکه یکی از دوران های شیرین زندگی است می تواند با اضطراب و تنش زیادی به همراه باشد. تولد فرزند به خودی خود باعث ایجاد تغییراتی در زندگی زوجین می شود که بر عملکردهای مختلف آنان تاثیر می گذارد. نگرانی از وجود بیماری های ژنتیکی، انجام آزمایش های غربالگری، باردارهای ناخواسته و… از جمله عواملی هستند که نیاز به همراهی و حمایت زوجین از یکدگیر دارد. اگر هر یک از زوجین نتوانند با شرایط جدید کنار بیایند طبیعتاً دچار دعوا و مشکلاتی می شوند که بر جنبه های مختلف زندگی آن ها تاثیر منفی می گذارد.
معمولاً زوجینی که مهارت های لازم برای مدیریت کردن رابطه را در دوران بارداری نمی دانند دچار مشکلات ارتباطی می شوند و دعوا و مشاجره ها را افزایش می دهند. عمدتاً این مسئله به دلیل مشکل در روابط جنسی پیش می آید. ممکن است برخی از زوجین شیوه صحیح برقراری رابطه جنسی را در دوران بارداری ندانند و به همین دلیل دچار مشکلاتی شوند. در برخی موارد تغییرات ظاهری خانم ها می تواند برای همسرشان رضایت بخش و جذاب نباشد و در نتیجه رابطه بین زوجین با مشکلاتی همراه شود.
برای آشنایی با علل و درمان تنفر از همسر در بارداری کلیک کنید.
در این دوران معمولاً خانم ها به دلیل تغییرات هورمونی و مسائل مرتبط با بارداری بیشتر تحریک پذیر و حساس می شوند و به طور هیجانی واکنش نشان می دهند. در این بین اگر مرد با شیوه ارتباط صحیح با همسر باردارش را بلد نباشد می تواند بر این مشکلات دامن زند و باعث تشدید دعواها و مشاجرات شود. برای آشنایی بیشتر با دوران بارداری کلیک کنید.
به دنبال تغییراتی که در دوره بارداری به دلیل مسائل اجتماعی، اقتصادی، زیستی و… برای زوجین رخ می دهد، معمولاً پریشانی های روانشناختی بروز پیدا می کنند. پریشانی های روانشناختی نظیر افسردگی و اضطراب و… از جمله مسائلی هستند که بر وضعیت ارتباطی زوجین تاثیر منفی می گذارند و می توانند دعوا ها و خشونت ها در بارداری را افزایش دهند.
یکی از عوامل رایج دعوا و خشونت در دوران بارداری به دلیل مسائل اقتصادی رخ می دهد. مسائل اقتصادی می تواند به دلیل مشکل در تأمین هزینه ها توسط مرد رخ دهد و یا همچنین به دلیل خانه نشین شدن زن شاغل به دلیل بارداری رخ دهد. برخی از خانم هایی که به شغل های آزاد مشغول هستند ممکن است به دلیل بارداری نتوانند در دوره ای کار کنند و در تامین هزینه ها به همسرشان کمک کنند. همین مسئله می تواند باعث بروز مشکلات و دعواهایی بین زوجین شود.
دعوا و خشونت خانگی می تواند تاثیرات کوتاه مدت و بلند مدتی بر وضعیت مادر و فرزند به همراه داشته باشد. جدی ترین مسئله ای که می تواند رخ دهد مرگ و سقط جنین به دلیل وارد شدن ضربه به شکم مادر است. وارد شدن ضربه و یا استرس های بیش از اندازه شدید می تواند منجر به سقط جنین یا زایمان زودرس شود. هرچقدر که بارداری در ماه های اولیه باشد احتمال سقط جنین بیشتر می شود.
علاوه بر این بروز دعوا و خشونت خانگی در بارداری می تواند بر وضعیت سلامت روان مادر و فرزند تاثیر منفی بگذارد، به طوریکه با افزایش مشاجره و دعواها هورمون کورتیزول در بدن مادر به مقدار بیشتری تولید می شود. هورمون کورتیزول همان عاملی است که می تواند باعث ایجاد پریشانی های روانشناختی زیادی مانند اضطراب و استرس و.. شود. هورمون کورتیزول توانایی رد شدن از جفت را دارد و می تواند بر وضعیت جنین تاثیر منفی بگذارد. در نتیجه نوزاد متولد شده در سال های بعد به احتمال بیشتری مستعد ابتلا به اختلالات هیجانی و رفتاری مختلف می شود.
برای آشنایی بیشتر با راه های درمان انواع مشکلات در بارداری کلیک کنید.
برخی از زوجین به دلیل قطع روابط جنسی در دوران بارداری دچار کاهش صمیمت می شوند. این مسئله بر جنبه های دیگر روان و جسم آن ها تاثیر منفی می گذارد. زوجین باید بدانند که انجام رابطه جنسی در دوران بارداری مانعی ندارد (فقط در موارد خاص پزشک رابطه را ممنوع می کند) و می توانند با رعایت نکات ساده این کار را به طور صحیح انجام دهند. اینگونه ارتباط صمیمی بین خودشان را حفظ کرده و از بروز دعوا در بارداری جلوگیری می کنند. برای آشنایی با شیوه های صحیح رابطه جنسی در دوران بارداری می توانید از یک روانشناس و یا مشاور امور جنسی کمک بگیرید.
آشنایی با مهارت های زندگی یکی از عوامل پیشگیری کننده دعوا و محافظ برای قبل، حین و بعد از بارداری است. زوجین قبل از تصمیم به ازدواج و یا بچه دار شدن باید با مهارت های اساسی مدیریت زندگی و آموزش های اساسی در ارتباط با شیوه صحیح رفتار در بارداری آشنا شوند. بهتر است زوجین قبل از تصمیم گیری برای باردار شدن برای دریافت این آموزش ها از یک روانشناس کمک بگیرند. علاوه بر این اگر در حین بارداری دچار چنین مشکلاتی شده اید، بهتراست در اولین گام از یک متخصص کمک بگیرید و اجازه ندهید که مشکل تان گسترش پیدا کند و بر سایر جنبه های زندگی تان تاثیر منفی بگذارد.
روش های مدیریت استرس و تکنیک های آرام سازی می تواند برای کوتاه مدت و بلند مدت موثر واقع شود و از بروز تحریک پذیری، پرخاشگری، دعوا و مشاجره پیشگیری کند. عمدتا زوجین در دوران بارداری با مشکلاتی مواجه می شوند که آرامش آن ها را بهم می زند و بر تنش آن ها می افزاید، در چنین مواقعی مراجعه به روانشناس و آشنایی با روش های مدیریت استرس می تواند یک اقدام موثر باشد.
برای دریافت مشاوره در زمینه دعوا در بارداری می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
یکی از عوامل بدرفتاری و پریشانی های روانی در دوران بارداری می تواند به علت عدم برقراری رابطه جنسی رخ دهد. زوجین باید بدانند که برقراری رابطه جنسی مگر به دلیل مشکل پزشکی مانعی ندارد و زوجین با رعایت نکات ساده و انتخاب پوزیشن های مناسب دوران بارداری می توانند به راحتی رابطه جنسی داشته باشند.
منبع: دعوا در بارداری
برچسب: دعوا در بارداری,
نویسنده: نینی مایند
خندیدن و نخندیدن نوزاد می تواند راهی برای ارزیابی سلامت او باشد. در گذشته خندیدن نوزاد تعابیر متفاوتی داشته و معیاری برای پی بردن به شخصیت نوزاد بوده است. امروزه، خندیدن یا نخندیدن نوزاد در دوران شیرخوارگی علتی زیر بنایی دارد و نشانه مهمی برای متخصصان است که با توجه به آن، به سلامت نوزاد و رشد او پی می برند. در صورتی که در این زمینه با سوالاتی روبه رو هستید حتما از خدمات مشاوره کودک استفاده نمایید.
منبع: خندیدن و نخندیدن نوزاد چه معنایی دارد
بازتاب ها، نوعی پاسخ غریزی نوزاد به محیط هستند که ارزش بقا دارند، تعداد زیادی از این بازتاب ها توسط دانشمندان کشف شده که یکی از این بازتاب ها، بازتاب لبخند می باشد. هرچند که دانشمندان به علت رخ دادن این بازتاب پی نبرده اند، اما بازتاب لبخند زدن قبل از تولد تا یک ماهگی دیده می شود و از اوایل دوماهگی بخند نوزاد معنا دار می شود.
بینایی نوزاد دیرتر از بقیه حواس کامل می شود، از این رو محرک های جالب توجه را در ماه اول به صورت تار دریافت می کند و لبخند های نوزاد در ماه اول بازتاب لبخند است که به صورت اتفاقی رخ می دهد و زود ناپدید می شود، اما لبخند واقعی در پاسخ به محرک های بیرونی مثل صدای مادر، دیدن پدر اتفاق می افتد.
نوزاد تازه متولد شده معمولا تبسمی در حالت شیر خوردن، خوابیدن یا در زمان های بیداری دارد، اما این لبخند معنای به خصوصی ندارد، دید نوزاد در ماه اول بعد از تولد تار است و این لبخند در اثر تعامل با مادر و اطرافیان نیست. نوزاد به طور کامل به عضلات صورت خود کنترل ندارد و تلاش می کند تا کمی آن ها را حرکت بدهد.
با رشد و کامل شدن ارتباط بین مغز و اندام ها، کودک می تواند لبخند کاملی نشان بدهد، لبخند کودک معنای اجتماعی دارد و راهی برای ارتباط برقرار کردن با اطرافیان است. تا چهار ماهگی کودک دلبستگی را با مراقبان اولیه تشکیل می دهد، بادیدن مراقبان اولیه دست از گریه کردن برمی دارند، ارتباط چشمی قوی دارند و لبخند می زنند.
بین چهار تا شش ماهگی، سرعت اجتماعی شدن کودک افزایش می یابد و علاقه دارد که با اطرافیان بخندد و در آغوش کشیده شود. کودک در این سن تلاش می کند تاثیرگذار باشد و طنازی می کند. حالات چهره ای متنوعی را مثل اخم، شادی، ترس، شگفتی وتوجه به نمایش می گذارد تا بهتر ارتباط برقرار بکند.
در طی این دوره، کودک تمایل دارد مورد عشق و توجه والدین و مراقبان مهم قرار بگیرد. کودکان در این سن یاد می گیرند به مراقبان خود اعتماد بکنند. حافظه تصویری کودکان در این سن شکل گرفته و چهره مراقبان خود را به ذهن می سپارند و آن ها را از غریبه ها تشخیص می دهند و هنگام دیدن غریبه ها، ترس و ناراحتی خود را نشان می دهند و با دیدن مراقب خود ترس و ناراحتی شان از بین می رود و کودک به والدین خود لبخند می زند و به سمت آن ها می رود.
تا پایان یک سالگی کودک به صورت آشکارا، والدین و مراقبان اصلی خود را ترجیح می دهند و محبت خود را به والدین نشان می دهد. کودک در صورت نبود والدین، نگران و ناراحت است و گریه سر می دهد به این رفتار اضطراب جدایی می گویند که کودک به هنگام دیدن والدین خود به صورت آشکارا واکنش نشان می دهد. واکنش کودک در این لحظه بیانگر سبک دلبستگی کودک با والدین به خصوص مادر است.
خنده کودک به معنی رشد اجتماعی و عاطفی کودک است، از لبخند زدن، خندیدن، گریه کردن و … می توان نوع تعاملات کودک را پیش بینی کرد. اگر کودک شما زیاد می خندد یا کم می خندد، بی دلیل نگران نشوید، میزان خندیدن نوزاد به میزان اجتماعی بودن او بستگی دارد.
موردی که می تواند قابل بررسی باشد، این است که کودکی به لحاظ سن رشدی باید لبخند بزند و بخندد، اما هنوز نخندیده یا لبخند نزده است. نخندیدن کودک می تواند یکی از علائم اختلال طیف اتیسم باشد. لازم به ذکراست که نخندیدن نوزاد یکی از علایم اختلال طیف اتیسم است و این عامل به تنهایی برای تشخیص گذاری کافی نیست، در این مواقع بهتر است از متخصص کمک بگیرید.
بازی کردن و خندیدن، پیوند عاطفی کودک را با مادر و مراقبان اصلی قوی نر می کند و حس شوخ طبعی و خلاقیت را بالا می برد. همچنین به تقویت سیستم ایمنی بدن و رشد کودک کمک می کند. از این رو توصیه می شود که زمان بیشتری را صرف بازی و خندیدن با کودک کنید. در ادامه چند راهکار برای خندیدن کودک را ذکر کرده ایم:
خندیدن یا نخندیدن نوزاد، لزوما نشان دهنده اختلال رشدی به خصوصی نیست، اگر کودک تان کم می خندد شاید به مقدار بیشتری بازی و شادی نیاز دارد و اگر کودک تان زیاد می خندد یعنی مسیر تربیتی را به درستی طی کرده اید، به غریزه والدگری خود اعتماد بکنید و نگران اظهار نظرهای اطرافیان نشوید. برای بالا بردن اطلاعات خود مقاله رشد شناختی کودک را مطالعه کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: خندیدن و نخندیدن نوزاد چه معنایی دارد
برچسب: خندیدن و نخندیدن نوزاد چه معنایی دارد,
نویسنده: نینی مایند
تقویت هوش نوزاد از چه زمانی امکان پذیر است؟ افزایش ضریب هوشی نوزاد موضوعی است که والدین می توانند از همان دوران بارداری به آن توجه داشته باشند. نوزاد از طریق تجربه های دریافتی خود از محیط پیرامونش به اکتشافات جدید دست می زند و بر آموخته های خویش می افزاید. در همین راستا لازم است که والدین نیز با انجام روش های کاربردی به تقویت هوش فرزند خود بپردازند. در واقع برای داشتن کودک باهوش باید زمینه های توسعه و رشد مهارت های ذهنی او را فراهم آورد. با توجه به اهمیت موضوع در ادامه درباره راهکارهای تقویت هوش نوزاد خواهیم پرداخت. بهره بردن از مشاوره کودک کمک می کند تا بتوانید زمینه را برای پیشرفت و تربیت کودک خود آماده کنید.
منبع: تقویت هوش نوزاد دو ماهه تا هشت ماهه
شیر مادر حاوی ترکیبات بسیار ارزشمندی می باشد که در رشد مهارت های ذهنی کودک نقش بسزایی دارند. به همین دلیل است که میزان هوش و آی کیو کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند نسبت به کودکانی که از شیر خشک بهره می برند 10 تا 12 برابر بیشتر است. در واقع نوزادانی که به مدت 2 سال از شیر مادر تغذیه می کنند به طور میانگین از ضریب هوشی بالاتری بهره مند هستند. با توجه به تاثیر شیر مادر در افزایش نرخ هوش کودکان باید گفت، نه تنها از زمان شروع مدرسه بلکه از روز اول تولد نوزاد، مادران نقش زیادی در افزایش هوش فرزندان خود ایفا می کنند.
علاوه بر این، نوع برنامه غذایی که مادران شیرده در طول روز مصرف می کنند، ارتباط مستقیمی با سلامت و هوش نوزادان دارد. به همین دلیل باید مصرف اسیدهای چرب امگا 3 و امگا 6 که در رشد مهارت های ذهنی کودک نقش بخصوصی دارد، در اولویت برنامه غذایی مادران قرار بگیرد. برای آشنایی با سایر انواع هوش کودک کلیک کنید.
در آغوش کشیدن نوزاد و مورد محبت قراردادن او باعث افزایش رشد توانایی های ذهنی می گردد. در واقع وقتی کودک مورد حمایت عاطفی والدین قرار داشته باشد، احساس امنیت می کند و اعتماد به نفس زیادی به دست می آورد. افزایش اعتماد به نفس کودک سبب می شود که به توانایی های خود اعتماد کند و به خلاقیت و اکتشاف بپردازد. در نتیجه رشد مهارت های خلاقانه، هوش کودک افزایش می یابد و مهارت های ذهنی او تقویت می شود.
اختصاص دادن مدت زمان زیادی به تماشای تلویزیون، باعث کند شدن رشد مهارت های شناختی در کودک می شود. به جای اینکه کودک ساعت ها بنشیند و بدون مهارت فیزیکی تلویزیون تماشا کند، بهتر است به کند و کاو درباره محیط پیرامون خود بپردازد و بازی های انجام دهد که باعث تحرک و تفکر او بشود. به مرور این مسئله باعث تقویت هوش نوزاد خواهد شد. توصیه می کنیم مقاله تلویزیون دیدن نوازد را مطالعه نمایید.
برای آشنا کردن کودک با دنیای کتاب هیچ وقت زود نیست و نباید منتظر شد تا کودک به مدرسه برود و توانایی خواندن و نوشتن را فرا بگیرد. از همان ابتدای تولد می توان برای کودک قصه خواند، به ویژه وقتی کودک کمی بزرگتر شود، بهتر است از کتاب های مصور با تصاویر رنگی استفاده کرد تا نظر کودک را جلب کند. خواندن قصه های متنوع با صدای بلند برای کودک باعث رشد دایره لغات او می شود و از این طریق می توان به تقویت هوش او کمک کرد. توصیه می کنیم مقاله قصه گویی برای کودک را مطالعه نمایید.
تحقیقات مختلف در زمینه رشد مهارت های ذهنی کودک حاکی از تاثیر موسیقی بر افزایش هوش آن ها می باشد. امروز کلاس های موسیقی مادر و کودک وجود دارد که کمک می کند در کنار پیوند عاطفی عمیق میان کودک و مادر، هوش موسیقیایی کودکان نیز بالاتر رفته و بتوانند باعث پیشرفت خود شوند. به طور کلی می توان نقش موسیقی بر رشد مهارت های شناختی نوزاد را در موارد زیر خلاصه کرد.
توصیه می کنیم مقاله استعدادیابی موسیقی کودک را مطالعه نمایید.
بازی های مختلف مانند خانه سازی، پرتاب توپ به یک نقطه مشخص، تشخیص رنگ ها و اشکال مشابه از جمله انواع بازی های چالشی هستند که ذهن کودک را درگیر می کند و قوه تفکر او را رشد می دهد. برای آشنایی بیشتر با روش های استعدادیابی کودکان کلیک کنید.
برای دریافت مشاوره در زمینه نوزاد و کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
کودک به دلیل الگو پذیری از والدین خود می تواند فعالیت های مختلف را یاد بگیرد. در قالب بازی می توان آموزش های زیادی به کودک یاد داد و به رشد مهارت های شناختی او کمک کرد.
برای رشد مهارت های حرکتی لازم است که تمام بدن فعالیت داشته باشد. انواع بازی های ساده فیزیکی مانند قل دادن توپ یا فوتبال بچگانه می تواند در این زمینه موثر باشد.
برچسب: تقویت هوش نوزاد دو ماهه تا هشت ماهه,
نویسنده: نینی مایند
آیا از ویژگی های پدر خوب بودن اطلاع دارید؟ شاید به مانند خانم ها آقایان آرزوی بچه دار شدن نداشته باشند، اما هر مردی بعد از تولد فرزندش احساس متفاوت پدر شدن را درک می کند. گاه پدران برای آنکه بتوانند این وظیفه را به بهترین نحو انجام دهند، دچار افراط و تفریط هایی می شوند که به جای کمک به تربیت و رشد فرزندشان موجبات آسیب او را فراهم می کنند. بنابراین به پدران نیز توصیه می شود حتما دانش خود را در ارتباط با فرزندانشان افزایش دهند و تمام مسئولیت فرزندپروری را به عهده مادر نگذارند. برای آشنایی با نقش پدر در تربیت فرزندان کلیک کنید.
منبع: پدر خوب بودن به چه پیش زمینه هایی نیاز دارد؟ | ویژگی های پدر خوب
در بیشتر توصیه های تربیتی متخصصان و کارشناسان به رفتار مادران تمرکز می کنند. در این میان تا حد زیادی نقش پدران و چگونگی پدر خوب بودن نادیده گرفته می شود. این در حالی است که نحوه پاسخ دهی پدران به نیازهای هیجانی فرزندان می تواند در نحوه شکل گیری عقاید، باورها و احساسات آن ها نقش بسیار تاثیرگذاری داشته باشد.
برای مثال بررسی های روانشناسی نشان می دهند دریافت حمایت کافی از جانب پدر در دوران رشد به افزایش اعتماد به نفس فرزندان کمک می کند و سلامت روان آن ها را در جنبه های مختلف بالا می برد. در همین راستا بسیار اهمیت دارد که پدران نیز با توصیه های تربیتی آشنا باشند و بتوانند نقش فعالی در پرورش فرزند خود ایفا کنند. برای آشنایی بیشتر با مباحث آموزش پدر و مادر کلیک کنید.
برای آنکه بتوانید پدر خوبی برای فرزند خود باشید لازم است در این زمینه آموزش ببینید و مهارت های لازم را در خود ایجاد کنید. در ادامه از منظر روانشناسی به ارائه چند راهکار برای ایفای نقش یک پدر خوب پرداخته ایم. در صورتی که در اعمال ویژگی های زیر دچار دشواری شده اید، حتما از خدمات مشاوره کودک استفاده بفرمایید.
پس از اینکه فرزند شما به دنیا می آید باید بتوانید روحیه فداکاری و تعهد را در خود تقویت کنید. در همین راستا لازم است همیشه سلامت و منفعت فرزندتان را در اولویت قرار دهید و عادت های نادرست خود را کنار بگذارید. برای مثال ممکن است تا قبل از به دنیا آمدن کودک بتوانید هرجایی سیگاربکشید یا رفتارهای تغذیه ای نامناسبی داشته باشید. اما پس از تولد فرزندتان باید عادات خود را تغییر دهید. رفتارهای بالغانه تری از خود نمایش دهید. چرا که انجام کارهایی نظیر سیگار کشیدن به سلامت جسمانی کودک آسیب می رساند و از منظر روانشناختی نیز الگو برداری منفی خواهد کرد.
یک پدر خوب با مراقبت درست و به جا احساس امنیت را در فرزند خود ایجاد می کند. در همین راستا لازم است که همواره به فرزندتان نشان دهید از او حمایت می کنید و تحت هر شرایطی در کنار او خواهید ماند. حمایت و مراقبت شما باید نامشروط باشد. برای مثال اگر کودک کار بدی انجام داد به او نگویید که دیگر پدر او نیستید یا مراقبت خود را قطع خواهید کرد. این کار احساس اضطراب زیادی را به بچه ها منتقل می کند و می تواند زمینه ساز بروز آسیب های روان شناختی مختلف در آن ها شود.
بسیاری از پدرها زمان به خصوصی را برای بودن در کنار فرزندشان اختصاص نمی دهند و همه وظایف را به مادر محول می کنند. همین امر باعث می شود که از کودکی صمیمیت چندانی بین پدر و کودک شکل نگیرد. برای تقویت ارتباط والد فرزندی لازم است زمان های مشترکی را با فرزندتان بگذارنید. در این زمان می توانید به انجام یک بازی بپردازید یا فعالیت هایی نظیر خواندن کتاب یا دیدن یک برنامه کودکانه را در برنامه خود قرار دهید.
بسیاری از مردان از ابراز احساسات و هیجانات خود می هراسند و فکر می کنند اگر عواطف شان را به کودک نشان دهند جذبه خود را نزد او از دست می دهند. این در حالی است که فرزندان تنها به پرورش احساس دلبستگی با مادر نیاز ندارند و برقراری رابطه عاطفی با پدر نیز در سلامت روان آن ها تاثیر می گذارد. در نتیجه لازم است که تلاش کنید گاهی اوقات در مورد احساس محبتی که به فرزندتان دارید صحبت کنید یا با انجام اعمالی نظیر در آغوش کشیدن و نوازش عشق تان را نشان دهید.
یکی از مهم ترین خصوصیات برای پدر خوب بودن این است که بتواند رفتار شایسته ای با همسر خود داشته باشد. چرا که پدر به عنوان یکی از مهم ترین الگوهای زندگی کودک می تواند در رفتار او با مادرش نقش بسزایی داشته باشد. همچنین بدرفتاری با مادر با تاثیرگذاری در خلق او منجر به تجربه تنش و اضطراب زیادی در کودک شده و زمینه بروز انواع مشکلات روانی را فراهم می کند.
کنترل بیش از حد و بر عکس سپردن همه تصمیمات به کودک با مفهوم پدر خوب بودن در تضاد است. شما به عنوان پدر باید از زندگی، خواسته ها و نیازهای او اطلاع داشته باشید. فرزندتان در هر سنی به حضور شما نیاز دارد. برخی از پدران امور کودک خردسالشان را کاملا به مادر واگذار می کنند. در حالی که پدر خوب در هر برهه زمانی باید نسبت به اتفاقات و تصمیماتی که برای فرزندش گرفته می شود نقش داشته باشد.
برای مثال مادر به دنبال لباسی مناسب مهمانی برای دختر 5 ساله اش است. از پدر دخترش می خواهد در مورد خرید لباس نظر دهد و همراه آنان باشد. اما در عوض پدر می گوید: “این مسائل به من ارتباطی نداره، هر چی خودتون دوست داری بخر، فقط پول اگر کم آوردی بگو برات کارت به کارت کنم”. این دست رفتارها از چنین پدری در موقعیت های دیگری نیز دیده می شود. در طول زمان متوجه پیامدهای آن خواهید شد.
شاید شما هم دیده باشید که در برخی خانواده ها با ورود پدر، بچه ها باید آرام باشند. چرا که پدر از سر و صدا آزرده می شود. پدر خوب بودن تنها به معنای تامین نیازهای مادی فرزند نیست. القای احساس شادی از جانب پدر نیز ضرورت دارد. بازی راهی برای برقراری ارتباط با کودک و نوجوان است. پدر به واسطه بازی قادر به تربیت آن ها می باشد. کافی است بعد از کمی استرحت با فرزندتان بازی کنید. و یا حداقل به آن ها اجازه بازی در کنارتان را دهید.
پدر خوب بودن به معنای تن پرور بارآوردن کودک نیست. شما باید در کنار رفع نیازهایش، به او استقلال را نیز بیاموزید. پدر خوب می داند که باید به نیازهای فرزندش رسیدگی کند. اما گاهی این رفتار باعث وابستگی بیش از حد و ناتوانی فرزند در رفع نیازهای فردی خودش می شود. شاید بگویید او هنوز بچه اس و وقت برای یادگیری استقلال وجود دارد. در حالی که شما برای تربیت و آموزش چنین مفاهیمی وقت زیادی ندارید. شخصیت فرزند شما در سال های اولیه (5سال اول) زندگی او شکل می گیرد. پس برای آموزش منتظر بلوغ و بزرگ شدنش نباشید.
برای آشنایی با جدیدتری روش های تربیت فرزند کلیک کنید.
در اکثر خانواده ها مادر وقت بیشتری با فرزندان می گذارد. پس طبیعتا مادر از خلق و خو و وضعیت فرزندان اطلاع دقیق تری دارد. پس پدر خوب با مادر در مورد فرزندانش مشورت می کند. برای مثال پدر قصد وقت گذرانی با پسر 11 ساله اش دارد، و بدون مشورت او را به شهربازی می برد. در حالی که فرزندش علاقه زیادی به استخر دارد.
پدر خوب بودن کار آسانی نیست. شما علاوه بر رسیدگی به کارهای خودتان باید به امور فرزندتان نیز برسید. برخی پدران به واسطه شغل شان زیاد در منزل حضور ندارند. اما دلیل خوبی برای در دسترس نبودن نیست. پدر خوب راهی برای در دسترس بودن ایجاد می کند. در قدم بعدی چه خوب اگر او را در برخی امور مشارکت دهید. برای مثال اگر راننده تاکسی هستید، از او بخواهید که هر از گاهی در رسیدگی به خودرو کمک تان کند. و یا امور پیچیده تر را پله پله به او یاد بدهید. این گونه حس مسئولیت پذیری را نیز در او افزایش خواهید داد.
برای دریافت مشاوره در زمینه پدر خوب بودن می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
بله، در جلسات مشاوره کودک و نوجوان می توانید از یک درمانگر برای حل مشکلات و ارتقای کیفیت روابط خود کمک بگیرید.
در شرایطی که پدر و مادر رابطه خوبی ندارند کودکان اغلب احساس اضطراب کرده و نوعی دوگانگی را در درون خود تجربه می کند. این مسئله رابطه والد فرزندی را نیز تحت تاثیر خود قرار می دهد.
منبع: پدر خوب بودن به چه پیش زمینه هایی نیاز دارد؟ | ویژگی های پدر خوب
برچسب: پدر خوب بودن به چه پیش زمینه هایی نیاز دارد؟ , ویژگی های پدر خوب,
نویسنده: نینی مایند
تعیین جنسیت جنین در دوران بارداری برای بسیاری از زوجین مهم می باشد تا از همان ابتدا با اطلاع از جنسیت فرزندی که در راه دارند، وسایل مورد نیاز او را تهیه کنند. بسیاری دیگر نیز به دلیل ترجیح جنسیتی تمایل دارند زودتر جنسیت جنین خود را بدانند، چرا که برای بسیاری از آن ها پسردار شدن از اهمیت بالایی برخوردار است. البته که در برخی موارد هم افراد تمایل دارند، فرزندشان دختر باشد. اطلاع از جنسیت جنین به روش های مختلفی امکان پذیر است. در گذشته که استفاده از سونوگرافی برای تعیین جنسیت جنین ، چندان مرسوم نبوده است، افراد از روش های خانگی برای فهمیدن جنسیت فرزند خود استفاده می کردند که در ادامه به برخی از این روش های می پردازیم. در صورتی که در این زمینه با سوالاتی روبه رو هستید، برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: تعیین جنسیت جنین | تشخیص جنسیت جنین قبل از 4 ماهگی
از مرسوم ترین روش هایی که برای تعیین جنسیت جنین استفاده می شود و دارای نتیجه قطعی و قابل اطمینان نیز هست، سونوگرافی می باشد. در حال حاضر بیشتر کسانی که قصد دارند از جنسیت جنین خود مطلع شوند، پس از گذشت چهار یا پنج ماه از بارداری از سونوگرافی استفاده می کنند.
برخی دیگر از افراد نیز سعی می کنند از طریق نشانه های ظاهری که در بدن مادر باردار ایجاد می شود، جنسیت جنین را حدس بزنند. استفاده از روش های خانگی برای تعیین جنسیت جنین مبنای علمی ندارد و حتی ممکن است با خطا نیز همراه باشد. برای آشنایی با علائم بارداری دختر کلیک کنید.
بر خلاف باور قدیمی ترها در گذشته که مادر را عامل تعیین کننده جنسیت جنین می دانستند؛ پدر دارای نقش تعیین کننده تری در دختر و یا پسر بودن جنین می باشد.
برای تشکیل نطفه در رحم مادر به یک تخمک از مادر و یک اسپرم از پدر نیاز است تا با یکدیگر ترکیب شده و تشکیل لقاح دهند. تخمکی که برای تشکیل لقاح از سوی تخمدان های مادر در رحم آزاد می شود، دارای کروموزوم های xx می باشد. در مقابل کروموزوم های جنسی پدر xy هستند. تعیین جنسیت و دختر و پسر بودن جنین وابسته به این است که در زمان تشکیل لقاح، اسپرم پدر y باشد یا x.
بیشتر بخوانید: علائم اولیه بارداری
همانطور که پیش تر اشاره کردیم، زوجین به دلایل مختلفی تمایل دارند قبل از تولد فرزندشان، در دوران بارداری از جنسیت او مطلع شوند. در ادامه به دو دلیل اصلی اهمیت تعیین جنسیت جنین اشاره کرده ایم.
لازم به ذکر است برای عده ای دیگر نیز دختردار شدن و یا پسردار شدن از اهمیت چندانی برخوردار نیست. درواقع این دسته از افراد تمایل دارند با اطلاع از جنسیت جنین، شرایط را برای آمدن فرزند خود مهیا کنند.
درست است که سونوگرافی بهترین و قابل اطمینان ترین راه برای تشخیص جنسیت جنین است، اما در هفته های اول بارداری و قبلا از چهارماهگی نمی تواند جنسیت جنین را تعیین کند.
اگر در هفته های اول بارداری هستید و تمایل دارید از جنسیت فرزند خود مطلع شوید، می توانید از برخی روش های خانگی و قدیمی که در ادامه به آن ها اشاره کرده ایم، استفاده کنید. برای آشنایی با علائم بارداری پسر کلیک کنید.
یکی از تست های خانگی تعیین جنسیت، استفاده از مخلوط درانو می باشد. درانو یک ماده تمییز کننده و لوله بازکن است. در ابتدا لازم است اشاره کنیم که بهتر است این آزمایش شیمیایی توسط مادر باردار انجام نشود.
برای تعیین جنسیت جنین، دو قاشق از درانو باید بر روی مقداری از ادرار صبحگاهی مادر ریخته شود. از ترکیب درانو و ادرار یک واکنش شیمیایی حاصل می شود. نتیجه این واکنش اگر ماده ای قهوه ای رنگ باشد، جنین پسر است و اگر تغییری در رنگ آن ایجاد نگردد، جنین دختر می باشد.
از سیر نیز برای تعیین جنسیت جنین استفاده می شود. مادر باردار باید یک بوته از سیر را مصرف کند. در صورتی که بدن مادر پس از مصرف سیر بوی بدی بدهد، جنین پسر است و در غیر اینصورت جنین دختر می باشد.
برای تعیین جنسیت جنین با جوش شیرین، باید به مقداری از ادرار مادر باردار، در حد دو قاشق غذاخوری جوش شیرین اضافه شود. در صورتی که در نتیجه این ترکیب مخلوطی همچون نوشابه به دست آید، یعنی جنین پسر است. بدست آمدن مخلوطی صاف به معنای دختربودن جنین می باشد.
از دیگر روش های تعیین جنسیت جنین، استفاده از کلم قرمز است. برای اینکار لازم است یک کلم قرمز را خرد کرده و در یک ظرف بریزید. سپس بر روی کلم های خردشده، مقداری آب جوش بریزید و بگذارید برای ده دقیقه این مخلوط در دمای اتاق بماند.
آب کلم را جدا کنید و مقداری از ادرار مادر باردار را به آن اضافه کنید. در صورتی که مخلوط آب کلم و ادرار به رنگ بنفش درآید، جنین پسر است و اگر به رنگ صورتی درآید جنین دختر می باشد.
نخی را به حلقه خود وصل کنید. از شخص دیگری بخواهید حلقه را بر روی شکمتان بگیرد. حرکت آونگی حلقه بر روی شکم به معنای پسر بودن جنین و حرکت دایره ای به معنای دختر بودن جنین می باشد.
علاوه بر موارد گفته شده برخی علائم در دوران بارداری نیز می تواند نشان دهنده جنسیت جنین باشد. در ادامه به این موارد اشاره کرده ایم. برای آشنایی بیشتر با دوران بارداری کلیک کنید.
در نظر داشته باشید بهترین و قابل اطمینان ترین راه برای اطلاع از جنسیت فرزند، سونوگرافی بعد از چهار تا پنج ماه بارداری است. هیچ کدام از روش های خانگی که برای تعیین جنسیت جنین در این مقاله به آن ها اشاره کردیم، دارای مبنای علمی نمی باشند و از طریق تجربه ای که قدیمی ترها کسب کرده اند، به وجود آمده است.
پدر و مادر باید در نظر داشته باشند، فرزندان با هر جنسیتی نیازمند توجه و محبت آن ها می باشند و والدین باید فارغ از اینکه جنسیت بچه ای که در راه دارند، چه می باشد در جهت برآورده کردن نیازهای او و همینطور رعایت نکات تربیتی تلاش کنند.
برای دریافت مشاوره در زمینه تعیین جنسیت جنین می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک و نوجوان نی نی مایند از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.
آیا با استفاده از روش های خانگی می توان جنسیت جنین را تعیین کرد؟
قدیمی ترها به کمک برخی روش های خانگی همچون استفاده از محلول درانو، سیر، جوش شیرین، کلم قرمز و تست حلقه جنسبت جنین را قبل از تولد حدس می زدند که جزئیات هر یک را در مقاله بالا توضیح داده ایم.
منبع: تعیین جنسیت جنین | تشخیص جنسیت جنین قبل از 4 ماهگی
برچسب: تعیین جنسیت جنین , تشخیص جنسیت جنین قبل از 4 ماهگی,
نویسنده: نینی مایند
تعیین جنسیت جنین در دوران بارداری برای بسیاری از زوجین مهم می باشد تا از همان ابتدا با اطلاع از جنسیت فرزندی که در راه دارند، وسایل مورد نیاز او را تهیه کنند. بسیاری دیگر نیز به دلیل ترجیح جنسیتی تمایل دارند زودتر جنسیت جنین خود را بدانند، چرا که برای بسیاری از آن ها پسردار شدن از اهمیت بالایی برخوردار است. البته که در برخی موارد هم افراد تمایل دارند، فرزندشان دختر باشد. اطلاع از جنسیت جنین به روش های مختلفی امکان پذیر است. در گذشته که استفاده از سونوگرافی برای تعیین جنسیت جنین ، چندان مرسوم نبوده است، افراد از روش های خانگی برای فهمیدن جنسیت فرزند خود استفاده می کردند که در ادامه به برخی از این روش های می پردازیم. در صورتی که در این زمینه با سوالاتی روبه رو هستید، برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: تعیین جنسیت جنین | تشخیص جنسیت جنین قبل از 4 ماهگی
از مرسوم ترین روش هایی که برای تعیین جنسیت جنین استفاده می شود و دارای نتیجه قطعی و قابل اطمینان نیز هست، سونوگرافی می باشد. در حال حاضر بیشتر کسانی که قصد دارند از جنسیت جنین خود مطلع شوند، پس از گذشت چهار یا پنج ماه از بارداری از سونوگرافی استفاده می کنند.
برخی دیگر از افراد نیز سعی می کنند از طریق نشانه های ظاهری که در بدن مادر باردار ایجاد می شود، جنسیت جنین را حدس بزنند. استفاده از روش های خانگی برای تعیین جنسیت جنین مبنای علمی ندارد و حتی ممکن است با خطا نیز همراه باشد. برای آشنایی با علائم بارداری دختر کلیک کنید.
بر خلاف باور قدیمی ترها در گذشته که مادر را عامل تعیین کننده جنسیت جنین می دانستند؛ پدر دارای نقش تعیین کننده تری در دختر و یا پسر بودن جنین می باشد.
برای تشکیل نطفه در رحم مادر به یک تخمک از مادر و یک اسپرم از پدر نیاز است تا با یکدیگر ترکیب شده و تشکیل لقاح دهند. تخمکی که برای تشکیل لقاح از سوی تخمدان های مادر در رحم آزاد می شود، دارای کروموزوم های xx می باشد. در مقابل کروموزوم های جنسی پدر xy هستند. تعیین جنسیت و دختر و پسر بودن جنین وابسته به این است که در زمان تشکیل لقاح، اسپرم پدر y باشد یا x.
بیشتر بخوانید: علائم اولیه بارداری
همانطور که پیش تر اشاره کردیم، زوجین به دلایل مختلفی تمایل دارند قبل از تولد فرزندشان، در دوران بارداری از جنسیت او مطلع شوند. در ادامه به دو دلیل اصلی اهمیت تعیین جنسیت جنین اشاره کرده ایم.
لازم به ذکر است برای عده ای دیگر نیز دختردار شدن و یا پسردار شدن از اهمیت چندانی برخوردار نیست. درواقع این دسته از افراد تمایل دارند با اطلاع از جنسیت جنین، شرایط را برای آمدن فرزند خود مهیا کنند.
درست است که سونوگرافی بهترین و قابل اطمینان ترین راه برای تشخیص جنسیت جنین است، اما در هفته های اول بارداری و قبلا از چهارماهگی نمی تواند جنسیت جنین را تعیین کند.
اگر در هفته های اول بارداری هستید و تمایل دارید از جنسیت فرزند خود مطلع شوید، می توانید از برخی روش های خانگی و قدیمی که در ادامه به آن ها اشاره کرده ایم، استفاده کنید. برای آشنایی با علائم بارداری پسر کلیک کنید.
یکی از تست های خانگی تعیین جنسیت، استفاده از مخلوط درانو می باشد. درانو یک ماده تمییز کننده و لوله بازکن است. در ابتدا لازم است اشاره کنیم که بهتر است این آزمایش شیمیایی توسط مادر باردار انجام نشود.
برای تعیین جنسیت جنین، دو قاشق از درانو باید بر روی مقداری از ادرار صبحگاهی مادر ریخته شود. از ترکیب درانو و ادرار یک واکنش شیمیایی حاصل می شود. نتیجه این واکنش اگر ماده ای قهوه ای رنگ باشد، جنین پسر است و اگر تغییری در رنگ آن ایجاد نگردد، جنین دختر می باشد.
از سیر نیز برای تعیین جنسیت جنین استفاده می شود. مادر باردار باید یک بوته از سیر را مصرف کند. در صورتی که بدن مادر پس از مصرف سیر بوی بدی بدهد، جنین پسر است و در غیر اینصورت جنین دختر می باشد.
برای تعیین جنسیت جنین با جوش شیرین، باید به مقداری از ادرار مادر باردار، در حد دو قاشق غذاخوری جوش شیرین اضافه شود. در صورتی که در نتیجه این ترکیب مخلوطی همچون نوشابه به دست آید، یعنی جنین پسر است. بدست آمدن مخلوطی صاف به معنای دختربودن جنین می باشد.
از دیگر روش های تعیین جنسیت جنین، استفاده از کلم قرمز است. برای اینکار لازم است یک کلم قرمز را خرد کرده و در یک ظرف بریزید. سپس بر روی کلم های خردشده، مقداری آب جوش بریزید و بگذارید برای ده دقیقه این مخلوط در دمای اتاق بماند.
آب کلم را جدا کنید و مقداری از ادرار مادر باردار را به آن اضافه کنید. در صورتی که مخلوط آب کلم و ادرار به رنگ بنفش درآید، جنین پسر است و اگر به رنگ صورتی درآید جنین دختر می باشد.
نخی را به حلقه خود وصل کنید. از شخص دیگری بخواهید حلقه را بر روی شکمتان بگیرد. حرکت آونگی حلقه بر روی شکم به معنای پسر بودن جنین و حرکت دایره ای به معنای دختر بودن جنین می باشد.
علاوه بر موارد گفته شده برخی علائم در دوران بارداری نیز می تواند نشان دهنده جنسیت جنین باشد. در ادامه به این موارد اشاره کرده ایم. برای آشنایی بیشتر با دوران بارداری کلیک کنید.
در نظر داشته باشید بهترین و قابل اطمینان ترین راه برای اطلاع از جنسیت فرزند، سونوگرافی بعد از چهار تا پنج ماه بارداری است. هیچ کدام از روش های خانگی که برای تعیین جنسیت جنین در این مقاله به آن ها اشاره کردیم، دارای مبنای علمی نمی باشند و از طریق تجربه ای که قدیمی ترها کسب کرده اند، به وجود آمده است.
پدر و مادر باید در نظر داشته باشند، فرزندان با هر جنسیتی نیازمند توجه و محبت آن ها می باشند و والدین باید فارغ از اینکه جنسیت بچه ای که در راه دارند، چه می باشد در جهت برآورده کردن نیازهای او و همینطور رعایت نکات تربیتی تلاش کنند.
برای دریافت مشاوره در زمینه تعیین جنسیت جنین می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک و نوجوان نی نی مایند از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.
آیا با استفاده از روش های خانگی می توان جنسیت جنین را تعیین کرد؟
قدیمی ترها به کمک برخی روش های خانگی همچون استفاده از محلول درانو، سیر، جوش شیرین، کلم قرمز و تست حلقه جنسبت جنین را قبل از تولد حدس می زدند که جزئیات هر یک را در مقاله بالا توضیح داده ایم.
منبع: تعیین جنسیت جنین | تشخیص جنسیت جنین قبل از 4 ماهگی
برچسب: تعیین جنسیت جنین , تشخیص جنسیت جنین قبل از 4 ماهگی,
نویسنده: نینی مایند
تخلیه انرژی کودک در خانه را شاید بتوان یکی از جدی ترین چالش ها برای والدین دانست. به خصوص در شرایط امروزه که اکثر خانواده ها در فضاهای آپارتمانی کوچک زندگی می کنند و همین طور به دلیل بیماری کرونا امکان فعالیت در بیرون از خانه چندان وجود ندارد؛ تخلیه انرژی کودک در خانه آن هم بدون ایجاد سروصدا تبدیل به رؤیایی دست نیافتنی شده است. اما متأسفانه بی توجهی به این موضوع باعث می شود فرزند شما دچار مشکلاتی مثل بدرفتاری و پرخاشگری یا افسردگی شود و این آرامش کل خانواده را تحت تأثیر قرار می دهد. به همین خاطر بهتر است به دنبال راهکارهایی باشید که بتوانید با حداقل سروصدا و همین طور بدون درگیر شدن با فرزندتان به او برای تخلیه انرژی کمک کنید.
بیشتر بخوانید: تربیت کودک
منبع: تخلیه انرژی کودک در خانه
کودکان باید زمان زیادی را صرف گشتن در محیط و یادگیری موضوعات مختلف کنند و علاوه بر این دغدغه های ذهنی که باعث خستگی فکری می شوند نیز در این گروه سنی چندان وجود ندارد. به همین خاطر انرژی آن ها معمولاً بیش از بزرگ سالان است و این می تواند برای بسیاری از والدین تعجب آور باشد. حتی خیلی وقت ها والدین برچسب هایی نظیر بیش فعال را به کودکان خود می زنند. برای آشنایی با نشانه های بیش فعالی کودکان کلیک کنید.
این درحالیست که فرزند آن ها درست مانند سایر همسالان به صورت طبیعی دارای انرژی بسیاری است که می خواهد آن را تخلیه کند. اگر در مقابل نیاز کودک به تخلیه انرژی بی توجه باشید و یا با الفاظی نظیر بی تربیت یا بیش فعال با او صحبت کنید دیر یا زود درگیر پیامدهای منفی آن خواهید شد که در ادامه راجع به آن ها صحبت خواهیم کرد. اگر هریک از این مشکلات در خانواده شما ایجادشده بهتر است از یک روانشناس کودک برای درمان آن کمک بگیرید.
بهتر است به طور مشخص زمان هایی را برای تخلیه انرژی فرزندتان اختصاص دهید. ثبت نام در کلاس های ورزشی، رفتن به پارک یا برقراری ارتباط با سایر دوستان ازجمله اصلی ترین راهکارهایی هستند که می توانید از آن ها استفاده کنید، بااین حال امکان این فعالیت ها همیشه و برای همه ما وجود ندارد. به همین خاطر بسیاری از والدین به دنبال راهی می گردند تا بتوانند فرزندان خود را در خانه سرگرم نگه دارند. ازجمله این راهکارها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
اصلی ترین دلیلی که تخلیه انرژی کودک در خانه را مشکل می کند این است که تقریباً فضای زندگی برای فعالیت کودکان نامناسب است. نمی توانید و البته نباید از فرزند خود بخواهید برای برطرف کردن این مشکل از فعالیت دست بکشد. بلکه بهتر است فضای خانه خود را متناسب با شرایط بازی تغییر دهید. برای مثال:
حتما درباره راه های پرکردن اوقات فراغت کودکان مطالعه نمایید.
اگر امکان حضور در کلاس های ورزشی را ندارید سعی کنید زمانی را به ورزش در خانه اختصاص دهید. شما می توانید از فیلم های ضبط شده کلاس های ورزشی استفاده کنید و از فرزندتان بخواهید همراه آن ها ورزش کند و یا می توانید زمانی را به عنوان زنگ ورزش در نظر بگیرید و خودتان هم با او شروع به ورزش کنید. برای مثال می توانید از فرزندتان بخواهید او به شما تمرین دهد یا آنچه را در مدرسه یا هرجای دیگری یاد گرفته به شما نیز آموزش دهد.
یکی از راحت ترین راهکارها برای تخلیه انرژی کودک در خانه این است که از آن ها برای انجام کارهایتان کمک بگیرید. از کودک بخواهید کارهایی مثل نظافت اتاق خودش، تغییر دکوراسیون، آشپزی یا هر کار دیگری را انجام دهد. این تمرین علاوه بر اینکه باعث تخلیه انرژی و همین طور سرگرم شدن کودکان می شود مهارت های مختلفی را نیز به آن ها آموزش می دهد.
می توانید با استفاده از خلاقیت خود بازی های مختلفی را برای فعالیت در خانه طراحی کنید. برای مثال می توانید هنگام کتاب خواندن از فرزندتان بخواهید بخش هایی از آن را با کمک هم، به صورت نمایش اجرا کنید و یا می توانید موانعی را با استفاده از رخت خواب یا نوارهای رنگی در خانه ایجاد کنید و بعد بدون رد شدن از روی این موانع با یک توپ حرکت کنید. فعالیت های بدنی بهترین و شاید تنها راهکاری هستند که باعث تخلیه انرژی کودک شما خواهند شد. برای این کار بهتر است با توجه به موقعیت محل زندگی خود، سن و شرایط جسمی و همین طور علاقه مندی های فرزندتان بازی هایی را طراحی کنید.
یکی از ساده ترین راهکارهایی که می توانید از آن استفاده کنید این است که در مجتمع خود یا در محیط اطرافتان کودکانی که تقریباً هم سن فرزندتان هستند را پیدا کنید و آن ها را با وی آشنا کنید. از این طریق شما درواقع با گروهی از والدین و کودکان آشنا می شوید که مشکلاتی مانند شما دارند و می توانید برای برطرف کردن این مسائل به یکدیگر کمک کنید.
بیشتر بخوانید: رفتار با بچه های شیطون
وقتی قرار است کودک شما در خانه بازی کند، یکی از اصلی ترین مشکلات این است که معمولاً با والدین بر سر مسائل مختلفی درگیر می شوند. اما می توانید این چالش ها را تبدیل به فرصتی برای تربیت بهتر فرزندتان کنید. به همین خاطر در این قسمت برخی از نکاتی که باید به آن ها توجه داشته باشید را با یکدیگر بررسی نمایید.
وقتی فرزندتان در خانه می دود یا با صدای بلند صحبت می کند به جای اینکه به او پرخاش کنید یا صرفاً بگویید نباید این کار را بکند، دلایل مخالفتتان را برایش توضیح دهید. متخصصین کودک معتقدند تنبیه کودک یا گفتن اینکه کاری را نباید انجام دهد آن هم بدون اینکه دلیلی برای آن بیاورید، اثر تربیتی چندانی ندارد. فرزند شما نیاز دارد بداند چرا نباید با صدای بلند صحبت کند و یا در خانه بدود.
اگر علی رغم چند بار تکرار دلایل بازهم فرزندتان رفتار خود را تکرار می کند، بهتر است از او بپرسید چه قراری باهم راجع به این موضوع داشته اید و این نکته را در نظر بگیرید که فراموش کردن مسائل برای کودکان موضوع غیرطبیعی نیست. اما اگر احساس می کنید به هر دلیلی فرزندتان با شما لجبازی می کند و عمداً حرف هایتان را گوش نمی دهد بهتر است از مشاوره کودک بگیرید.
سعی کنید برای فعالیت ها زمان مشخصی را در نظر بگیرید و از این طریق نظم و برنامه ریزی را تا حدودی به فرزندتان آموزش دهید. برای مثال می توانید ساعتی را در صبح و ساعتی را در بعدازظهر به این کار اختصاص بدهید یا به فرزندتان بگویید پس از انجام هر بخش از تکالیفش می تواند برای مدتی بازی کند.
محدودیت های زندگی آپارتمان نشینی نباید به طورکلی مانع فعالیت فرزند شما باشند. به همین خاطر به جای اینکه به او بگویید نباید توپ بازی کند از او بخواهید با توپ های پارچه ای بازی کند و یا به جای اینکه بگویید نباید بدود از او بخواهید در ساعت های مشخصی این کار را بکند.
گاهی بهتر است شما هم وارد بازی کودکتان شوید. این کار به آن ها نشان می دهد که نیاز و خواسته شان برای شما اهمیت دارد و شما به طورکلی با فعالیت های آن ها مخالف نیستید. علاوه بر این هنگامی که شما در بازی فرزندتان شرکت می کنید بهتر می توانید آهنگ و قواعد بازی را کنترل کنید.
هدف از بازی در خانه تنها تخلیه انرژی کودک نیست و او باید از این طریق مهارت هایی را نیز یاد بگیرد. به همین خاطر سعی کنید بازی های خود را تا حد ممکن هدفمند انتخاب کنید. برای مثال گشتن به دنبال یکی از وسایل خانه به تقویت توجه و تمرکز فرزند شما نیز کمک می کند و یا نقاشی کشیدن می تواند هماهنگی بین دست و چشم و همین طور قوه تخیل فرزند شما را پرورش دهد.
برای دریافت مشاوره در زمینه تخلیه انرژی کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
چه راه هایی برای تخلیه انرژی کودک در خانه وجود دارد؟
سعی کنید فضای خانه را مناسب با فعالیت کودک تغییر دهید. از فیلم های آموزشی ورزشی استفاده کنید و یا از کودک در کارهای خانه کمک بگیرید.
برای بازی با کودک در خانه باید به چه نکاتی توجه داشته باشیم؟
سعی کنید تا جای ممکن از بازی های هدفمندی استفاده کنید که باعث تقویت مهارت های کودک می شود و به جای اینکه از آن ها بخواهید کاری را انجام ندهند دلایل مخالفتتان را برایشان بیان کنید.
منبع: تخلیه انرژی کودک در خانه
برچسب: تخلیه انرژی کودک در خانه,
نویسنده: نینی مایند
سرخچه، سرخجه یا سرخک آلمانی یک بیماری عفونی تنفسی است. این عفونت تنفسی در میان کودکان شایع تر است و عوارض ایجاد شده در نوزادان مبتلا به سرخچه مادرزادی شدیدتر است. عامل به وجود آورنده سرخک نوعی ویروس است. بیماری سرخجه با ظهور دانه های پوستی قرمز یا اصطلاحا بثورات پوستی همراه است. هم چنین بیماری سرخچه یک بیماری مسری است که در صورت تماس فرد سالم با بیمار، هوا، آب یا سطوح آلوده به ویروس سرخچه احتمالا به بیماری سرخجه مبتلا شود. واکسیناسیون بهترین راه پیشگیری از ابتلا به بیماری سرخک است. از اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی، با تزریق واکسن به عموم مردم احتمال ابتلا به بیماری سرخجه کاهش یافت. متاسفانه این بیماری در کشورهای توسعه نیافته و مناطقی از جهان که واکسیناسیون رایج نیست و وضعیت بهداشتی مناسبی ندارند، رایج تر است.
منبع: بیماری سرخجه | علائم ، علل و درمان بیماری سرخجه یا سرخک
در ابتدا اشاره کردیم بیماری سرخچه در واقع نوعی عفونت تنفسی خفیف است. ابتلا به آن بیشتر در میان کودکان ۵ تا ۹ سال رخ می دهد؛ با این حال ممکن است بزرگسالان نیز به بیماری سرخجه مبتلا شوند. زنان باردار مبتلا به بیماری سرخک می توانند این عفونت را از طریق جریان خون به جنین در حال رشد خود منتقل کنند و موجب بروز سرخچه مادرزادی در نوزاد خود شوند.
بثورات پوستی یا دانه های پوستی صورتی یا قرمز رنگ در نتیجه بیماری سرخچه پدید می آید. بثورات پوستی ابتدا پشت گوش و روی صورت بوجود می آیند. این بثورات سپس به سایر نقاط بدن کشیده می شوند. ممکن است این بثورات پوستی با خارش همراه باشند. لازم به ذکر است بیماری سرخچه با سرخک متفاوت است و عوامل به وجود آورنده ی این دو بیماری با یکدیگر متفاوت هستند.
برای آشنایی بیشتر با خطرات انواع بیماری های کودکان کلیک کنید.
ویروس روبلا همان ویروس ایجادکننده بیماری سرخچه است. قدرت واگیر ویروس روبلا بسیار بالا است، به طوری که از طریق هوا و تماس مستقیم از بیمار به افراد سالم منتقل می شود. از زمانی که در معرض ویروس روبلا قرار می گیرید تا یک هفته پس از بهبودی، احتمال انتقال ویروس روبلا به دیگران وجود دارد.
فرد مبتلا به بیماری سرخک از طریق عطسه، سرفه، خروج ترشحات بینی و گلو می تواند ویروس روبلا را پخش کند. در نتیجه اطرافیان با تنفس هوای آلوده به قطرات تنفسی بیمار یا تماس با اشیا و سطوح آلوده به ویروس در معرض ابتلا به بیماری سرخجه قرار می گیرند.
برای مراقبت از فرزندتان حتما برای مشاوره کودک کلیک کنید.
زمانی که فرد در معرض ویروس بیماری سرخک قرار می گیرد حدود دو تا سه هفته زمان می برد تا علائم بیماری خود را نشان دهند. معمولا این علائم سه تا هفت روز ادامه دار هستند. احتمال انتقال ویروس از دو تا سه هفته قبل از بروز علائم تا یک الی دو هفته پس از رفع علائم و بهبودی بیماری به افراد سالم وجود دارد. معمولا بیماری سرخجه علائم شدید و خاصی ایجاد نمی کند، برخی از نشانه های خفیف بیماری سرخک شامل موارد زیر است.
بثورات و دانه های پوستی قرمز یا صورتی رنگ ابتدا پشت گوش و روی صورت ایجادشده و سپس در سایر نقاط بدن نیز ظاهر می شوند.
_ خارش بثورات پوستی: معمولا ۳ روز طول می کشد.
_ متورم شدن غدد لنفاوی به ویژه غدد لنفاوی پشت گوش و گردن
_ احتقان و گرفتگی بینی
_ آبریزش بینی
_ تب: خفیف بوده و در اغلب افراد زیر ۳۹ درجه است.
_ درد عضلانی
_ سردرد
_ بی اشتهایی
_ التهاب ملتحمه و تورم و قرمزی چشم ها
_ بدن درد و درد مفاصل که بیشتر در زنان رخ می دهد.
سردردهای طولانی، گرفتگی گردن و درد گوش که به ندرت در افراد مبتلا به بیماری سرخجه دیده می شود، ممکن است نشانه ی ورم مغز و عفونت گوش باشند.
از آنجا که بثورات پوستی ایجادشده در بیماری سرخجه مشابه بثورات پوستی ایجادشده در بیماری های سرخک، تب مخملک و … است، بنابراین نمی توان با مشاهده بثورات پوستی، بیماری سرخک را تشخیص داد. آزمایش خون فرد به تشخیص قطعی بیماری سرخجه کمک می کند. هم چنین بررسی تیتر آنتی بادی ضد ویروس سرخجه نیز یکی دیگر از روش های تشخیصی است که پس از اطمینان از بالابودن تیتر آنتی بادی، تشخیص بیماری سرخک گذاشته می شود.
عامل ایجادکننده بیماری سرخچه می تواند از طریق جریان خون مادر باردار به جنین در حال رشد در رحم مادر منتقل شود و سندروم سرخجه مادرزادی را به وجود می آورد. سندروم سرخک مادرزادی با عوارض و خطرات زیادی همراه است. برخی از این عوارض شامل سقط خودبه خودی جنین، مرده زایی، تاخیر رشدی در نوزادان، ناتوانی ذهنی و بیماری های قلبی، بروز ناهنجاری های اندامی و ضعف عملکردی اندام ها، مشکلات شنوایی و … است.
روش درمانی اختصاصی برای این بیماری وجود ندارد. استراحت کردن، عدم حضور در مدرسه یا محل کار جهت جلوگیری از انتقال آن به افراد سالم، استفاده از مسکن برای تسکین تب و درد بخشی از فرایند درمان بیماری سرخک محسوب می شود.
برای کاهش تب کودک کلیک کنید.
واکسیناسیون علیه بیماری سرخک موثرترین و ایمن ترین راه پیشگیری از بیماری سرخجه است. واکسن سرخچه معمولا در ترکیب با واکسن سرخک، اوریون و آبله مرغان است. دوز اول واکسن در سن ۱۲ تا ۱۵ ماهگی و دوز یادآور آن در ۴ تا ۶ سالگی تزریق می شود.
زنانی که قصد بارداری دارند ولی واکسن سرخچه را در کودکی تزریق نکرده اند، باید پیش از اقدام برای بارداری، واکسن سرخک را تزریق کنند. پس از تزریق حداقل تا یک ماه برای بارداری تلاش نکنند. اگر خانمی باردار است ولی قبلا واکسینه نشده و در برابر بیماری سرخجه مصونیت ندارد، نمی تواند در دوران بارداری واکسن تزریق کند و تنها باید از تماس با افراد بیمار مبتلا به سرخک خودداری نماید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: بیماری سرخجه | علائم ، علل و درمان بیماری سرخجه یا سرخک
برچسب: بیماری سرخجه , علائم , علل و درمان بیماری سرخجه یا سرخک,
نویسنده: نینی مایند
هفته بیست و ششم بارداری در سه ماهه سوم بارداری قرار دارد از این جهت جنین و مادر تغییرات گسترده ای را تجربه می کنند. هر چه از مدت زمان بارداری در سه ماهه سوم بیشتر می گذرد جنین آمادگی بیشتری برای زندگی خارج از رحم را پیدا می کند با این حال هنوز در هفته26 نمی تواند بدون کمک دستگاه های پزشکی در خارج از رحم زنده بماند. وضعیت تکان خوردن و حرکات جنین در این هفته بسیار شدت پیدا می کند و این تکان خوردن ها و تغییرات می تواند باعث ایجاد اضطراب و نگرانی هایی برای مادر شود. به همین دلیل آشنایی با تغییرات ایجاد شده در هفته بیست و ششم بارداری و راهکارهای خود مراقبتی و مراقبت های پزشکی مورد نیاز می تواند باعث افزایش سلامت مادر و جنین و کاهش اضطراب ها و نگرانی های احتمالی شود. برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.
منبع: هفته بیست و ششم بارداری
در هفته بیست و ششم بارداری وزن و قد جنین همچنان روند افزایشی دارد؛ به طوریکه قد نوزاد حدودا به 36 سانتی متر و وزنش حدودا به 760 گرم می رسد. افزایش وزن جنین به دلیل تکامل اندام های داخلی و خارجی بدن، استخوان ها، ستون فقرات و مغز است. در نتیجه در این هفته جنین شباهت زیادتری را به یک نوزاد متولد شده پیدا می کند. در این هفته هماهنگی دست های جنین بیشتر می شود و قابلیت آن را دارد که بتواند بدن خودش و محیط اطرافش با دقت بیشتری لمس کند. همچنین در این هفته جنین شروع به مکیدن انگشت شست خود می کند. مکیدن انگشت شست می تواند باعث تقویت عضلات فک و صورت جنین شود و مکیدن پستان در دوران نوزادی را راحت تر کند. مکیدن انگشت شست به دلیل ایجاد رفلکس مکیدن رخ می دهد.
دستگاه تنفسی و به مراتب حرکات تنفسی جنین بهتر میشود. در این هفته وضعیت شنوایی کودک تقریباً کامل شده است و نسبت به صدای محیط اطرافش هوشیار تر می شود. به طوریکه ممکن است با شنیدن یک صدای بلند حرکات ناگهانی انجام دهد. از جالب ترین تغییراتی که در این هفته رخ می دهد این هست که برای اولین جنین قابلیت آن را دارد که چشم هایش را باز و بسته کند و پلک بزند. برای آشنایی بیشتر با دوران بارداری کلیک کنید.
همانند هفته های پیشین شکم مادر نسبت به گذشته بزرگ تر می شود. هرچه که جنین بزرگ تر می شود انقباضات عضلات شکم بیشتر احساس می شود اما این یک مسئله نگران کننده نیست، زیرا که با انقباضات زایمان فرق دارد. این انقباضات ممکن است در طول روز چندین بار احساس شود. افزایش وزن جنین می تواند سرعت حرکات مادر را کاهش دهد و بر قفسه سینه و دستگاه گوارش مادر فشار بیشتری وارد کند. از این هفته به بعد مادر باید حواسش به علائم و تغییرات بدنی اش باشد، به عنوان مثال برخی از مادران در این هفته دچار افزایش فشار خون در بارداری می شوند که در چنین حالتی بهتر است به پزشک مراجعه کنند تا علت این مسئله بررسی شود.
همچنین برخی از مادران ممکن است دچار دیابت شوند، دیابتی که در دوران بارداری رخ می دهد به دلیل تولید ناکافی انسولین است که منجر به افزایش سطح قند خون می شود. دیابت در دوران بارداری معمولاً پس از زایمان به طور خود به خودی برطرف می شود.
تغییرات ایجاد شده در سه ماهه سوم بادرای می تواند همراه با برخی عوارض برای مادران باشد. با این حال همه افراد این علائم و عوارض را تجربه نمی کنند. از این جهت برخی از مادران در این هفته ممکن است دچار عوارض احتمالی نظیر درد عضلات مختلف بدن، خستگی، سوزش معده، انقباضات رحم، ورم پا، یبوست، سردرد و افزایش فشار خون شوند.
افزایش فشار خون مسئله ای است که به طور طبیعی ممکن است در دوران بارداری رخ دهد، اما اگر این افزایش فشار خون بیش از حد بود باید به پزشک مراجعه کنید. همچنین انقباضات رحم که در این دوران رخ می دهد به دلیل آماده شدن بدن برای زایمان است، با این حال اگر انقباضات دردناکی را تجربه می کنید بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.
مشکلات و خطرات جدی مانند اختلالات ژنتیکی و وراثتی که ممکن بود در ماه های قبل تشخیص داده شود دیگر در این زمان وجود ندارد، هرچه از مدت زمان بارداری بیشتر می گذرد خطرات دوران بارداری کمتر می شود با این حال بهتر است در ابتدای سه ماه سوم بارداری یک قرار ملاقات با پزشک خود داشته باشید تا وضعیت جسمانی خودتان و فرزندتان مورد بررسی و ارزیابی قرار بگیرد. میزان وزن گیری در دوران بارداری اهمیت فراوانی دارد، هرچه وزن مادر در این دوران افزایش پیدا کند وزن جنین در هنگام تولد هم بیشتر است، کم وزنی در هنگام تولد می تواند مشکلاتی را برای نوزاد متولد شده به وجود بیاورد.
از جمله مسائل دیگری که نیاز به بررسی و ارزیابی توسط پزشک دارد وضعیت دیابت دوران بارداری است به طور کلی در هفته های بیست و چهارم تا بیست و هشتم بارداری آزمایش غربالگری دیابت دوران بارداری انجام می شود. همچنین بررسی وضعیت فشار خون مادر دارای اهمیت زیادی است. افزایش فشار خون غیر طبیعی می تواند باعث ایجاد مشکلاتی برای مادر و جنین شود.
یبوست از جمله مشکلاتی است که در طول دوران بارداری ممکن است با آن مواجه شوید، برای رفع و بهبود مشکل یبوست بهتر است مایعات به اندازه کافی بنوشید و مواد غذایی فیبردار، میوه و سبزیجات و… را در سبد غذایی خود قرار دهید. همچنین در سه ماه سوم بارداری خوردن مواد غذایی که سرشار از آهن باشد مانند عدس و ویتامین های دوران بارداری می تواند آهن مورد نیاز جنین را تامین کند. برای رفع و بهبود سوزش سر دل از خوردن مواد غذایی محرک و ادویه دار و نوشیدنی های گازدار اجتناب کنید.
ورزش منظم و سبک را در برنامه روزانه خود قرار دهید، ورزش کردن باعث تقویت عضلات بدن می شود و می تواند زایمان را برای مادر راحت تر کند، همچنین انجام ورزش اصولی و صحیح تحت نظارت پزشک می تواند سبب کاهش درد کمر و گرفتگی عضلات بدن شود. جهت برقراری رابطه جنسی با همسر خود اگر پزشک ممنوعیتی برای شما قرار نداده باشد می توانید با رعایت و انجام نکات ساده در انتخاب پوزیشن ها رابطه جنسی با همسر خود داشته باشید. رابطه جنسی در دوران بارداری به طور کلی مشکلی برای مادر و جنین ایجاد نمی کند، مگر اینکه به دلیل شرایط پزشکی این کار برایتان از طرف پزشک ممنوع شده باشد.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
تولد زودرس در هفته بیست و ششم بارداری می تواند منجر به مرگ جنین شود، درست است که اندام های ریوی و تنفسی جنین هنوز در حال تکمیل شدن است، با این حال هنوز آنقدر تکامل پیدا نکرده است که بتواند خارج از رحم زنده بماند. پس شانس زنده ماندن کم است.
منبع: هفته بیست و ششم بارداری
برچسب: هفته بیست و ششم بارداری,
نویسنده: نینی مایند
آیا از تاثیر شیر مادر بر نوزاد اطلاع دارید؟ یکی از توصیه هایی که همواره متخصصان به نومادران دارند، تغذیه کودک از شیر مادر است. نوزادانی که در دو سال اولیه زندگی خود شیر مادر را مصرف می کنند، سیستم ایمنی قوی تری دارند. سیستم ایمنی این کودکان آن ها را در برابر خطر مرگ و خطر بیماری های مختلف محافظت می کند. از طرف دیگر تاثیرات مثبتی که شیر دادن برای مادر دارد، بی شمار و غیر قابل انکار است. تاثیراتی مثل جلوگیری از بارداری، جمع شدن رحم، بالا رفتن سلامت روانی و… از تاثیرات مثبت شیردهی برای مادر می باشد. در ادامه مطلب به بررسی کامل تاثیر شیر مادر می پردازیم.
بیشتر بخوانید : نیازهای اولیه و اساسی کودکان
شیر مادر سرشار از سلول های بنیادی، آنتی بادی ها (پادتن)، گلبول های سفید، آنزیم ها، پروتئین های سبک، باکتری های مفید و هورمون های ضروری است که سلامت کودک را تضمین می کند.
علاوه بر این یکی از خاصیت های منحصر به فرد شیر مادر تغییر آن با توجه به سن کودک است. در7 روز اولیه از سینه های مادر شیر سبکی بیرون می آید که آغوز نام دارد. این شیر زرد رنگ و غلیظ است و پروتئین آن نسبت به چربی اش بیشتر است. هرچه از روزهای اولیه زایمان می گذرد، شیر مادر پرچرب تر می شود تا پاسخگوی کامل گرسنگی کودک باشد. برای آشنایی با سایر فواید شیر مادر بر نوزاد کلیک کنید.
موادی به نام ایموگولوبین در شیر اولیه مادر ( شیر آغوز ) وجود دارد که سبب تکمیل سیستم ایمنی بدن نوزاد می شود. ایموگولوبین به روده های نوزاد ورود پیدا کرده و این محیط را از باکتری های غیر مفید حفظ می کند. کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند، کمتر به عفونت های گوارشی و تنفسی مبتلا می شوند. همچنین این کودکان در برابر بیماری هایی نظیر آسم، دیابت، سرطان، اگزما، ام اس، انواع آلرژی و بیماری های قلبی عروقی مقاوم ترند.
نوزادان با دستگاه گوارش ناقص به دنیا می آیند. روده نوزادان در زمان تولد عملکرد کاملی ندارد و به همین خاطر مستعد انواع بیماری های گوارشی است. اسهال و دیگر بیماری های مربوط به روده در شیرخوارانی که از شیر مادر تغذیه می کنند، کمتر دیده می شود چرا که مواد موجود در شیر اولیه مادر، سطح روده نوزاد را می پوشاند و از او در مقابل بیماری محافظت می کند.
مادرانی که در دوره بارداری به دیابت مبتلا می شوند، نوزادانی به دنیا می آورند که سطح قند خونشان پایین تر از حد نرمال است. بدن این نوزادان با دریافت منظم شیر مادر می تواند گلوکز راحت هضم شونده را جذب کرده و سطح قند خون را بالا بیاورد. همچنین این کودکان اگر تا سن مناسب از شیر مادر تغذیه کنند، احتمال ابتلای آنان به دیابت نوع دو که مرتبط با چاقی است کاهش می یابد.
نوزادانی که شیر مادر مصرف می کنند، به دلایل زیر در آینده کمتر از دیگر نوزادان به چاقی مبتلا می شوند.
_ شیر خشک سلول های چاقی را در بدن ذخیره می کند.
_ انسولین موجود در شیر خشک بسیار زیاد است و سبب چاقی می شود.
_ لپتین(هورمون تنظیم اشتها) در کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند بیشتر ترشح می شود.
_ نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می شوند، یاد می گیرند در حد برطرف کردن گرسنگی خود شیر بخورند نه بیشتر. این عادت در بزرگسالی باعث الگوی غذایی سالم در آن ها می شود.
_ کودکانی که شیر مادر مصرف می کنند افزایش وزن آهسته و مناسب تری دارند.
همه مادران دوست دارند که بچه های باهوشی داشته باشند. بعضا دیده شده برخی مادران برای رسیدن به این هدف دست به راه های هزینه بری نیز می زنند. خوب است این مادران بدانند که شیر مادر به کامل شدن اعضای سیستم عصبی و مغز کمک می کند. همچنین تغذیه با این نوع شیر، بهره هوشی کودک را بالا می برد. پیوند عاطفی، تماس فیزیکی نزدیک مادر و نوزاد، تحریکی احساسات و اسیدهای چرب موجود در شیر مادر سبب این اتفاق می شوند.
تغذیه با شیر مادر در ساعات و روزهای اولیه باعث دفع بیلی روبین (رنگدانه زردی پوست) می شود. به همین علت است که پزشکان به مادرانی که نوزاد دارای زردی دارند، پیشنهاد می کنند حتما از شیر خودشان به کودک بدهند.
بیشتر بخوانید : کم بودن شیر مادر
ماده ای به نام تریپتوفان در شیر مادر وجود دارد که هورمون سروتونین را تشکیل می دهد. این هورمون می تواند سلامت روانی انسان را میسر سازد و از افسردگی و پرخاشگری جلوگیری نماید. علاوه بر این ها کیفیت خواب را نیز بالا می برد. برخی دیگر از آثار شیر مادر بر روان نوزاد عبارتند از:
با وجود این که تمام نوزادان تقریبا به یک اندازه می خوابند اما نوزدانی که شیر مادر مصرف می کنند، زودتر از سایرین به خواب می روند. اکسی توسین موجود در شیر مادر به کودک احساس خواب آلودگی می دهد و سروتونین موجود در آن الگوی خواب و بیداری کودک را منظم می کند.
شیردهی با سینه باعث ارتباط پوستی، شنیدن ضربان قلب مادر و در نهایت نزدیکی مادر و فرزند می شود. همین مسئله سبب می گردد تا نوزاد دلبستگی و عواطف مثبت بیشتری را در رابطه با مادر احساس نماید. نوزاد هنگام شیر خوردن از سینه مادر همان امنیت و آرامشی را تجربه می کند که در رحم مادر تجربه کرده است. با کمک گرفتن از متخصص می توانید ارتباط عاطفی عمیق تری با فرزند خود برقرار نمایید. برای کسب اطلاع از مشاوره کودک کلیک کنید.
تحقیقات نشان داده نوزادانی که حداقل 4 ماه شیر مادر مصرف می کنند، احتمال نابهنجاری های اخلاقی مثل بی قراری و دروغگویی در آنان کاهش پیدا می کند. همچنین این نوزادان با هیجانات و احساسات منفی کمتری رو به رو می شوند. با کمک گرفتن از متخصص می توانید از بروز این مشکلات در فرزند خود پیشگیری نمایید.
درست است که شیر مادر برای نوزاد فواید زیادی دارد اما شیر دادن روی سلامت جسمی و روحی مادران نیز اثر مثبتی می گذارد. از اثرات مثبت شیردهی برای مادر می توان به موارد زیر اشاره کرد:
مادران در دوران شیردهی اغلب عادات نامناسب غذایی خود را کنار می گذارند، برای رفع ناراحتی های خود کمتر از قرص های شیمایی استفاده می کنند و به سیگار و دیگر مواد مخدر پناه نمی برند. به همین دلیل می توان گفت شیردهی عادات غلط زنان را اصلاح می کند.
شیردهی علاوه بر این که قند خون نوزاد را تنظیم می کند، باعث تعادل قند خون مادر نیز می شود. این امر به دلیل هورمون هایی که بدن زن هنگام شیردهی ترشح می کند، اتفاق می افتد. علاوه بر این تنظیم قند خون سبب درمان دیابت بارداری و پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع دو می شود.
شیردهی از دو طریق سبب می شود تا مادر به اندام قبلی خود بازگردد:
-انقباض رحم: رحم در دوره بارداری بزرگ می شود و کل محیط شکم را اشغال می کند. در دوران شیر دهی رحم سریع تر انقباض پیدا کرده و به حالت اولیه باز می گردد.
-سوزاندن کالری: شیر دادن در روز 450 تا 500 کالری غذایی را می سوزاند و سبب کاهش وزن می شود.
شیردهی علاوه بر کاهش استرس و اضطراب مادر، از افسردگی پس از زایمان نیز جلوگیری می کند. علاوه بر این مادرانی که خودشان به نوزادشان شیر می دهند، صمیمیت بیشتری را با فرزندشان حس می کنند که همین سبب احساس بهتر مادر می گردد.
در بیشتر زنان، چرخه قاعدگی در دوران شیردهی متوقف شده و احتمال بارداری مجدد پایین می آید. این فرایند پیشگیری کننده طبیعی از بارداری ناخواسته و زود هنگام مادر جلوگیری می کند.
ریسک ابتلا به سرطان هایی نظیر سرطان رحم و سرطان سینه در زنان شیرده پایین می آید. علاوه بر این زنانی که به کودکشان شیر می دهند، کمتر دچار بیماری هایی مانند آرتریت، چربی خون، بیماری های قلبی و سلیاک می شوند.
هورمون اکسی توسین که در زمان شیردهی به نهایت ترشح می رسد، خونریزی زنان را پس از زایمان کاهش داده و سبب جبران کم خونی آنان می شود.
برای دریافت مشاوره در زمینه نوزاد و کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: تاثیر شیر مادر بر جسم و روان نوزاد
برچسب: تاثیر شیر مادر بر جسم و روان نوزاد,
نویسنده: نینی مایند
دستشویی نرفتن کودک یکی از عمده شکایات مادران است. بسیاری از مادران از این وضعیت کودکان رنج می برند. شاید در اطرافیان خود، فرزند یا خانواده مشاهده کرده باشید که کودک ادرار خود را نگه می دارد و به سرویس بهداشتی نمی رود. اما پس از خروج از دستشویی شلوار خودش را خیس می کند. عموما والدین به دنبال رفع این مشکل هستند و به دنبال آموزش های مناسب برای حل مسئله دستشویی نرفتن کودک هستند. با مطالعه کامل مقاله روند بهبودی را سرعت بخشید. در ادامه علت، پیامدها، نبایدها و درمان این مشکل را شرح داده ایم.
منبع: دستشویی نرفتن کودک | علت و عوارض امتناع کودک از رفتن به دستشویی
گاهی کودکان از ادرار و دفع مدفوع هراس دارند و نسبت به آن مقاومت نشان می دهند. دستشویی نرفتن کودک علل متعددی دارد که آموزش نادرست توسط والدین از علل اصلی آن هستند.
روش ناصحیح در آموزش مانند: تهدید، کتک، تنبیه و دعوا کردن دلایل دستشویی نرفتن کودک هستند.
گاهی کودکان زمینه وسواس و اضطراب دارند و در دفع ادرار و مدفوع دچار مشکل می شوند.
برخی از کودکان نسبت به مدفوع خود حس مالکیت دارند. علاقه ندارند دارایی و متعلقات خود را دور بریزند. و هنگام دفع دچار اختلال می شوند.
پیشنهادداریم که مقاله بی اختیاری مدفوع در کودکان را بخوانید.
بهترین سن آموزش برای کنترل ادرار و مدفوع کودک 2 تا 3 سالگی است. اما به گیرایی کودک نیز بستگی دارد. تا قبل از این سن نباید آموزش کنترل ادرار و مدفوع را آغاز یا اصرار کرد. حتی زمانی که کودک شما توانایی آموزش را داشته باشد. قبل از سن 2 تا 3 سالگی شاید کودک با مشکلات و آسیب هایی رو به رو شود. مانند اختلال در خواب، استرس و … پس حتما در این باره با متخصص مشورت کنید.
آداب شستشوی خود را حتی اگر تا 4، 5 سالگی ادامه داشت آموزش بدهید. در این هنگام شما باید نظارت کافی داشته باشید و به کودک زمان و شیوه درست شستشو را آموزش دهید.
کودکانی که پس از شیر خوردن شب هنگام ادرار می کنند. زمان مناسبی برای آموزش شان نیست و ممکن است تا 3 سالگی این روند ادامه یابد.
برای آشنایی با اصول آموزش دستشویی به کودک کلیک کنید.
برای آموزش کنترل ادرار به کودک از فصل گرما اغاز کند. اما همزمان با آموزش کنترل ادرار بهتر است آموزش های دیگر مانند جدا کردن جای خواب صورت نگیرد.
اولین مرحله این است که شما اطلاعات نسبی از وضعیت ادرار و مدفوع کودک خود داشته باشید. یک هفته قبل از آموزش برنامه 7 روز هفته را یادداشت کنید تا به اطلاعات نسبی از دستشویی کردن کودک خود بدست آورید. دلیل این یادداشت ها اطلاع دقیق از وضعیت ادرار و مدفوع کودک است.
مرحله بعد خرید یک لگن بازی برای کودک است. هنگام خرید لگن سلیقه خود کودک را ملاک قرار دهید. هر کدام مورد پسند او بود خریداری کنید. لگن را جلوی تلویزیون یا محل بازی کودک قرار دهید تا به آن عادت کند. پس از عادت کودک به لگن، آن را به داخل سرویس بهداشتی ببرید و جای آن را ثابت نگه دارید.
هربار که کودک از خواب بیدار می شود، او را داخل لگن قرار دهید و بگویید حالا جیش کن. حین ادرار و مدفوع اسباب بازی بدهید یا کتاب داستان بخوانید. این گونه مثانه خود به خودی تخلیه می شود. پس از ادرار او را تشویق کنید و بعد از مدت 20 دقیقه باز ماندن دوباره پوشک کنید. زمان پوشک کردن و ادرار کودک به مرور زمان دستتان می آید. پس از یافتن زمان ادرار هر چند ساعت او را باز کنید. بعد از ادرار تشویق کنید. پس از چند دقیقه دوباره پوشک کنید.
اگر کودک داخل لگن ادرار یا مدفوع کرد و دستانش به جایی نخورد. حتما دست او را بشویید تا اموزش شستن دست پس از هر بار استفاده از دستشویی را بیاموزد. پس از هربار ادرار، آلت کودک خود را با دستمال خشک کنید.
یکی از روش های موثر برای دستشویی رفتن، آموزش ادرار در لگن، توالت ایرانی یا فرنگی به طور همزمان است.
والدین هنگام آموزش به کودکان باید به نکات مهمی توجه کنند تا کودک نیز با آنها همراهی کند. نبایدهایی وجود دارد که والدین باید آموزش ببینند. این نبایدها عبارتند از:
1.آموزش نباید همراه با تنبیه و تهدید باشد.
2.آموزش نباید همراه با زور باشد.
3.نباید از مواد غذایی که باعث یبوست کودک می شود استفاده کرد.
4.آموزش نباید همراه با تشنج باشد.
زمانی که کودک به وسیله ادرار نکردن قدرت نمایی یا جلب توجه کرد، والدین باید بی توجهی کنند.
کودکان مشکلات فراوانی در دفع ادرار و مدفوع خود دارند. که در ادامه تعدادی مشکل را به همراه نکات شرح داده ایم.
بسیاری از کودکان از توالت فرنگی و توالت ایرانی هراس دارند. ترس از اینکه مار از سوراخ بیرون بیاید یا ممکن است داخل چاه توالت فرو بروند. اصرار برای دفع در توالت فرنگی و توالت ایرانی کار درستی نیست. بهتر است لگن طبق سلیقه کودک تهیه کنید و از آن بخواهید که طبق میل خودش لگن را تزئین کند.
حتی برای کمک به کاهش ترس از توالت پوشک کودک را با حضور خودش داخل چاه توالت تخلیه کنید و از آن بخواهید که سیفون را بکشد تا ناپدید شدن مدفوع خود را مشاهده کند.
کودکان نه را راهی برای قدرت نمایی میدانند.
کودک خود را کنترل نکنید: گاهی با تکرار مکرر به زمان دفع، کودک احساس کنترل و محاصره می کند.
اجبار نکنید: اگر کودک شما یک بار روی لگن نشست و سپس به سراغ بازی رفت به او اصرار نکنید که برگردد و داخل لگن بنشیند.
با تنش رفتار نکنید: هنگام خرابکاری و خیس کردن شلوار با کودک خود به آرامی برخورد کنید و نقش حمایتگر داشته باشید. تنبیه فقط باعث مقاومت های طولانی مدت می شود.
پاداش فراموش نشود: هنگام دفع داخل لگن یا خشک بودن لباس زیرش او را تشویق کنید. با این کار کودک برای تشویق شدن آموزش خود را به درستی انجام می دهد.
کوودکان هنگام یبوست از دفع به علت دردناک بودن هراس دارند. از غذاهایی مانند آلو، فیبر دار یا سبزیجات به کودکان خود بدهید. مصرف آب و مواد فیبر دار به روده های کودک شما کمک میکند تا راحت تر عمل دفع را انجام دهد.
جا به جایی محل خواب، فشارهای روحی و شروع برخی فعالیت ها و کلاس ها می تواند منجلب به خرابکاری شود. مخصوصا زمانی که کودک تازه توالت رفتن را آموزش دیده باشد. بنابراین با کودک خود به آرامی صحبت کنید. که از نظر شما به اندازه کافی بزرگ شده است.
نگه داشتن ادرار و مدفوع پیامدهای خطرناکی برای سلامتی بدن دارند. متخصصین ارولوژیست معتقدند که دفع ادرار یک امر طبیعی در بدن است. دفع نکردن نیز موجب برخی بیماری ها می شود. که عبارتند از: ابتلا به عفونت ادراری و سنگ سازی مجاری ادراری
همانطور که اشاره کردیم، والدین فراوانی درگیر دستتشویی نرفتن کودکان خود هستند. اما با آموزش صحیح در سن درست این مشکل حل خواهد شد. برای چگونگی عمل به راه حل ها نیاز به یک متخصص ضروری است. متخصصن در حوزه روانشناسی مرکز مشاوره ذهن نو به صورت حضوری و غیر حضوری خدمات ارائه می دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید.
برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: دستشویی نرفتن کودک | علت و عوارض امتناع کودک از رفتن به دستشویی
برچسب: دستشویی نرفتن کودک , علت و عوارض امتناع کودک از رفتن به دستشویی,
نویسنده: نینی مایند